Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. decyzją nr [...] z dnia [..] lutego 2003 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy – prawo budowlane z 1994 r. nakazał W. P. zamurowanie otworu okiennego w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego (od strony nieruchomości T. R.), na posesji przy ul. B. w J., uznając iż usytuowanie okna w ścianie budynku znajdującego się w odległości 3,23m od granicy narusza przepis § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Odwołanie od tej decyzji wniósł W. P. podnosząc, iż organy w sposób tendencyjny wyróżniają sąsiadkę w związku z jej nieprawidłową budową.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...]kwietnia 2003 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19.09.1988 r., nakazujący skarżącemu zamurowanie tego samego otworu okiennego, odmurowanego następnie w lipcu 2002 r.
Działanie skarżącego pozostaje w sprzeczności z tym wyrokiem. 77-centymetrowe odstępstwo od warunków technicznych nie może być uznane za nieistotne.
Skargę na tę decyzję złożył W. P.. Podniósł on okoliczność, iż jego budynek mieszkalny został wybudowany wraz z otworami okiennymi w 1971 r., na podstawie pozwolenia na budowę. Na sąsiedniej posesji był pusty plac. Sąsiadka "na dziko" wybudowała swój budynek i zbliżyła go za blisko do granicy. Samowolnie zwiększyła powierzchnię zabudowy i postawiła dom z istotnymi odstępstwami od projektu. Łamanie prawa przez sąsiadkę powoduje skutki negatywne dla skarżącego.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie odnieść się trzeba do wywodów zawartych w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, powołującego się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19.09.1988 r. sygn. akt IV SA 186/98 oraz sprzeczność działań inwestora z tym orzeczeniem.
Rzeczywiście powyższym wyrokiem oddalono skargę W. P. na decyzję nakazującą mu wstrzymać roboty budowlane i w terminie jednego miesiąca po uprawomocnieniu się decyzji zamurować otwór okienny w budynku mieszkalnym położonym w J. przy ul. B. Jak wynika z akt sprawy W. P. wykonał nakaz dotyczący zamurowania okna i taka sytuacja trwała do 2002 r., kiedy skarżący ponownie zamontował otwór okienny.
Nadmienić trzeba, ze zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) podobnie jak uprzednio z art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, ocena prawna Sądu wiąże w tej sprawie Sąd oraz organ którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Obowiązek podporządkowania się tej ocenie jest wyłączony w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub prawnego sprawy.
I taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1988 r. dotyczył otworu okiennego wybitego w czasie, gdy obowiązywała ustawa z dnia 24 października 1974 r. – prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. nr 17, poz. 62).
Wybity w 2002 r. otwór okienny, jak wynika z podstawy prawnej decyzji organu I instancji podlega postanowieniom tak ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ze zm.), jak i przepisów wykonawczych do tej ustawy.
Wydany w innym stanie prawnym i faktycznym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może mieć więc tu zastosowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił kontrolowane decyzje również z innych przyczyn.
Uznał bowiem, iż organy administracyjne, orzekające w niniejszej sprawie, nie rozważyły kwestii naruszenia swoim rozstrzygnięciem konstytucyjnej zasady równości stron wobec prawa.
Jak wynika z materiału dowodowego, właścicielka sąsiedniej nieruchomości T. R. w wybudowanym kilka lat po skarżącym budynku mieszkalnym posiada w ścianie zwróconej w stronę granicy otwór okienny, przy czym ściana ta jest oddalona od granicy o 3,85m.
W załączonym postanowieniu [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] r. z dnia [...].01.2003 r. nałożono na T. R. obowiązek dostarczenia inwentaryzacji budowlanej i oceny technicznej istniejącego budynku mieszkalnego i inwentaryzacji powykonawczej obiektu (wybudowanego z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego). W uzasadnieniu tego postanowienia organ odwoławczy podał, że usytuowanie otworu okiennego w budynku T. R. w orzecznictwie tego organu uznawane jest za nieistotne odstępstwo od warunków technicznych.
Zdaniem tego samego organu, wyrażonym w zaskarżonej decyzji, 77 –centymetrowe odstępstwo od warunków technicznych w budynku skarżącego, nie może być uznane za nieistotne.
Sąd administracyjny uznał, że orzekające w sprawie organy nie wykazały w sposób dostateczny, iż istnieje tak zróżnicowana sytuacja obu sąsiadów (stron tego postępowania) by w stosunku do każdego z nich sposób działania organów był tak diametralnie różny.
Z tych względów uznając, iż postępowanie administracyjne w sprawie naruszyło przepisy art. 7 i 77 kpa, Sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.