Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 19 grudnia 2000 r., IV SA 2183/98

Sprawa

sprawy ze skargi Andrzeja D. na decyzję Wojewody W. z dnia 14 września 1997 r. (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na nadbudowę garażu częścią mieszkalną - skargę oddala.

Teza

Skoro w obrocie prawnym pozostaje ostateczne postanowienie z dnia 5 sierpnia 1997 r., które zastępuje zgodę sąsiada na budowę w ostrej granicy, to jego późniejsze protesty, zgłaszane na etapie udzielenia pozwolenia na budowę nie mogą być uwzględnione.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Wojewoda W. decyzją z dnia 14 września 1998 r. /błędnie datowaną: 14 września 1997 r./ utrzymał w mocy zakwestionowaną w odwołaniu Andrzeja D. decyzję Burmistrza Gminy W.-U. zatwierdzającą projekt budowlany rozbudowy budynku mieszkalnego Marcina i Marka P. i udzielającą pozwolenia na tę rozbudowę polegającą na nadbudowie garażu istniejącego w ostrej granicy z działką Andrzeja D. z przeznaczeniem nadbudowanej części na mieszkanie. W skardze na tę decyzję wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Andrzej D. podnosi, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są dla niego krzywdzące, gdyż nigdy nie wyrażał zgody na nadbudowę garażu, który usytuowany jest z przekroczeniem granicy między działkami.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Jak wynika z akt sprawy Burmistrz Gminy W.-U. w dniu 5 sierpnia 1997 r. wydał postanowienie - na podstawie obowiązującego wówczas przepisu par. 12 ust. 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46 ze zm./. Postanowieniem tym organ orzekł o dopuszczalności usytuowania budynku /nadbudowy pomieszczenia mieszkalnego/ w ostrej granicy nad istniejącym garażem. W postanowieniu zamieszczono pouczenie o przysługującym stronom uprawnieniu do złożenia zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia tego postanowienia. Z dołączonych do akt zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, że postanowienie to doręczone zostało Andrzejowi D. w dniu 13 sierpnia 1997 r. Z akt nie wynika, aby we wskazanym terminie Andrzej D. wniósł zażalenie na to postanowienie.

Decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wydana została przez organ I instancji w dniu 10 września 1997 r. tj. w dacie kiedy pozostawało w obrocie prawnym ostateczne postanowienie wydane w trybie par. 12 ust. 7 powyższego rozporządzenia. Wprawdzie Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 11 maja 1999 r. stwierdził, że przepis par. 12 ust. 7 powyższego rozporządzenia jest niezgodny z ustawą Prawo budowlane, i orzeczenie Trybunału, zgodnie z art. 145a Kpa, uprawniało stronę do wniesienia żądania o wznowienie postępowania, w sprawie zakończonej wskazanym postanowieniem, ale żądanie takie mogło być zgłoszone w ciągu miesiąca od daty wejścia w życie orzeczenia Trybunału. Skarżący nie wykorzystał tej możliwości i nie wystąpił o wznowienie postępowania. Organ odwoławczy trafnie więc przyjął, że skoro w obrocie prawnym pozostaje ostateczne postanowienie z dnia 5 sierpnia 1997 r., które zastępuje zgodę sąsiada na budowę w ostrej granicy, to jego późniejsze protesty, zgłaszane na etapie udzielenia pozwolenia na budowę nie mogą być uwzględnione. Zarzut zaś, iż przewidziany do nadbudowy garaż usytuowany jest z przekroczeniem granicy działki skarżącego, nie został poparty żadnym dowodem.

W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa mającym wpływ na wynik sprawy - działając na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji.