Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r. Burmistrz Miasta i Gminy K. na podstawie art., art. 46a ust.1, 40 ust.2, 42 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym/Dz.U. z 1999 r. nr 15, poz. 139 ze zm./ zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy K. zatwierdzonym uchwałą Nr [...] z dnia [...] lipca 1985 r. odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przewidzianej do realizacji na terenie działki nr ew. [...] położonej we wsi K. gmina K. oznaczonej na załączniku graficznym kolorem żółtym i literami A,B,C,D,A w skali 1:500, stanowiącym integralną część niniejszej decyzji.
W uzasadnieniu decyzji podano, iż zgodnie z obowiązującym ogólnym planem zagospodarowania przestrzennego gminy K. działka ewidencyjna nr [...] położona jest na terenie jednostki strukturalnej o symbolu A/23R, dla której zapis planu brzmi następująco: "teren upraw polowych o postulowanym kierunku pastewno-warzywnym. Adaptuje się istniejącą zabudowę siedliskową z dopuszczeniem jej odtworzenia. Zakaz jakiejkolwiek innej zabudowy oraz zmiany użytkowania gruntów o bardzo dobrych glebach, zgodnie z ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Obowiązują dla całego obszaru obostrzenia wynikające ze statusu "Uzdrowiska [...] - strefa C". Mając na uwadze powyższe ustalenia planu i wniosek B. O., z którego wynika, iż planowana inwestycja dotyczy budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu byłoby sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. złożyła B. O. zarzucając, iż przedmiotowa działka jest ogrodzona i nigdy nie będzie terenem upraw polowych a ponadto chciałaby poprawić warunki mieszkaniowe swojej rodziny.
Decyzją [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 138 § 1 pkt.l kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przyjęto jako słuszną argumentację zawartą w decyzji organu I instancji, iż przedmiotowa inwestycja polegająca na budowie domu mieszkalnego jednorodzinnego jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła B. O. podnosząc, iż zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca i załączyła odręczny plan zabudowy sąsiednich działek, wniosła o jej uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację dodatkowo podnosząc, iż nie może orzekać o legalności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie jednakże z innych powodów niż podniesione w skardze.
Zgodnie z treścią art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Tekst jednolity: Dz. U. 1999 r. Nr 15 poz. 139 ze zm.) ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następuje, w drodze decyzji, na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan ten jest aktem prawnym powszechnie obowiązującym (przepisem gminnym), o funkcjach kształtujących planowanie przestrzenią i sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. Ustalenia tego planu stanowią treść uchwały rady gminy. Integralną częścią planu jest rysunek stanowiący załącznik do tejże uchwały. Rysunek obowiązuje w zakresie określonym uchwałą (art. 8 ust. 1 ustawy).
Powyższe oznacza, że podstawą decyzji rozstrzygającej o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego muszą być, znajdujące się w aktach sprawy, część graficzna i część opisowa planu. Te wymogi nie zostały spełnione przez organ I instancji. Znajdujący się w aktach sprawy / złożony dopiero po wniesieniu odwołania przez skarżącą / wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz kserokopia części planu nie spełniają w/w warunków, część opisowa planu powinna być bardziej szczegółowa nie zawiera zapisów jakie wynikają ze statusu "Uzdrowiska [...] - strefa C" a część graficzna nie zawiera granic jednostki strukturalnej A/23R.
Ponadto zgodnie z treścią art. 7 i art. 77 kpa organy obydwu instancji powinny podjąć kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, czego w niniejszym postępowaniu nie uczyniono. Nie wyjaśniono okoliczności, które mają istotne znaczenie w kontekście zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczących możliwości odtworzenia zabudowy siedliskowej a przede wszystkim kwestia zabudowy sąsiednich działek i wcześniejsza zabudowa działki skarżącej stanowiącej siedlisko gospodarstwa rolnego jej rodziców. Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie są to istotne okoliczności dla rozpatrzenia przedmiotowej sprawy. Ponadto uzasadnienia decyzji obydwu instancji nie zawierają jakiegokolwiek przedstawienia okoliczności faktycznych a taki wymóg wynika z treści art. 107 § 3 kpa.
Faktem jest, iż zarówno wniosek jak i odwołanie strony było lakoniczne, nie zwalnia to jednak organów administracyjnych od wnikliwego wyjaśnienia sprawy, gdyż taki jest cel postępowania administracyjnego przewidziany w art. 7 i 9 kpa.
Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżone decyzje na podstawie art. 145 § 1 pkt lc ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 153 w/w ustaw przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawę rozpoznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.