Uzasadnienie
7/IV SA 1709/02
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].III.2002 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania P. L. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].1.2002 r. odmawiającej w/w nadania bez przeprowadzenia egzaminu uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji, urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych, cieplnych, wentylacyjnych i gazowych - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...].
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że P. L. ukończył Akademię [...] w [...]. - Wydział [...] na kierunku inżyniera środowiska (w zakresie ochrony środowiska w planowaniu i zarządzaniu).
Organ stwierdził, że brak w toku nauczania przedmiotów w zakresie inżynierii sanitarnej w specjalności określonej w art. 14 ust. 1 pkt 4 ustawy z 7.VII.1994 r. Prawo budowlane. W ocenie organu zakres programu nauczania mimo odbycia studiów na kierunku inżynierii środowiska nie zapewnia właściwego przygotowania do wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie we wnioskowanej specjalności. Bez znaczenia jest też ukończenie kursu przygotowującego do egzaminu na uprawnienia budowlane.
W skardze z 22.IV.2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego P. L. dochodził uchylenia decyzji obu instancji.
Skarżący zarzucił, że decyzje zapadły z naruszeniem art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane i § 3 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 30.XII.1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.
Podniósł, że załącznik nr 1 tego rozporządzenia wskazuje, że wyższe wykształcenie na kierunku inżynieria środowiskowa tj. takie jakim legitymuje się skarżący, jest odpowiednie do uzyskania uprawnień do projektowania w specjalności instalacje i sieci sanitarne, brak tam dodatkowych warunków co do specjalizacji, co do przedmiotów nauczania.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają przepisy prawa i te naruszenia miały wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Zgodnie z przepisem art. 14.1.4. ustawy Prawo budowlane, uprawnienia budowlane są udzielane w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych, kanalizacyjnych.
Uzyskanie uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń stawia wymóg posiadania wyższego wykształcenia - odpowiedniego.
Zgodnie z art. 16.1. ustawy Prawo budowlane, Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w Rozporządzeniu z dnia 30.XII.1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie określił rodzaj i zakres przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, wykaz kierunków wykształcenia odpowiedniego i pokrewnego dla danej specjalności.
W § 3.1.3. tego rozporządzenia wskazano, że do uzyskania uprawnień budowlanych w danej specjalności jest wymagane np. odpowiednie wykształcenie wyższe, a wykaz kierunków wykształcenia odpowiedniego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia w/w.
Zgodnie z tym załącznikiem - wykształcenie wyższe na kierunku inżyniera środowiska, a dyplomem studiów wyższych magisterskich na takim właśnie kierunku, legitymuje się skarżący - jest wykształceniem odpowiednim do uprawnień, o które ten ubiega się. Nieprecyzyjne określenie z załącznika nr 1 rozporządzenia w/w "specjalność uprawnień budowlanych - instalacje i sieci sanitarne" należy odnieść do uprawnień opisanych w ar. 14.1.4. Prawa budowlanego. (Zapis w/w obowiązywał w dacie orzekania przez organ administracji, obecnie zastąpiony zapisem jak w ustawie Prawo budowlane).
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w kontekście powyższej argumentacji nieuprawnione i naruszające w/w przepisy prawa jest rozstrzygnięcie organów obu instancji.
Za wadliwe należy uznać twierdzenie, że wykształcenie skarżącego nie jest odpowiednie, zważywszy na jego specjalizację.
Specjalizacja nie jest ustawową przesłanką kwalifikacji do uzyskania przedmiotowych uprawnień, jest nią zaś legitymowanie się wyższym wykształceniem na kierunku przewidzianym w w/w rozporządzeniu.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w odniesieniu do osoby skarżącego, nie ma zastosowania § 22 powołanego wyżej rozporządzenia. Zgodnie z nim wykształcenie uzyskane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, a ponadto, którego kierunek lub zawód techniczny był określony w sposób odbiegając} od przyjętego w rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez wojewodę jako wykształcenie odpowiednie.
Skarżący tytuł magistra na kierunku przewidzianym w w/w rozporządzeniu uzyskał po dniu wejścia przepisów w/w rozporządzenia. Zatem brak podstaw do oceny uprawnień skarżącego w trybie w/w przepisu.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd orzekł w trybie powołanych przepisów prawa, o kosztach zgodnie z art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.