Uzasadnienie
Radni Miasta M. wnieśli skargę na uchwałę Rady Miasta M., dotyczącą przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu. Podnieśli oni, iż zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem zasad demokracji i nie uwzględnia interesu mieszkańców Miasta M. Wyjaśnili, iż przed wystąpieniem ze skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego skierowali do Rady Miasta wezwanie do usunięcia naruszeń, wymagane ustawą o samorządzie gminnym.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta M. wniosła o jej oddalenie. Zarzuciła przy tym, że skarżący jako radni nie mogli wnieść skargi na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /t.j. Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym/, a ponadto wezwanie do usunięcia naruszeń skierowali już po wystąpieniu do Sądu ze skargą.
Na rozprawie przed NSA obecni skarżący podtrzymali skargę i zawarte w niej zarzuty oraz wyjaśnili, że z dowodu doręczenia wezwania do usunięcia naruszeń wynika, iż zostało ono wniesione przed nadaniem skargi do NSA. Podali także, że żadna z osób wnoszących skargę nie ma w sprawie własnego interesu prawnego, gdyż na terenie objętym zaskarżoną uchwałą nie ma nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, stosuje się termin do wniesienia skargi określony w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Bieg tego terminu rozpoczyna się od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego do rozpatrzenia wezwania. Jeżeli odpowiedzi nie doręczono, termin do wniesienia skargi biegnie od dnia upływu tego dwumiesięcznego terminu, jednakże gdy spóźniona odpowiedź na wezwanie została doręczona przed upływem terminu do wniesienia skargi, termin ten liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie.
W niniejszej sprawie natomiast, jak to wykazali skarżący, wezwanie do usunięcia naruszeń przewidziane przepisem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, doręczono bezpośrednio przed wniesieniem skargi do Sądu, bez zachowania okresu wyczekiwania na zajęcie stanowiska przez Radę Miasta. Powoduje to, iż skargę należy uznać jako niedopuszczalaną, gdyż była ona przedwczesna. Stanowisko takie wynika także z uchwały 7 sędziów NSA z dnia 4 maja 1998 r. /FPS 1/98 - ONSA 1998 Nr 3 poz. 87/. Sąd opierał się na brzmieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /t.j. Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./, które nadal zachowuje aktualność.
Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, iż przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym daje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone taką uchwałą - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Przepis ten nie daje natomiast radnemu prawa do zaskarżenia każdej uchwały rady gminy. Aby skutecznie zaskarżyć uchwałę rady gminy, konieczne jest wykazanie naruszenia własnego interesu prawnego lub uprawnienia, które nie jest związane z pełnieniem funkcji radnego. Analogiczne stanowisko zajął NSA w wyroku z dnia 20 marca 1997 r. /II SA 8/97 - Jurysta 1997 nr 7 str. 30/.
W niniejszej sprawie natomiast skarżący poza powołaniem się na piastowanie funkcji radnego i członka określonej komisji Rady Miasta M., nie wskazali, iż mają własny interes prawny w kwestionowaniu zaskarżonej uchwały.
Mając na uwadze powyższe NSA uznając, że skarga nie jest dopuszczalna, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.