Uzasadnienie
NSA, po rozpoznaniu skargi Mieczysława D., stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy M. w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W skardze do sądu skarżący protestował przeciwko wyznaczeniu w projekcie planu prywatnej drogi dojazdowej, której trasa dzieliła jego działkę na dwie części i utrudniała użytkowanie działki.
Sąd podzielił argumentację skarżącego podkreślając, że ingerencja gminy w uprawnienia właścicielskie w odniesieniu do nieruchomości położonej na jej obszarze, mająca umocowanie w art. 4 ust. 1, art. 7 i art. 10 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie oznacza całkowitej dowolności i arbitralności w tym zakresie. Wyznaczenie w planie drogi prywatnej, niezbędnej - jak podnosi gmina - do dokonania podziału przyległych gruntów na działki budowlane, wykracza poza granice tzw. władztwa planistycznego gminy Sąd przypomniał, że wyznaczanie dróg dojazdowych prywatnych dokonywane jest w trybie działu III rozdział I ustawy o gospodarce nieruchomościami w drodze decyzji administracyjnej zawierającej projekt podziału nieruchomości. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się drogi publiczne. Względy celowościowe, którymi kierowała się gmina nie mogą mieć pierwszeństwa przed wyraźnymi postanowieniami ustawy.