Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] decyzją z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] działając na podstawie art.66 pkt.1 w zw. z art.68 pkt.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nakazał G. R. i J. S. współwłaścicielom budynku mieszkalnego, wielorodzinnego położonego przy ul. C. w [...] wykonanie następujących robót remontowych:
-naprawę zniszczonego pokrycia dachowego oraz wykonanie obróbek blacharskich;
-naprawę zniszczonych głowic kominowych,
-udrożnienie przewodów kominowych w pionie nr 6 oraz doprowadzenie do prawidłowego podłączenia urządzeń do pionu kominowego, oraz wydzielenie strefy zagrożenia w bezpośrednim sąsiedztwie ściany szczytowej budynku od strony zachodniej i umieszczenia zawiadomienia o stanie zagrożenia.
W uzasadnieniu decyzji podano, że na przedmiotowej nieruchomości znajduje się budynek mieszkalny wielorodzinny o 15 lokalach/ część tych lokali jest niezamieszkała/ murowany ze stropami konstrukcji drewnianej wybudowany około 1930r. Z oględzin wynika, ze stan techniczny całego budynku jest bardzo zły. Ściana szczytowa, zachodnia odchylona jest od pionu. Na ścianach widoczne są liczne spękania. Dach przecieka a obróbki blacharskie są pozrywane. Budynek wyposażony jest tylko w instalację elektryczną i ogrzewanie piecowe. Stolarka okienna jest zniszczona. Na drugiej kondygnacji w lokalu nr [...] widoczne jest duże zawilgocenie ściany od strony zachodniej budynku. Zarządca budynku –Zarząd Budynków Komunalnych "[...]" przedłożył ekspertyzę techniczną przedmiotowego budynku oraz protokoły z przeprowadzonych przeglądów instalacji i urządzeń ogrzewczo-kominowych. Z treści ekspertyzy wynika, że pokrycie dachowe jest w dużym stopniu wyeksploatowane i brak jest obróbek blacharskich, co powoduje silne zawilgocenie ścian budynki i odpryski tynków. Stopień zużycia budynku wynosi 67%. Stopień zużycia elementów budynku jest duży i nie spełnia obowiązujących norm. Remont budynku jako całości jest nieopłacalny. W ocenie organu nie występuje jednak stan bezpośredniego zagrożenia zawalenia się budynku, brak jest więc podstaw do nakazania jego opróżnienia.
W świetle powyższych ustaleń, wobec stwierdzenia, ze obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym na podstawie art.66 pkt.1 ustawy Prawo budowlane nałożono na współwłaścicieli budynku obowiązek wykonania określonych robót budowlanych w celu zapobieżenia dalszej degradacji budynku ni wyeliminowania ewentualnego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia.
Odwołanie od w/w decyzji wnieśli G. R. i J. S..
W wyniku jego rozpoznania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając w oparciu o art.138 par.1 pkt.1 kpa. decyzją z dnia [...] maja 2003r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w całości podzielając stanowisko organu I instancji.
W skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, J. S. i G. R. zarzucili, że nakaz wykonania robót remontowych nie jest zgodny z przedłożoną przez zarządcę budynku ekspertyzą stanu technicznego budynku, która we wniosku końcowym kwalifikuje budynek do pilnej rozbiórki. W tej sytuacji adekwatna do istniejącej sytuacji decyzja winna nakazywać rozbiórkę budynku w oparciu o art.67 ust.1 i art.68 ust.1 ustawy Prawo budowlane.
Podnieśli w szczególności, że niecelowe i niebezpieczne jest wykonanie naprawy dachu, gdzie roboty modernizacyjne są niedopuszczalne wobec jego 70% zniszczenia, na co wskazuje ekspertyza techniczna a ściana szczytowa jest odchylona niebezpiecznie od pionu. Wykonanie prac remontowych wskazanych przez organy jest nie tylko nieopłacalne, ale wręcz grozi katastrofą budowlaną. Z ekspertyzy technicznej wynika, ze budynek kwalifikuje się do pilnej rozbiórki dlatego obowiązek wykonania częściowego remontu nałożony przez organy nadzoru jest niezrozumiały.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skardze nie sposób odmówić zasadności.
Stosownie do treści art.77 par.1 kpa organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy. Przez rozpatrzenie całego materiału dowodowego należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności/ W. S., Uchybienia procesowe/.
Zgodnie z treścią 80 k.p.a. organ administracji państwowej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona.
Zatem organ administracji obowiązany jest zgodnie z art. 77 § 1 i 80 kpa dokładnie przeanalizować każdy przeprowadzony w sprawie dowód.
Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem powyżej wskazanych przepisów.
Organ I instancji na podstawie oględzin budynku ustalił, że jego stan techniczny jest bardzo zły, ponieważ ściana szczytowa, zachodnia odchylona jest od pionu, na ścianach widoczne są liczne spękania, dach przecieka a obróbki blacharskie są pozrywane. Ponadto powołując się na ekspertyzę stanu technicznego budynku przedłożoną przez zarządcę, organ I instancji ustalił, że pokrycie dachowe jest w dużym stopniu wyeksploatowane i brak jest obróbek blacharskich, co powoduje silne zawilgocenie ścian budynki i odpryski tynków. Stopień zużycia budynku wynosi 67%. Stopień zużycia elementów budynku jest duży i nie spełnia obowiązujących norm. Remont budynku jako całości jest nieopłacalny. Organ I instancji ustalił też, iż nie występuje stan bezpośredniego zagrożenia zawalenia się budynku.
Istotnie z powoływanej przez organ nadzoru ekspertyzy stanu technicznego budynku opracowanej przez mgr.inz. J. S. posiadającego uprawnienia projektowe i wykonawcze wynika, że przedmiotowy budynek wybudowany około 70 lat temu jest zużyty w ponad 67% natomiast ściany nośne w około 47%. Poza tym z ekspertyzy tej wynika, że budynek nie posiada wymaganej odporności ogniowej, jest obiektem ataku grzybów i pleśni, a przede wszystkim stanowi realne zagrożenie życia i mienia lokatorów grożąc katastrofą budowlaną z uwagi na oddzielenie i odchylenie się zachodniej ściany budynku na zewnątrz. Autor tej opinii sugeruje przeprowadzenie "pilnej rozbiórki" tego budynku.
W ocenie Sądu, w tym stanie rzeczy zastrzeżenie budzi ocena organów orzekających w niniejszej sprawie, iż nie występuje stan bezpośredniego zagrożenia zawalenia się budynku, tym bardziej,iż w kontrolowanej przez Sąd decyzji w oparciu o art.68 pkt.3 ustawy Prawo budowlane zobowiązano skarżących do wydzielenia strefy zagrożenia w bezpośrednim sąsiedztwie ściany szczytowej budynku od strony zachodniej i umieszczenie zawiadomienia o stanie zagrożenia, który to obowiązek organ nakłada właśnie w sytuacji stwierdzenia, iż budynek grozi zawaleniem. Zgodnie bowiem z treścią art.68 ustawy Prawo budowlane z 1994r. w razie stwierdzenia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem, właściwy organ jest obowiązany:
- nakazać, w drodze decyzji, na podstawie protokołu oględzin, właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości lub części budynku z użytkowania,
- przesłać decyzję, o której mowa w pkt 1, obowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych na podstawie odrębnych przepisów,
- zarządzić:
- umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz o zakazie jego użytkowania,
- wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, z określeniem, technicznie uzasadnionych, terminów ich wykonania.
Organy orzekające w niniejszej sprawie nie uzasadniły, dlaczego wbrew wnioskom zawartym w/w ekspertyzie, nałożyły na skarżących obowiązek wykonania prac budowlanych w przedmiotowym budynku. W przypadku stwierdzenia zaistnienia niebezpieczeństwa zawalenia się budynku organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz także obligowany do wydania nakazu opróżnienia obiektu budowlanego, a nie do nakładania obowiązków w trybie art.66 powołanej ustawy Prawo budowlane. Stanowi o tym wyraźnie dyspozycja art. 68 pkt 1 w/w ustawy Prawo budowlane.
Jeżeli zdaniem organu wnioski ekspertyzy nie były trafne, to jego obowiązkiem było uzasadnienie swojej oceny / art.107 par.3 kpa/ a w przypadku wątpliwości, przeprowadzenie dowodu z drugiej opinii biegłego w przedmiocie stanu technicznego budynku. Ponieważ organy w rozpoznawanej sprawie nie uczyniły tego, to zarzucić im należy oparcie rozstrzygnięcia na błędnym ustaleniu stanu faktycznego i - tym samym - błędnej ocenie tego stanu pod względem prawnym.
Ponownie rozpatrując sprawę organ administracji dokona pełnej analizy i oceny materiału dowodowego według swej wiedzy, doświadczenia życiowego i zgodnie z prawidłami logiki.
Biorąc powyższe pod uwagę wobec naruszenia art.77par.1 kpa, art.80 kpa i art.107 par.3 kpa Sąd na podstawie art.145 par.1 ust.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153/ orzekł jak w wyroku.
Na podstawie art.152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.