Wyrok WSA w Warszawie z 15 stycznia 2004 r., IV SA 2001/02

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 15 stycznia 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie prostowania oczywistej pomyłki I. Uchyla zaskarżone postanowienie II. Zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz M. K. kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA (del.) - Czesława Socha, Sędziowie NSA (del.) - Bogusław Moraczewski, - Mirosława Kowalska (spr.)
- Dorota Jackiewicz protokolant

Uzasadnienie

W skardze z 13.05.2002 r. M. K. zwraca się do Naczelnego Sądu Administracyjnego: "zaskarżam postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...].04.2002 r. w sprawie utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia o wstrzymaniu i zawieszeniu postępowania".

Postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].04.2002 r. [...] utrzymano w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...].02.2002 r. [...] prostujące z urzędu oczywistą pomyłkę zawartą w postanowieniu z [...].01.2002 r. [...], wydanym po rozpatrzeniu zażalenia M. K. na postanowienie Starosty [...] z [...].09.2001 r. znak [...] o wstrzymaniu i zawieszeniu postępowania egzekucyjnego.

Wydanie postanowienia ww. z [...].04.2002 r. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nastąpiło na podstawie pisma z [...].03.2002 r. skierowanego do tego urzędu. W piśmie tym M. K. dochodzi jak to nazywa "rozpatrzenia mojej sprawy" w związku z otrzymanym postanowieniem Wojewody [...] z "[...].02.2002 r." o wstrzymaniu i zawieszeniu postępowania w sprawie rozbiórki budynku gospodarczego u W. B. i jej córki D. M. Postanowieniem z [...].01.2002 r. [...], po rozpatrzeniu zażalenia M. K. na postanowienie Starosty [...] znak [...] z [...].09.2001 r. o wstrzymaniu i zawieszeniu postępowania egzekucyjnego — Wojewoda [...] utrzymał w mocy to postanowienie, po czym postanowieniem z [...].02.2002 r. sprostował w trybie art. 113 § 2, 3 kpa pomyłkę w uzasadnieniu ww. postanowienia własnego.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację jak w uzasadnieniu postanowienia z [...].04.2002 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Przedmiotowa skarga świadczy o tym, że M. K. skarży do Sądu postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].04.2002 r.

To postanowienie zdaniem Sądu podlega uchyleniu wobec tego, że zapadło na skutek skargi M. K. kierowanej do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego najprawdopodobniej nie na postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej pomyłki w jego postanowieniu o wstrzymaniu i zawieszeniu postępowania, a tego właśnie merytorycznego postanowienia z [...].01.2002 r.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie dochodził sprecyzowania przez M. K. jej odwołania, w którym powołuje się na postanowienie Wojewody [...] z [...].02.2002 r. o wstrzymanie zawieszonego postępowania w sprawie rozbiórki budynku, mimo że w tej dacie nie zapadło takie postępowanie (zapadło [...].01.2002 r.).

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjął, że skarżącej chodzi o postanowienie Wojewody prostujące pomyłkę w postanowieniu z [...].01.2002 r., gdy tymczasem postanowienie prostujące zapadło [...].02.2002 r., a więc też nie w dacie wskazanej w odwołaniu z 5.03.2002 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].04.2002 r. w trybie art. 145 § 1 pkt l.c ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Zdaniem Sądu, rozpoznając sprawę organ II instancji naruszył art. 128 kpa.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem i poglądem komentatorów, treść odwołania nie ma być obciążana wymogami formalnymi, poza wyrażeniem niezadowolenia z decyzji; powinno odpowiadać ogólnym wymaganiom stawianym podaniom.

W razie wątpliwości co do treści odwołania, a tu bezsprzecznie taka wątpliwość miała miejsce, organ administracji publicznej powinien wezwać stronę do dokładnego określenia żądania, tj. sprecyzowania opisu postanowienia, którego dotyczy. Ustalenie treści żądania ma bowiem istotne znaczenie dla organu i sprawy.

Organ administracji zobowiązany był do wyjaśnienia powyższej kwestii, zważywszy na ciążący na nim obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego celem załatwienia sprawy (art. 7 kpa) i w zależności od ustaleń rozpoznać sprawę lub pismo stosownie przekazać.

Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w trybie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.