Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną w dniu [...] stycznia 2003 r. na podstawie art. 157 § 3 kpa odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty N. z dnia [...] października 2001 r. o pozwoleniu na użytkowanie budynku stacji diagnostycznej kontroli pojazdów oraz elementów infrastruktury niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania obiektu, zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...], [...], [...] w miejscowości S. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu jej wydania nie funkcjonowała już w obrocie prawnym decyzja objęta wnioskiem, ponieważ decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. znak [...] Starosta N. uchylił ją i odmówił wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie stacji diagnostycznej, a decyzja Starosty została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] wydana w dniu [...] stycznia 2003 r. (znak [...]) w związku z czym, postępowanie o stwierdzenie nieważności wyeliminowanej z obrotu prawnego decyzji byłoby bezprzedmiotowe.
Od decyzji tej odwołał się F. R. podnosząc, że postępowanie nieważnościowe nie jest bezprzedmiotowe, bo co prawda decyzja objęta wnioskiem została uchylona, a uchylająca ją decyzja utrzymana w mocy ostateczną decyzją Wojewody [...] ale teoretycznie ta ostatnia może zostać uchylona przez Sąd, co może skutkować pozostaniem w obrocie prawnym zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] z dnia [...] marca 2003 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, że organ I instancji dokonał prawidłowych ustaleń, a wobec uchylenia ostateczną decyzją decyzji Starosty N. z dnia [...] października 2001 r., wniosek o stwierdzenie jej nieważności jest bezprzedmiotowy, ponieważ dotyczy decyzji nie istniejącej w obrocie prawnym.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - na powyższą decyzję wniósł F. R., zarzucając jej naruszenie art. 157 § 3 kpa.
W skardze podniósł, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty N. uchylającą decyzję z dnia [...] października 2001 r. o pozwoleniu na użytkowanie stacji kontroli pojazdów, teoretycznie może zostać uchylona przez Sąd Administracyjny po wniesieniu skargi, co skutkować może ponowne zaistnienie w obrocie prawnym objętej wnioskiem decyzji.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Skarga nie jest zasadna.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest jednym z trybów nadzwyczajnych wzruszenia decyzji ostatecznej.
Zgodnie z treścią art. 157 § 2 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, z tym, że organ zgodnie z zapisem § 3 wyżej cytowanego przepisu odmawia wszczęcia postępowania, gdy wystąpi niedopuszczalność wszczęcia z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych (patrz m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 01.07.1998 r. sygn. akt III SA 1342/97; wyrok NSA z dnia 22.09.1999 r. sygn. akt IV SA 1400/97).
W niniejszej sprawie, w dacie wydania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżonej decyzji (także w momencie wydania poprzedzającej ją decyzji przez Wojewodę [...]) nie istniała w obrocie prawnym objęta wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności decyzja Starosty N. z dnia [...] października 2001 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie.
Tak więc zdaniem Sądu, zaistniały przesłanki uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji na podstawie art. 157 § 3 kpa z przyczyn przedmiotowych, bowiem w dacie badanej decyzji nie funkcjonował w obrocie prawnym i nie wywoływał skutków prawnych akt, który miał być badany w aspekcie przesłanek określonych w art. 156 § 1 kpa.
Z tych względów na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.