Uzasadnienie
Decyzją z dnia 7 marca 2000 r. wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. na podstawie art. 104 i art. 105 par. 1 Kpa po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej wybudowanego garażu na terenie nieruchomości położonej przy ul. M. 63 A w W. umorzono postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe.
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli Krystyna i Józef B. Decyzją z dnia 26 czerwca 2000 r wydaną z upoważnienia (...) Inspektora Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu powyższej decyzji stwierdzono, iż w wyniku przeprowadzonych w dniach 17.08.1999 r. i 25.08.1999 r. wizji lokalnych na terenie nieruchomości przy ul. M. 63 A w W. ustalono, że budynek garażu został pobudowany na podstawie pozwolenia na budowę z dnia 19.06.1997 r., zgodnie z projektem budowlanym. W zaświadczeniu z dnia 11.08.1999 r. stwierdzono przyjęcie zgłoszenia o przystąpieniu do użytkowania garażu.
W ocenie organu odwoławczego fakt wybudowania garażu zgodnie z pozwolenie na budowę i zatwierdzonym projektem budowanym oraz przyjęcia zgłoszenia użytkowania obiektu przez określony organ pozwalają na stwierdzenie, iż brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję, kwestionując zasadność jej wydania, wnieśli Józef i Krystyna B. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili brak merytorycznego rozpatrzenia dokumentów znajdujących się w aktach, pominięcie wniosków strony skarżącej i ograniczenie się przez organ do umorzenia sprawy.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skardze nie sposób odmówić zasadności.
Postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało w oparciu o art. 105 par. 1 Kpa umorzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty nie pozwalają na stwierdzenie, czy postępowanie toczyło się na wniosek, czy też orzeczenie wydano z urzędu. Przede wszystkim jednak nie wiadomo co jest przedmiotem postępowania w wyniku, którego wydana została zaskarżona decyzja. Aby było możliwe dokonanie oceny, czy zaistniała bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego koniecznym jest określenie przedmiotu tegoż postępowania, bowiem przedmiot postępowania pozwala ustalić czy istnieją niezbędne dla tegoż postępowania elementy danego stosunku prawnego. Stwierdzenie braku któregoś z tych elementów materialnego stosunku prawnego powoduje, że nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Celem bowiem postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy przez wydanie decyzji, rozstrzygającej ją co do istoty. Dopiero jeżeli ten zasadniczy cel nie może zostać osiągnięty z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania, organ administracji wydaje decyzję o umorzeniu postępowania /art. 105 par. 1 Kpa/.
W sytuacji, gdy brak jest danych co do przedmiotu postępowania, nie jest możliwe też dokonanie oceny legalności zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze fakt, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 105 par. 1 Kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił tę decyzję na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.