Uzasadnienie
Po wcześniejszym wstrzymaniu robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego na działce oznaczonej nr ewid. 1475 w Ł.-M. gmina K.-W., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Cz., decyzją z dnia 5 października 1999 r., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, nałożył na inwestorów Elżbietę i Romana Sz. obowiązek doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oraz złożenia wniosku o wznowienie robót.
Decyzją z dnia 29 czerwca 2000 r., działając z urzędu, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., powołując się na art. 156 par. 1 pkt 2 i 5 Kpa, stwierdził nieważność ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Cz.
W uzasadnieniu organ nadzoru podniósł, że decyzja administracyjna wydana w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego jest decyzją nakładającą obowiązek wykonania ściśle określonych przez nadzór budowlany czynności, które doprowadzą wykonywane roboty do stanu zgodnego z prawem. Obowiązkiem organu nadzoru budowlanego jest sformułowanie w decyzji wyczerpującego zakresu czynności jaki ma wykonać zobowiązany. Precyzyjne wyliczenie obowiązków zobowiązanego ma dla niego doniosłe znaczenie, gdyż zgodnie z art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego w sytuacji gdy organ nadzoru budowlanego uzna, że zobowiązany nie wykonał czynności przewidzianych art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, to nakazuje zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę.
Odwołanie od powyższej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. wnieśli Elżbieta i Roman Sz., kwestionując argumentację organu nadzoru co do braku możliwości wykonania zakwestionowanej decyzji Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w Cz. i w konsekwencji zasadność przyjęcia, iż w sprawie zostało rażąco naruszone prawo.
Decyzją z dnia 30 sierpnia 2000 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając argumenty organu pierwszej instancji.
Skargę- do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli Elżbieta i Roman Sz. w szerokim wywodzie dowodząc, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Cz. z dnia 5 października 1999 r. była zgodna z prawem, a już z pewnością nie naruszyła prawa rażąco.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi z uzasadnieniem jak w zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do regulacji art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ właściwy organ nadzoru budowlanego może przed upływem terminu ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych nałożyć obowiązek wykonania czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, ale zgodnie z dyspozycją ww. przepisu czynności te winny być określone, to jest wyraźnie wskazane tak samo jak i termin ich wykonania. Zakwestionowana przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Cz. z dnia 5 października 1999 r. nakładająca na inwestorów obowiązek doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem wymogów tych nie spełnia, nie określając czynności jakie inwestorzy winni wykonać aby doprowadzić roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem.
Sprzecznie zatem z dyspozycją art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ograniczył się do wydania sformułowanego nakazu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, bez określenia czynności prowadzących do tego, aby obowiązek ten został wykonany, a jeżeli tak to wbrew temu, co twierdzi strona skarżąca - rażąco naruszył prawo. Z rażącym naruszeniem prawa mamy bowiem do czynienia wówczas, gdy -.jak zasadnie podnosi to strona skarżąca - w jego wyniku powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności, a zatem jeśli nastąpiło naruszenie prawa w stopniu najwyższym, a z takim właśnie naruszeniem prawa mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Istotą regulacji art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego jest doprowadzenie do wznowienia robót budowlanych, realizowanych zgodnie z pozwoleniem na budowę. Jeśli tak to wcześniejszych czynności mających na celu doprowadzenie wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem nie można domniemywać.
Winny być one wyraźnie określone. Nałożenie obowiązku doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, po wcześniejszym ich wstrzymaniu na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, bez określenia czynności prowadzących do tego celu jest rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa.
Mając to na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.