Uzasadnienie
IV SA 2103-2106/02
Wójt Gminy J. decyzją z dnia [...].02.2002 r. na wniosek Z. K. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji zlokalizowanej na działce nr ew. [...] w R. polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego poprzez zabudowę istniejącego tarasu w II kondygnacji, celem uzyskania pomieszczeń mieszkalnych i dobudowę kotłowni od strony zachodniej obiektu.
Decyzja ustala wysokość zabudowy maksymalnie do dwóch kondygnacji bez strychu użytkowego oraz lini zabudowy od drogi krajowej nr [...] — 40 m i od drogi gminnej 15 m liczone od krawędzi jezdni.
Po rozpoznaniu odwołania K.N., I. S., B.P. i W. N. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., decyzją z dnia [...].04.2002 r. powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zamierzenie inwestycyjne polegające na rozbudowie budynku mieszkalnego ma być realizowane na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...]. Teren ten przeznaczony jest pod zabudowę zagrodową z dopuszczeniem zabudowy jednorodzinnej. Planowana inwestycja nie jest więc sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w takiej sytuacji organ nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji wskazanej we wniosku. Odnosząc się do zarzutów odwołujących się stwierdził, że ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 7 lipca 1994 r. nie uzależnia ustalenia warunków zabudowy od zgody właściciela sąsiednich działek, a ewentualne naruszenia prawa budowlanego mogą być podnoszone na etapie pozwolenia na budowę.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli K. N., I. S., B. P. i W.N..
W skardze zarzucają, że projektowana rozbudowa narusza linie zabudowy ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wprawdzie decyzja o ustaleniu warunków zabudowy określa linie zabudowy na 40 i 15 m od drogi krajowej i gminnej i załącznik graficzny do decyzji potwierdza zachowanie tych odległości, ale faktycznie odległości te są mniejsze o kilka metrów. Nadto podnoszą, że projektowana zabudowa tarasu ograniczy dostęp światła dziennego do pomieszczeń " letniej kuchni", z której korzystają przez cały rok.
W ocenie skarżących, planowana rozbudowa od strony ich działki spowoduje uciążliwości, na co nie wyrażają zgody a czego organy nie wzięły pod uwagę.
Ocena projektu budowlanego należy do kompetencji organów architektoniczno-budowlanych, nie zaś do organów ustalających warunki zabudowy dla projektowanych inwestycji.
Organ odwoławczy nieprawidłowo odczytał decyzję organu pierwszej instancji gdyż ten wskazał jedynie, że do wniosku o pozwolenie na budowę należy załączyć projekt budowlany wykonany zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3.11.1998 r.
Odnosząc się do zarzutu skarżących, że projektowana rozbudowa ograniczy dostęp światła dziennego do ich pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi należy stwierdzić, że zarzut ten może być rozważany dopiero na etapie pozwolenia na budowę.
Wobec naruszenia prawa procesowego to jest art. 7, 77 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy, należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02.153.1270) uchylić zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji oparto o przepis art. 152 cyt. wyżej ustawy.