Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 15 lutego 1999 r., IV SA 191/97

Teza

Za wykonanie decyzji należy uznać tylko stan dokładnie zgodny z treścią decyzji, a nie działania, które strona zobowiązana uzna za stosowne wykonać przy uwzględnieniu własnego interesu faktycznego.

Sentencja

1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji w przedmiocie odprowadzania wód opadowych.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest zasadna.

Decyzja Burmistrza Miasta i Gminy B. jednoznacznie nakazuje trwałe zaślepienie przepustu pod ulicą od strony wylotu, a nie wlotu wody i decyzja, jak słusznie podnosi skarżąca, nie została wykonana. Nietrafne jest stanowisko ujęte w zaskarżonym postanowieniu, iż obojętne jest, czy zaślepiony został wlot, czy wylot przepustu, gdyż istotą decyzji było w ogóle zaślepienie przepustu i to zostało wykonane.

Otóż okazuje się, że nie jest obojętne z którego końca przepust został zaślepiony, skoro zaślepienie od strony posesji T.L. daje mu możność okresowego uruchamiania przepustu i przelewanie wody na stronę skarżącej, co byłoby niemożliwe gdyby przepust został zaślepiony od strony posesji skarżącej.

Niewątpliwie z tych względów w decyzji Burmistrza celowo wskazano na konieczność zaślepienia wylotu przepustu i zarzut niewykonania decyzji jest trafny. Niezależnie od wskazanych okoliczności faktycznych Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż za wykonanie decyzji należy uznać tylko stan dokładnie zgodny z treścią decyzji, a nie jakieś działania, które strona zobowiązana uzna za stosowne wykonać przy uwzględnieniu własnego interesu faktycznego.

Umorzenie postępowania egzekucyjnego nastąpiło z obrazą art. 59 par. 1 i art. 125 par. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./.

W tym stanie rzeczy wobec ewidentnego niewykonania decyzji Burmistrza z dnia 19 grudnia 1995 r. zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie organu I instancji podlegały uchyleniu z mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, zaś o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 tejże ustawy.