Uzasadnienie
Postanowieniem Nr (...) z dnia (...) października 2000r, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...), na podstawie art. 50 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane, oraz art. 123 k.p.a. wstrzymał, H O prowadzone bez wymaganego zgłoszenia, roboty przy budowie ogrodzenia działki nr ew. (...) i (...) obręb (...), od strony ulicy (...) w (...).
Następnie, decyzją Nr (...) z dnia (...) października 2000r, na podstawie art. 51 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane, nakazał rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia w terminie do dnia (...) marca 2001r.
W uzasadnieniu podał, iż w wyniku oględzin, ustalono, że ogrodzenie wykonane jest z elementów betonowych pełnych, o wysokości 2 m. Zamontowano również dwie bramy i furtkę. Ogrodzenie zostało wykonane w (...), bez wymaganego prawem zgłoszenia zgodnie z art. 30 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r-Prawo budowlane.
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł H O. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem Nr (...) z dnia (...) maja 2003r, na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Organ odwoławczy ustalił, iż odwołanie od decyzji Nr (...) z dnia (...) października 2000r zostało wniesione w dniu (...) kwietnia 2003r.
H O w odwołaniu poinformował, że otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu (...) kwietnia 2003r. Taka sama data otrzymania widnieje również na decyzji organu pierwszej instancji Nr (...) z dnia (...) października 2000r.
Organ odwoławczy ustalił, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru listu poleconego o numerze nadawczym (...) zawierającego zaskarżoną decyzję wynika, że uprzednio decyzja była wysłana do H O, listem poleconym w dniu (...) listopada 2000r na adres jego zamieszkania.
H O nie podjął wówczas tej przesyłki i nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Odwołanie zostało złożone, po upływie terminu określonego w art. 129§2 k.p.a. wobec czego należało stwierdzić, uchybienie terminu do jego wniesienia.
Skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr (...) z dnia (...) października 2000r, utrzymaną w mocy postanowieniem Nr (...) z dnia (...) maja 2003r przez (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł, do Naczelnego Sądu Administracyjnego H O. W skardze podnosi, iż ogrodzenie z elementów betonowych wykonał na gruncie którego jest właścicielem. Jest to ogrodzenie tymczasowe, do czasu budowy ulicy i nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Skarżący oświadcza, iż nie wiedział o obowiązku zgłoszenia budowy ogrodzenia i wnosi o pozytywne rozpatrzenie skargi
W odpowiedzi na skargę, (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymuje stanowisko zawarte w postanowieniu i wnosi o oddalenie skargi
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na podstawie art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r-Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.
Oznacza to, że sąd jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze.
W niniejszej sprawie, skarżący kwestionuje decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr (...) z dnia (...) października 2000r, nakazującą rozbiórkę i uważa, iż postanowieniem (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr (...) z dnia (...) maja 2003r powyższa decyzja została utrzymana w mocy.
Postanowienie Nr (...)(...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczy wyłącznie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Oznacza to, iż odwołanie nie może być rozpatrzone bowiem wpłynęło z uchybieniem 14-dniowego terminu do jego wniesienia
Skarżący błędne przyjmuje, iż odwołanie jego zostało rozpatrzone i decyzja organu pierwszej instancji została utrzymana w mocy powyższym postanowieniem.
W takiej sytuacji należało przyjąć, iż skarga odnosi się do postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia środka odwoławczego.
W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż skarga jest uzasadniona.
Wbrew stanowisku organ odwoławczego, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr (...) z dnia (...) października 2000r nie została w sposób prawidłowy doręczona H O. W przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu należało podjąć starania zmierzające do dokonania doręczenia zastępczego zgodnie z art. 43 k.p.a., i dopiero po wyczerpaniu tej możliwości należało podjąć czynność przewidzianą w art. 44 k.p.a.
Przepis art. 44 k.p.a. może być stosowany tylko wtedy gdy, nie można dokonać doręczenia właściwego, ani zastępczego, a adresat nie jest osobą znaną z miejsca pobytu.
Z akt sprawy wynika, iż H O prowadzi działalność gospodarczą na działkach, położonych w (...) przy ul. (...).
Organ administracyjny znając miejsce H O mógł zgodnie z art. 42§1 k.p.a. dokonać doręczenia pisma w miejscu pracy.
Skuteczność doręczenia dokonanego w trybie art. 44 k.p.a. zależy od zawiadomienia adresata o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym.
Z adnotacji zamieszczonej na liście poleconym nie wynika, aby takie zawiadomienie zostało dokonane.
Zawiadomienie o złożeniu pisma w miejscu określonym w art. 44§1 k.p.a. umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub w jednym z miejsc wskazanych w §2 art. 44 k.p.a..
Zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia (...) czerwca 1999r ((...), Nr (...), poz. (...)), " nie umieszczenie na drzwiach mieszkania adresata albo biura lub innego pomieszczenia w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej oznacza, że pismo nie zostało prawidłowo doręczone.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ powinien zbadać okoliczności związane z doręczeniem decyzji dotyczącej rozbiórki jak również zwrócić uwagę na podane wyżej omówienia dotyczące skuteczności dokonywanych doręczeń.
Z uwagi na naruszenie art. 129§2 kpa., Sąd na podstawie art. 145§1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
O pkt II sentencji postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 wyżej powołanej ustawy.