Teza
- Sprawa opłat za pobór wody i udział w ponoszeniu kosztów utrzymania urządzeń wodnych to odmienne kwestie. Nie ma żadnych podstaw do stwierdzenia, iż ponoszenie opłat za pobór wody zwalnia stronę odnoszącą korzyści z urządzeń wodnych od ponoszenia kosztów utrzymania tych urządzeń w stopniu odnoszącym się do uzyskanych korzyści. Obowiązek ten powinien być nałożony decyzją o pozwoleniu wodnoprawnym /art. 22 i art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne - Dz.U. nr 38 poz. 230 ze zm./.
- Ustawa Prawo wodne nie uzależnia możliwości nakładania określonych obowiązków m.in. w art. 22 i art. 24 ust. 2 od tego, czy strona, na którą obowiązek jest nakładany, posiada osobowość prawną.
- Zakładem w rozumieniu art. 18 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 powyższej ustawy może być również gmina, która posiada osobowość prawną, a także jej jednostka organizacyjną będąca zakładem budżetowym, a więc taka, która ma wyodrębnioną strukturę organizacyjną oraz prowadzi wyodrębnioną budżetowo i funkcjonalnie działalność.
- Po wydaniu pozwolenia wodnoprawnego możliwe jest nałożenie na zakład obowiązków określonych w art. 21, art. 22, art. 24 i art. 25 Prawa wodnego stosownie do art. 26 tego Prawa, jednakże ta możliwość zmiany ostatecznej decyzji administracyjnej, poza przypadkami określonymi w Kodeksie postępowania administracyjnego /art. 163/ może nastąpić tylko w odniesieniu do konkretnej decyzji.
Przepis art. 26 Prawa wodnego, stanowiący lex specialis w odniesieniu do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego wymaga, aby w treści wydanej na jego podstawie decyzji wyraźnie podano decyzję, w której dokonuje się zmiany.
Sentencja
- uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji.