Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2003 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania A. Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...] w D. i K. P. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2003 r. znak [...] stwierdzającej z urzędu nieważność decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] grudnia 2000 r. znak [...] zatwierdzającej projekt i udzielającej A. Sp. z o.o. pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku przy ul. [...]w S.,
- - uchylił w/w decyzje Wojewody [...].
Zdaniem organu II instancji, decyzja organu I instancji zapała bez przeprowadzenia niezbędnego postępowania wyjaśniającego w zakresie wykonania przez inwestora analizy nasłonecznienia i zachowania odległości między budynkami [...],[...], [...].
Organ II instancji wskazał ponadto na potrzebę analizy sprawy pod kątem badania wszystkich przesłanek wymienionych w dyspozycji art. 156 kpa.
Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wydanie w tych okolicznościach merytorycznej decyzji naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 kpa.
W skardze z dnia 23 czerwca 2003 r. [...] Spółdzielnia mieszkaniowa zarzuciła, że zaskarżona decyzja zapadła z obrazą art. 6, 77 § 1, 80 i 138 § 2 kpa, bowiem w sprawie nie zachodzi potrzeba prowadzenia postępowania dowodowego.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżonej decyzji można postawić zarzut naruszenia prawa, a w takim właśnie zakresie możliwa jest jej sądowa kontrola (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 153, poz. 1269).
Zgodnie z przepisem art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), Sąd rozstrzyga w granicach danej sporawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja zapadła z obrazą przepisów art. 15 i 127 kpa. podkreślić należy, że jeżeli od decyzji wydanej przez organ I instancji zostało wniesione odwołanie, powinno być ono załatwione w trybie przepisów o odwołaniach. Z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wynika prawo odwołania strony od decyzji nieostatecznej.
Organ odwoławczy wydaje zatem decyzję po rozpoznaniu odwołania. W niniejszej sprawie odwołania wnieśli S. O. w dniu 17 kwietnia 2003 r., A. Sp. z o.o. w dniu 11 kwietnia 2003 r., G. J. w dniu 30 kwietnia 2003 r. i K. P. w dniu 11 kwietnia 2003 r.
Zaskarżona decyzja zapadła po rozpoznaniu tylko dwu odwołań tj. A. Sp. z o.o. i K. P., zatem bez rozpoznania odwołań S. O. i G. J. W aktach sprawy brak też innych rozstrzygnięć organu, co do tych odwołań.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd, bez merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji, orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), bowiem brak rozpoznania wszystkich zgłoszonych odwołań od orzeczenia organu I instancji mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.