Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 18 czerwca 2004 r., sygn. akt IV SA 1818/03

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący
Asesor WSA Bogusław Cieśla przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Bożena Walentynowicz
Tomasz Szpojankowski protokolant
Rozpoznanie
w dniu 18.06.2004
Sprawa
sprawy ze skargi B. W. i Z.W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 Nr [...] w przedmiocie sprostowania błędu pisarskiego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz B.W. i Z.W. kwotę po 10 (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r. na podstawie art. 113 § 1 kpa sprostował błąd pisarski we własnej decyzji z dnia [...] listopada 2002 r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego przy ulicy [...] w ten sposób,że zamiast powierzchni użytkowej budynku wskazanej jako 176 m 2 wpisał 116 m 2

Od decyzji tej odwołały się B. W. i Z. W. Zakwestionowały w odwołaniu inwentaryzację która była podstawą do umorzenia postępowania prowadzonego przez PINB, zakwestionowały również prawidłowość wyliczenia tej powierzchni i podniosły że według projektu z roku 1981 wynosi ona 107,4 m 2

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] jako organ II instancji uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wskazał,że organ I instancji dokonał sprostowania błędu pisarskiego na wniosek inwestorów. Sprostowaniu uległa powierzchnia użytkowa budynku i organ uznał że taka zmiana jest w istocie zmianą merytoryczną i nie podlega sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 kpa. W tym stanie rzeczy organ uznał że po uchyleniu postanowienia organu I instancji postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego B.W. i Z.W. formułowały głównie zarzuty dotyczące samej decyzji pozwalającej na użytkowanie twierdziły,że organy w istocie nie ustaliły jaka jest rzeczywista powierzchnia użytkowa domu M. K. Co do zaskarżonego postanowienia podnosiły,że to właśnie one zauważyły błąd w powierzchni, sprostowany następnie przez organ.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie stwierdzając,że zarzuty skargi nie dotyczą przedmiotu rozstrzygnięcia czyli postanowienia o sprostowaniu błędu pisarskiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył,co następuje:

Zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu ale z innych przyczyn niż wskazane w skardze. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), Sąd rozstrzygając w granicach sprawy nie był związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną co umożliwiło poddanie sądowej kontroli zaskarżonego postanowienia w zakresie szerszym, niż wynikał ze skargi.

Organ odwoławczy rozpatrując odwołanie od postanowienia Prezydenta [...] prostującego błąd pisarski uznał, iż sprostowanie to prowadziło do merytorycznej zmiany decyzji i jako takie naruszało prawo. Wojewoda [...] powołał się przy tym na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym przedmiocie.

Istotnie orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wskazywało,że niedopuszczalne jest obejmowanie instytucją sprostowania (art. 113 § 1 k.p.a.) omyłek popełnionych przez organ administracji publicznej w określeniu okoliczności mogących rzutować na ocenę legalności decyzji kończącej konkretne postępowanie (wyrok NSA z 24 września 1999 r. IV SA 1184/97 LEX nr 47897). Wskazywano także, że w postępowaniu o sprostowanie błędu pisarskiego na podstawie art. 113 § 1 kpa nie mogą być rozpatrywane kwestie merytoryczne będące przedmiotem decyzji, w której dokonano sprostowania.

Jednak w tej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. Organ dokonał bowiem sprostowania powierzchni użytkowej wskazanej w decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie wskazanej jako 176 m 2 gdy w rzeczywistości powinno być 116 m 2. W ocenie Sądu jest to jedynie błąd pisarski na co wskazuje takie właśnie określenie powierzchni w inwentaryzacji obiektu będącej podstawą do ustaleń organu.

Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa błąd pisarski - to widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić porównując treść decyzji z zawartymi w aktach dokumentami, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie.

Dlatego błędne jest rozstrzygnięcie organu odwoławczego uchylające zaskarżone postanowienie z tego tylko powodu iż w ocenie Wojewody [...] dokonano sprostowania wielkości powierzchni użytkowej czym rzekomo zmieniono w sposób merytoryczny treść decyzji pozwalającej na użytkowanie.

Wobec powyższego skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 113 § 1 kpa Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie.

Ponadto na podstawie art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami orzeczono jak w pkt II i III wyroku

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.