Uzasadnienie
Zaskarżoną do Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwałą Nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. Rada Miejska w G., po rozpatrzeniu protestu B. i Z. Z. do projektu zmian miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy G. dotyczącego zmiany przeznaczenia działek nr [...], [...] położonych w D. oraz działki nr [...] położonej w G. - protest ten odrzuciła.
W uzasadnieniu uchwały Rada Miejska podniosła, że zmiana planu nie obejmuje działki skarżących o nr [...], w związku z czym protest jest bezpodstawny. Ponadto droga stanowiąca część działki nr [...] także nie jest objęta zmianą planu - nie ma więc w projekcie zmiany planu ustalenia w zakresie obsługi komunikacyjnej planowanych terenów [...], [...] z tej drogi. Nie ma także podstaw prawnych do wprowadzenia zakazu zabudowy tej części terenu [...] z powodu zasłonięcia innej zabudowy. Dojazd zaś do działki nr [...] nie ulega w projekcie planu zmianie.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą uchwałę o odrzuceniu protestu wnieśli B. i Z. Z., wnosząc ojej uchylenie.
W uzasadnieniu skargi zarzucili, że został naruszony ich interes prawny, gdyż zmiana planu wpłynie w sposób istotny na zmianę wartości ich nieruchomości nr [...] oraz na zmniejszenie ilości prowadzonych usług na tej działce. Zmiana planu wprowadza bowiem na terenie pomiędzy ich działką a drogą usługi handlowe (obiekty kubaturowe), co spowoduje przysłonięcie istniejącego zakładu usług samochodowych, którego są właścicielami. Ponadto, zdaniem skarżących zmiana planu wprowadza obsługę komunikacyjną terenu oznaczonego symbolem [...] i [...] przez ich działkę o nr [...], która jest tylko dojazdem do istniejącego zakładu usług samochodowych.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w G. wniosła ojej oddalenie i podniosła, że zmiana planu zagospodarowania przestrzennego polega na zmianie przeznaczenia nieruchomości z terenów użytków rolnych na tereny obiektów i urządzeń składów, usług i handlu. Określenie funkcji obiektów na tym terenie nastąpi dopiero na etapie ich projektowania. Ponadto zapis projektu planu regulujący obsługę komunikacyjną terenów przez układ dróg lokalnych - § 4 pkt 3.1, uzgodniony z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad oznacza, że drogi dojazdowe (lokalne) zostaną wytyczone na etapie projektowania zabudowy i będą biegły przez nieruchomości objęte zmianą planu. Ponieważ zmianą planu nie jest objęta działka nr [...], a jedynie działka stanowiąca własność A. M., Rada Miejska uznała, że składający protest nie mają interesu prawnego i protest odrzuciła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje w przepisach art. 23 i 24 szczególna formę do zakwestionowania ustaleń zamieszczonych w projekcie planu miejscowego, to jest w drodze protestu oraz zarzutu. O przynależności zastrzeżeń wniesionych do projektu planu odpowiednio do kategorii zarzutów lub protestów przesądza w myśl art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139) naruszenie interesu chronionego prawem. Zarzut do projektu planu może wnieść, a w konsekwencji później zaskarżyć uchwałę rady o odrzuceniu zarzutów ten, kto wykaże że jego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłożonego do publicznego wglądu. Niewątpliwie naruszenie interesu prawnego wykaże właściciel działki położonej na obszarze objętym projektem, któremu zamierza się zmienić jej przeznaczenie, ale właściciel działki położonej poza obszarem planistycznym znajdzie się w innej sytuacji prawnej. Ten, kto nie wykaże naruszenia interesu prawem chronionego może kwestionować ustalenia projektu w formie protestu (art. 23 ust 1 cyt. ustawy), z tym, że uchwała rady miejskiej odrzucającej protest nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Rada Miejska w G. słusznie przyjęła, iż skarżący wnieśli protest, a nie zarzut, skoro skarżący, jako właściciele nieruchomości nie objętej zmianami kwestionowanego projektu planu nie wykazali się naruszeniem ich interesu prawnego a jedynie faktycznego, jako że przepisy prawa, w tym przepisy kodeksu cywilnego chroniącego prawo własności, nie gwarantują im, że w stosunku do innych nieruchomości, nawet sąsiednich, nie nastąpi zmiana funkcji, jak też nie zobowiązują do zmiany przeznaczenia nieruchomości według oczekiwań skarżących. Projekt zmiany planu nie przewiduje, wbrew twierdzeniu skarżących przebiegu żadnej drogi przez ich działkę o nr [...], która nie jest nawet w części stanowiącej dla skarżących dojazd od drogi krajowej nr [...] objęta zmianą planu.
Jeżeli zatem interes prawny skarżących nie został naruszony projektowaną zmianą planu, to nie zostały wyczerpane przesłanki z art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym do wniesienia zarzutu i dlatego Rada Miejska w G. zasadnie zakwalifikowała zgłoszone uwagi do projektu zmiany przedmiotowego planu jako protest, który może wnieść w myśl art. 23 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu lub jego zmiany.
Uwzględniając jednak, że na uchwałę rady o odrzuceniu protestu skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, Sąd orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art.58 § 1 pkt. 4 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).