Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 15 stycznia 2004 r., sygn. akt IV SA 1971/02

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący s. NSA (del.) Czesława Socha, Sędziowie s. NSA (del.) Bogusław Moraczewski (spr.), s. WSA Mirosława Kowalska
sekr. Dorota Jackiewicz protokolant
Rozpoznanie
w dniu 15 stycznia 2004 r.
Sprawa
sprawy ze skargi R. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].03.02 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych do projektowania w specjalności konstrukcyjno – budowlanej w ograniczonym zakresie skargę oddala

Uzasadnienie

7/ IV SA 1971/02

Uzasadnienie

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].03.2002r. [...] po rozpatrzeniu odwołania R. S., działając na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa, art. 12 ust. 2 i 3, art. 14 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, art. 62 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U z 200 lr. Nr 5 poz. 42 ze zm.) oraz § 3 i § 8 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U z 1995r. Nr 8 poz. 38)

  1. - utrzymał w mocy decyzje Wojewody [...] z dnia [...].11.200lr. Nr [...] odmawiającą R. S. nadania uprawnień budowlanych do projektowania w specjalności konstrukcyjno -budowlanej w ograniczonym zakresie.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że R. S. nie posiada przygotowania zawodowego wymaganego do uzyskania wnioskowanych uprawnień budowlanych, bowiem wykazana przez niego praktyka przy sporządzaniu prac projektowych nie spełnia wymogów określonych w przepisach Prawa budowlanego i rozporządzenia wykonawczego w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

Wymienioną decyzję organu odwoławczego R. S. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. Zarzucił jej obrazę przepisów prawa materialnego przez błędną ich interpretację i niewłaściwe zastosowanie. Zarzucił również naruszenie przepisów postępowania przez brak wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy w zakresie posiadanych przez skarżącego " uprawnień w kierowaniu i nadzorem nad obiektami budowlanymi". Według skarżącego " ust. 3 pkt 2 art. 14 pozwala na korzystną interpretację przedstawionej dokumentacji, a w szczególności możliwości uznania, że jest udokumentowana pięcioletnia praktyka przy sporządzaniu projektów".

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł ojej oddalenie.

W związku z reformą sądownictwa administracyjnego z dniem 1 stycznia 2004r. właściwym do rozpoznania sprawy stał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 16§ 2 kpa i art. 1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U nr 153, poz. 1269) zakres sądowej kontroli zaskarżonej decyzji ograniczony jest do badania jej zgodności z prawem, a granice tej kontroli wyznacza przedmiot zaskarżonego aktu.

Dlatego też w niniejszej sprawie nie podlegają rozważeniu zarzuty związane z zakresem uprawnień, które skarżący uzyskał w dniu [...].12. 1969r.

Skoro skarżący pismem z dnia 6.12.2000r. zwrócił się o rozszerzenie posiadanych uprawnień o ograniczone uprawnienie w zakresie projektowania w specjalności konstrukcyjno - budowlanej, to jego sprawa podlegała rozpatrzeniu na podstawie przepisów obowiązujących w dacie złożenia tego pisma. W dniu [...].10. 2001r. komisja kwalifikacyjna stwierdziła, że skarżący nie posiada wymaganej praktyki projektowej, oraz że można mu zaliczyć jedynie praktykę projektową odbyty w latach 1992 do 1994r. włącznie i że od 1995r. przebieg praktyki winien być udokumentowany w książce praktyki zawodowej. Stanowisko to legło u podstaw decyzji organu I instancji Zgodnie z art. 12 ust. 2 i 3, art. 13 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 14 ust. 3 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U Nr 89 poz. 414 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 i § 6 ust. 5 i 6 rozporządzenia M.G.PiB z dnia 30 grudnia 1994r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U z 1995r. Nr 8 poz.

38) uzyskanie uprawnień budowlanych do projektowania w specjalności konstrukcyjno - budowlanej w ograniczonym zakresie uzależnione jest m.in. od odbycie praktyki zawodowej polegającej na bezpośrednim uczestnictwie w pracach projektowych pod nadzorem (kierownictwem) osoby posiadającej uprawnienia budowlane bez ograniczeń w danej specjalności przy czym łączny okres praktyki wykonywanej w ramach umowy o dzieło lub umowy zlecenie nie może przekraczać połowy wymaganego wymiaru czasu praktyki zawodowej. Przebieg praktyki dokumentuje się w " książce praktyki zawodowej" w sposób określony w § 7 tego rozporządzenia. Wymogu tego nie spełniają prace projektowe wymienione w zaświadczeniach potwierdzonych przez tech. bud. E. K. i mgr inż. J. P., które posiadają jedynie uprawnienia w ograniczonym zakresie do sporządzania prac projektowych w specjalności konstrukcyjno - budowlanej. Już tylko z tego powodu praktyka projektowa odbyta przez skarżącego po 1994r. nie może być uwzględniona i to niezależnie od wadliwego jej udokumentowania • Wykonywanie prac projektowych " na własną rękę" pod nadzorem osoby nie posiadającej uprawnień do projektowania bez ograniczeń, nie pozwala na zaliczenie takiej " praktyki" i w pełni uzasadnia pogląd obu organów, że skarżący nie posiada wymaganego przez prawo przygotowania zawodowego w zakresie wymaganej praktyki przy sporządzaniu projektów.

Z tych też powodów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U Nr 153 poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.