Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 19 lipca 2002 r., IV SA 2133/00

Sprawa

sprawy ze skargi Józefa Ł. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 sierpnia 2000 r. (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wybudowanego budynku gospodarczego - oddala skargę.

Teza

Ocena, czy nastąpiło istotne odstąpienie od warunków udzielonego pozwolenia na budowę pozostawione jest uznaniu administracyjnemu.

Jedyne kryterium takiej oceny stanowią wymogi zawarte w decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją (...) z dnia 12 kwietnia 2000 r. na podstawie art. 105 par. 1 Kpa umorzył postępowanie w sprawie wybudowanego budynku gospodarczego z garażem przez Janinę R. na nieruchomości przy ul. N. 23 w W., bowiem wzniesiony obiekt jest zgodny z projektem technicznym stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę nr 259/98 Z dnia 14.04.1998 r. Od decyzji tej odwołanie złożył właściciel sąsiedniej nieruchomości - Józef Ł.; podnosząc, że podstawą wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę, była zgoda sąsiada wyrażona w obecności notariusza i w zgodzie tej podane zostały parametry budynku - 20 m długości i 3 m wysokość. Przedstawiony przez inwestora dokument obejmujący zgodę Stanisława Ł., w którym wysokość przyszłego budynku gospodarczego miała wynosić 3,5 m został sfałszowany.

(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją (...) z dnia 18 sierpnia 2000 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podniósł, iż w czasie wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu 23.02.2000 r. na terenie nieruchomości przy ul. N. 23 w W. stwierdzono, że ściana usytuowana w granicy działki, stanowiąca ścianę oddzielenia pożarowego ma wysokość 3,57 m. Uznano, że przekroczenie wysokości wybudowanego obiektu o 57 cm nie jest istotnym odstępstwem od warunków pozwolenia na budowę.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Józef Ł. W skardze ponownie powołano się na "akt notarialny" wyrażający zgodę na wybudowanie obiektu o wysokości 3 m. Na podstawie tej zgody wydana została decyzja (...) o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a następnie decyzja (...) - pozwolenie na budowę. Spór sąsiedzki z inwestorem Janiną R. dotyczy okna w pomieszczeniu łazienki skarżącego. Skoro inwestor zakupił działkę gdy na sąsiedniej nieruchomości okno to już istniało to powinien pogodzić się z warunkami układu sąsiedzkiego sprzed niemal 30 lat.

W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie mogła być uwzględniona bowiem nie ma podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza prawo.

Z przedstawionych akt postępowania administracyjnego jednoznacznie wynika, że inwestorowi wydane została przez Starostę W. pozwolenie na budowę nr 259/98 w dniu 14.04.1998 r. Decyzja ta została poprzedzona decyzją (...) o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji. Materiał sprawy wskazuje, że inwestor odstąpił od warunków udzielonego pozwolenia w ten sposób że wybudowany obiekt przekracza ustaloną wysokość o 57 cm. Poza tym nie zmieniono przeznaczenia obiektu, ani jego użytkowania.

Ocena czy nastąpiło istotne odstąpienie od warunków udzielonego pozwolenia na budowę pozostawione jest uznaniu administracyjnemu. Organ odwoławczy w wydanej decyzji w przypadku obiektu wybudowanego przez Janinę R. nie dopatrzył się istotnego odstępstwa od warunków przewidzianych w pozwoleniu na budowę.

Podstawowy zarzut podniesiony tak w skardze, jak i odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, to brak zgodności wysokości wybudowanego obiektu z oświadczeniem Stanisława Ł., zawartym przed notariuszem.

W chwili wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę nr 259/98 z 14.04.1998 r. obowiązywał par. 12 pkt 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46/, w którym wymagana była zgoda właściciela sąsiedniej nieruchomości na usytuowanie przyszłej inwestycji w granicy działki. Przepis ten utracił moc prawną po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 5.03.2001 r., który orzekł o niezgodności tego przepisu z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.

Choć zgoda właściciela sąsiedniej działki na użytkowanie inwestycji w granicy była wymagana dla uzyskania przez inwestora Janinę R. pozwolenia na budowę, nie mogła ona narzucać inwestorowi sposobu, wyglądu czy parametrów wznoszonego budynku. Określenia dotyczące długości i wysokości projektowanego obiektu nie były wiążące dla organów budowlanych. Dlatego przekroczenie wysokości wybudowanego obiektu gospodarczego w stosunku do uzgodnień zawartych między sąsiadami, nie ma wpływu na ocenę prawidłowości wzniesionego obiektu. Jedyne kryterium takiej oceny stanowią wymogi zawarte w decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu.

Skoro zaś organy nadzoru budowlanego nie dopatrzyły się istotnych odstępstw od warunków udzielonego pozwolenia na budowę nr 259/98, brak było podstaw do ingerencji tych organów w sprawie wybudowanego przez Janinę R. budynku gospodarczego z garażem.

Podnoszona w skardze okoliczność okna łazienki w budynku skarżącego, nie mogła być przedmiotem niniejszego postępowania, dotyczy bowiem zupełnie innego obiektu budowlanego.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 o Naczelny Sąd Administracyjny /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak sentencji.