Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 8 września 1998 r., IV SA 1902/96

Teza

Stosownie do przepisu art. 234 pkt 1 Kpa zamieszczonego w Dziale VIII - Skargi i wnioski, w sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne, skarga złożona przez stronę podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, zgodnie z przepisami kodeksu.

Oznacza to, że skarga wniesiona w związku z treścią decyzji organu pierwszej instancji, w terminie przewidzianym w ustawie do złożenia odwołania, podlega rozpatrzeniu jako odwołanie od tej decyzji. Złożone następnie przez stronę pismo, niezależnie od nadanej mu przez stronę nazwy /odwołanie, podanie itd./, nawet wówczas, gdy nadano je po terminie do wniesienia odwołania, nie stanowi odwołania od decyzji organu pierwszej instancji w rozumieniu przepisów rozdziału 10 Kpa, lecz w istocie jest zwykłym pismem procesowym strony, którego treść powinna być brana pod uwagę przez organ rozpatrujący odwołanie.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję w przedmiocie pozwolenia na budowę.

Uzasadnienie

Marianna K. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewody z dnia 10 października 1996 r. stwierdzające na podstawie art. 134 Kpa uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącą od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 30 kwietnia 1996 r. odmawiającej wydania decyzji nakazującej przymusową rozbiórkę komórki wybudowanej przez Kazimierza K. na działce przy ul. S. w D. W uzasadnieniu ww. postanowienia podano, iż skarżąca decyzję organu pierwszej instancji otrzymała w dniu 17 maja 1996 r. listem poleconym, zaś odwołanie od tej decyzji wniosła za pośrednictwem Urzędu Rejonowego w dniu 14 czerwca 1996 r., tj. po terminie do jego wniesienia.

W skardze na ww. postanowienie skarżąca podniosła, że błędnie organ wojewódzki uznał, iż odwołanie wniosła po terminie, bowiem w terminie przewidzianym do złożenia odwołania wystąpiła do Urzędu Rejonowego ze skargą domagając się zwrotu dokumentów, które zamierzała osobiście dostarczyć Wojewodzie. Skarga ta, wniesiona w dniu 23 maja 1996 r., w ocenie skarżącej jest równoznaczna z odwołaniem. Odwołanie z dnia 14 czerwca 1996 r. zostało opóźnione ze względu na to, że nie nadesłano skarżącej w terminie odpowiedzi na skargę z dnia 23 maja 1996 r.

W odpowiedzi na skargę wnosi się o jej oddalenie podkreślając, że skarżąca składając odwołanie z uchybieniem terminu nie wniosła jednocześnie o jego przywrócenie, nie zachodziły więc przesłanki do zastosowania art. 58 Kpa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest zasadna.

Materiał zgromadzony w aktach sprawy w pełni potwierdza podniesioną przez stronę skarżącą okoliczność, iż zwróciła się ona do organu pierwszej instancji ze skargą, z której treści wynika, że strona nie jest zadowolona z rozstrzygnięcia, a jednocześnie prosi o nadesłanie jej określonych w skardze dokumentów, jak można domniemywać, w celu wykorzystania ich przy formułowaniu odwołania. Skarga ta, jak słusznie podnosi skarżąca, została złożona w terminie przewidzianym do wniesienia odwołania.

Wydając zaskarżone postanowienie Wojewoda przyjął, że odwołanie skarżąca wniosła z uchybieniem terminu, nie odnosząc się do tej okoliczności, iż przed złożeniem pisma nazwanego odwołaniem skarżąca w terminie przewidzianym do jego wniesienia wystąpiła do organu ze skargą. Do okoliczności tej, pomimo wyraźnie podniesionego w skardze zarzutu, organ nie ustosunkował się również w odpowiedzi na skargę.

Stosownie natomiast do przepisu art. 234 pkt 1 Kpa zamieszczonego w Dziale VIII - Skargi i wnioski, w sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne, skarga złożona przez stronę podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, zgodnie z przepisami kodeksu.

Oznacza to, że skarga wniesiona w związku z treścią decyzji organu pierwszej instancji, w terminie przewidzianym w ustawie do złożenia odwołania, podlega rozpatrzeniu jako odwołanie od tej decyzji. Złożone następnie przez stronę pismo niezależnie od nadanej mu przez stronę nazwy /odwołanie, podanie, itd./, nawet wówczas, gdy nadano je po terminie do wniesienia odwołania, nie stanowi odwołania od decyzji organu pierwszej instancji w rozumieniu przepisów rozdziału 10 Kpa, lecz w istocie jest zwykłym pismem procesowym strony, którego treść powinna być brana pod uwagę przez organ rozpatrujący odwołanie.

Skoro zatem strona skarżąca w terminie złożyła skargę wiążącą się z treścią decyzji organu pierwszej instancji, organ wojewódzki, orzekając o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, uchybił przepisowi art. 234 pkt 1 Kpa.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 55 ust. 1 tej ustawy.