Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz § 6 i 7 ust 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. "w sprawie warunków i trybu postępowania przy rozbiórkach nie użytkowanych, zniszczonych lub nie wykończonych obiektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń na zmianę sposobu użytkowania obiektów budowlanych lub ich części " (Dz. U. z 1995 r. Nr 10, poz.47) - nakazał A. K. dokonanie rozbiórki zniszczonych i nie nadających się do remontu ani odbudowy budynków gospodarczych to jest drewnianego budynku na zużyte przedmioty, spichlerza, parnika blaszanego -w terminie do 30 czerwca 2003 r.
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że oględziny przeprowadzone w dniu [...] stycznia 2003 r. wykazały, że budynki wykonane są z desek, mają dach jednospadowy pokryty blachą.Przedmiotowe obiekty zlokalizowane są w bliskiej odległości z działką sąsiednią stanowiącą własność W. S.. Stan techniczny budynków a zwłaszcza parnika konstrukcji blaszanej zagraża bezpieczeństwu pożarowemu. Nadto organ przeprowadził w dniu [...] grudnia 2002 r. rozprawę administracyjną i uczestniczący w niej potwierdzili zły stan techniczny przedmiotowych budynków. Strony nie miały także zastrzeżeń co do ustaleń z wizji lokalnej z dnia [...] stycznia 2003 r.
Odwołanie od tej decyzji złożyła A. K. podnosząc, że wszystkie wskazane w decyzji obiekty są przez nią użytkowane i nadają się do remontu. Poza tym podniosła, że nie otrzymała protokołu z oględzin i nie znała dokładnie jego treści. Na rozprawie administracyjnej oświadczyła, że budynki nadają się do remontu jednak organ inaczej zapisał treść jej wyjaśnień. Podtrzymała to twierdzenie w odwołaniu i oświadczyła, że chce je wyremontować.
Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu, orzekł o nowym terminie a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy uznał za prawidłowe ustalenia organu I instancji co do tego, że stan techniczny budynków jest zły i nie nadają się do remontu ani odbudowy. Podzielił pogląd, że zasadnym było zastosowanie dyspozycji art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła A. K. domagając się jej uchylenia. W skardze podniosła,że podczas kontroli obiektów nie twierdziła, że nie zamierza remontować tych budynków tak samo jak w toku rozprawy administracyjnej. Zarzuciła, że nie otrzymała ani protokołu z oględzin ani protokołu z rozprawy, które nie odzwierciedlają jej wypowiedzi. Podniosła, że budynki nie są zniszczone, wykonane są z bali a nie z desek, użytkowane są obecnie w prowadzonym gospodarstwie rolnym. Nie kwalifikują się do rozbiórki. Zarzuciła, że organy podjęły decyzję bez jej zgody jako właścicielki. Wskazała, że budynki nie stwarzają żadnego zagrożenia a przeszkadzają jedynie sąsiadowi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna. Decyzja w przedmiocie nakazu rozbiórki oparta została na przepisie art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego, którego celem nie jest usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w obiekcie budowlanym, ale eliminacja obiektów budowlanych lub ich części będących w stanie technicznym uniemożliwiającym przywrócenie im prawidłowego funkcjonowania. Przepis ten obejmuje wyłącznie obiekty budowlane które nie są użytkowane lub nie są wykończone.
Zatem przesłanką zastosowania art. 67 ust 1 w/w ustawy umożliwiającą nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego jest nie tylko to, że znajduje się on w nieodwracalnie złym stanie technicznym tak,że nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia ale również, że jest obiektem nieużytkowanym lub niewykończonym.
W niniejszej sprawie organ ustalił, że obiekty wymienione w decyzji rozbiórkowej są użytkowane i wynika to wprost z osnowy decyzji.Drewniany budynek gospodarczy skarżąca wykorzystuje na składowanie przedmiotów, spichlerz wykorzystuje na przechowywanie zboża a parnik wykorzystuje latem zgodnie z jego przeznaczeniem. Przestawiona przez stronę skarżącą dokumentacja fotograficzna nie obrazuje tak złego stanu technicznego aby przedmiotowe obiekty nie nadawały się do remontu a jest to jedną z przesłanek do zastosowania art. 67 Prawa budowlanego.
Skoro A. K. prowadzi gospodarstwo rolne to rzeczą oczywistą jest, że budynki spełniają funkcje gospodarcze związane z tym gospodarstwem. W tych okolicznościach zastosowanie art. 67 ust. 1 ustawy Prawo budowlane było wadliwe zwłaszcza, iż skarżąca już w odwołaniu twierdziła, że budynki użytkuje i chce je wyremontować.
Inną kwestią jest stan techniczny tych budynków i prawidłowość ich usytuowania w kontekście zbliżenia do granicy. Jednak wszelkie związane z tym zagadnieniem nieprawidłowości organ nadzoru budowlanego mógł i powinien zbadać ale w innym trybie niż zastosowany. Jeżeli bowiem właściciel złożył deklarację odremontowania obiektu a wykonanie tych robót jest możliwe w sensie technicznym, organ podjąć może jedynie działania w kierunku nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości na podstawie art. 66
Prawa budowlanego. Przepis ten ze swej istoty nie dotyczy obiektów wyszczególnionych w art. 67 ust. 1 i ma na celu wyłącznie działanie ukierunkowane na zapewnienie należytego utrzymania obiektów budowlanych.
Jeśli zatem organ uznał, że przedmiotowe obiekty są w nieodpowiednim stanie technicznym, sposób ich użytkowania zagraża bezpieczeństwu bądź szpecą otoczenie to powinien nałożyć obowiązek usunięcia nieprawidłowości ale nie przez nakazanie rozbiórki w trybie art. 67 ust 1 w/w ustawy albowiem do wydania takiej decyzji nie było podstaw. Należy zauważyć, że organ odwoławczy nie mógł utrzymać w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji gdy skarżąca jasno sformułowała w odwołaniu wolę odremontowania i dalszego użytkowania przedmiotowych obiektów.
W tej sytuacji wobec naruszenia wskazanego przepisu prawa materialnego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Ponadto na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt II wyroku.