Uzasadnienie
Minister Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa decyzją z dnia 18 grudnia 1997 r. (...) po rozpatrzeniu odwołania Kopalni Węgla Kamiennego "B." S.A. w O., działając na podstawie art. 86, 86a, 86b i 86g ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /t.j. Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196/, par. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1993 r w sprawie opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska i wprowadzenie w nim zmian /Dz.U. nr 133 poz. 638 ze zm./ oraz art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymała w mocy decyzje Wojewody K. z dnia 28 maja 1997 r. (...) ustalającą dla K.W.K "B." S.A. opłatę za wprowadzanie zanieczyszczeń do powietrza w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 1996 r. w wysokości 68.039.43 zł. oraz decyzją z dnia 23 grudnia 1997 r. (...) utrzymał w mocy decyzję Wojewody K. z dnia 23 lipca 1997 r. (...) ustalającą dla wymienionej kopalni opłatę za wprowadzanie zanieczyszczeń do powietrza w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 1995 r. w wysokości 53.239,95 zł.
Obie wymienione decyzje Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa Kopalnia Węgla Kamiennego "B." w O. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając im naruszenie art. 7 Kpa polegająca na nie wyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Skarżąca podniosła, że toczy się postępowanie układowe w związku z trudną sytuacją finansową kopalni. W konkluzji skargi wniosła o uchylenie obu zaskarżonych decyzji w celu umożliwienia przesunięcia terminu uiszczenia wymierzonych opłat do czasu zakończenia postępowania układowego.
W odpowiedzi na skargę Minister Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa wniósł o jej oddalenie z uwagi na brak podstaw prawnych do przesunięcia terminu uiszczenia opłat nawet w trudnej sytuacji finansowej płatnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Przedmiotowa skarga pozbawiona jest podstaw prawnych i w swej istocie zmierza do odroczenia terminów płatności opat za wprowadzanie zanieczyszczeń do powietrza przez skarżącą Kopalnię. Nie zawiera ona żadnych argumentów prawnych czy też faktycznych mogących podważyć legalność zaskarżonych decyzji czy też leżące u ich podstaw ustalenia faktyczne. Zarzut naruszenia art. 7 Kpa jest całkowicie gołosłowny i na jego poparcie nie zostały przedstawione jakiekolwiek argumenty. Fakt toczącego się postępowania układowego z wierzycielami kopalni nie zwalnia jej z obowiązku troski o ochronę naturalnego środowiska człowieka i nie uzasadnia uchylenia zaskarżonych decyzji z uwagi na trudną sytuację finansową przedsiębiorstwa. W tej sytuacji nie sposób ustosunkować się bardziej wyczerpująco do treści skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego obie zaskarżone decyzje odpowiadają prawu i zostały dostatecznie uzasadnione z powołaniem się na podstawę prawną rozstrzygnięć.
Z tego też względu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec jak w sentencji wyroku.