Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakazującą stronie skarżącej opróżnienie w całości budynku mieszkalnego usytuowanego na terenie nieruchomości przy ul. T. nr 2 w P. Decyzja została wydana na podstawie art. 68 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, iż bezspornym w sprawie jest, że stan techniczny budynku uzasadnia orzeczenie o nakazie opróżnienia budynku na podstawie art. 68 Prawa budowlanego. Nakaz zgodnie z tym przepisem skierowano do skarżącego jako do właściciela budynku. Odrębną natomiast sprawą jest zapewnienie lokali "zastępczych". Przepis ust. 2 powyższego artykułu zobowiązuje jedynie organ nadzoru do przesłania decyzji organowi właściwemu do zapewnienia lokali zamiennych na podstawie odrębnych przepisów. W rozpatrywanej sprawie nie został jednoznacznie wyjaśniony problem prawnej podstawy zakwaterowania mieszkańców budynku, nie ma to jednak wpływu na rozstrzygnięcie podjęte przez organ nadzoru budowlanego.
W skardze na powyższą decyzję zarzuca się, iż zaskarżona decyzja została wydana bez szczegółowego wyjaśnienia, kto jest zobowiązany do dostarczenia lokali zamiennych dla mieszkańców przedmiotowego budynku a w konsekwencji brak jest w tej decyzji stosownego nakazu skierowanego do właściwego w tej kwestii organu.
W odpowiedzi na skargę wnosi się o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wyjaśniając, że odpis decyzji został doręczony organowi gminy właściwemu do dostarczenia lokali zamiennych.
Na rozprawie przed Sądem strona skarżąca podtrzymała skargę oraz okazała pismo organu gminy informujące o tym, że z braku lokali zamiennych nie jest obecnie możliwe ich udostępnienie dla mieszkańców budynku w celu wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Wydana w sprawie niniejszej decyzja opiera się na dyspozycji art. 68 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, zgodnie z którym w razie stwierdzenia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem, właściwy organ nadzoru budowlanego jest obowiązany nakazać w drodze decyzji właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości lub części budynku z użytkowania. Nakaz wydany na podstawie tego przepisu nie jest przez stronę skarżącą kwestionowany.
Strona skarżąca natomiast wyraża pogląd, że omawiany przepis wymaga ponadto od organu nadzoru budowlanego ustalenia w drodze postępowania administracyjnego organu właściwego do zapewnienia lokali zamiennych oraz do nałożenia na ten organ odpowiedniego obowiązku. Stanowisko to należy uznać za błędne.
Przepis art. 68 pkt 2 Prawa budowlanego zobowiązuje bowiem jedynie organ nadzoru budowlanego do przesłania decyzji wydanej na podstawie pkt 1 tego artykułu organowi właściwemu do zapewnienia lokali zamiennych, a więc w istocie do dokonania czynności technicznej, polegającej na "przesłaniu" decyzji. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, co potwierdza przebieg rozprawy przed Sądem, organ nadzoru budowlanego z obowiązku określonego w tym przepisie się wywiązał, nie ponosi natomiast odpowiedzialności za to, czy i w jakim czasie organ właściwy w sprawach lokalowych faktycznie konieczne do wykonania decyzji lokale udostępni.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.