Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 roku, Nr [...] Minister Kultury z urzędu sprostował oczywistą omyłkę pisarską we własnej decyzji Nr L.dz. [...] w ten sposób, że po słowach "Warszawa, dnia" wpisał datę wydania decyzji: "[...] stycznia 2003 roku".
Odpis postanowienia doręczony został S. J. z pouczeniem, że postanowienie to jest ostateczne i że przysługuje mu prawo wniesienia na nie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył S.J. podnosząc zarzut naruszenia art. 113§1 kpa, gdyż postanowienie to - jego zdaniem - jest w istocie uzupełnieniem decyzji, a nie jej sprostowaniem.
W odpowiedzi na skargę Minister Kultury podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skargę należy odrzucić.
Złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależnione jest zgodnie z treścią art. 52§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz.l270ze zm.) od wyczerpania środków zaskarżenia. Taki sam wymóg przewidziany był również w ustawie z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz.368 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 127§3 kpa od decyzji wydawanych w pierwszej instancji przez ministra nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Również od postanowień wydawanych w pierwszej instancji przez ministra nie służy zażalenie lecz wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Na podstawie art. 144 kpa w kwestii tej stosuje się bowiem odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji w tym także przepisy o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.
Od postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez Ministra Kultury w niniejszej sprawie służył więc skarżącemu środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Skarżący błędnie został pouczony, iż postanowienie będące przedmiotem skargi w przedmiotowej sprawie jest ostateczne i służy mu jedynie skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Fakt błędnego pouczenia o środku odwoławczym nie powoduje jednak, iż strona postępowania nabywa prawo do wniesienia takiego środka. Okoliczność ta może być jedynie podstawą do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.
Ponieważ w sprawie nie zostały wyczerpane przysługujące skarżącemu środki zaskarżenia od postanowienia Ministra Kultury z dnia [...] kwietnia 2003 roku, Nr [...] zachodzą przesłanki do odrzucenia wniesionej skargi jako niedopuszczalnej.
Z powyższych względów na podstawie art 58§1 pkt.6 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) w związku z art. 97§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.