Wyrok WSA w Warszawie z 18 czerwca 2004 r., IV SA 259/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 18 czerwca 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Starosty M. nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Sędziowie NSA Bożena Walentynowicz (spr.), As. WSA Grzegorz Czerwiński
Tomasz Szpojankowski protokolant

Uzasadnienie

W dniu 8 października 2002 r. T. K. złożył wniosek do Starosty Powiatowego o wszczęcie postępowania w sprawie rozbiórki budynku mieszkalnego usytuowanego na działce numer ewidencyjny [...] położonej w miejscowości [...] nr [...] gm. S. Przyczyną złożenia tego wniosku było otrzymanie decyzji z dnia [...] września 2002 r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. w przedmiocie opróżnienia (z rygorem natychmiastowej wykonalności) przedmiotowego budynku z uwagi na jego stan techniczny. Zamieszkujący w w/w budynku S. K. od tej decyzji odwołał się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Odwołanie to nie zostało rozpatrzone do dnia złożenia wniosku o pozwolenie na rozbiórkę.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. Starosta Powiatowy na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 KPA (Dz. U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071) oraz art. 82 ust. 1 i 2 ustawy Prawo Budowlane (Dz. U. 2000 r., Nr 106, poz. 1126) zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie rozbiórki. W uzasadnieniu organ I instancji powołał się na postępowanie toczące się przed Sądem Rejonowym w M. w sprawie "własności działki" oraz postępowanie odwoławcze przed Wojewódzkim [...] Inspektorem Nadzoru Budowlanego w sprawie opróżnienia przedmiotowego budynku.

Na powyższe postanowienie wniósł zażalenie pan T. K. do Wojewody [...]. Wojewoda wydał postanowienie nr [...]z dnia [...] grudnia 2002 r., którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Wojewoda [...] w pełni poparł stanowisko Starosty M. powołując się na te same przesłanki.

Od postanowienia Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] grudnia utrzymującego w mocy postanowienie Starosty M. w przedmiocie zawieszenia postępowania, pan T. K. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

W niniejszej sprawie Sąd ocenił czy zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ I jak i II instancji słusznie przyjął przesłankę toczącego się postępowania przed Sądem Rejonowym, w sprawie ustalenia własności działki nr [...], na której znajduje się przedmiotowy budynek oraz fakt nie rozpatrzenia odwołania od decyzji nakazującej opróżnienie przedmiotowego budynku przez Wojewódzkiego [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego – jako podstawę zawieszenia postępowania.

Organy obu instancji uznały te fakty za istotne w sprawie, mające charakter prejudycjalny dla postępowania o rozbiórkę i zawiesiły postępowanie administracyjne podając jako podstawę prawną art. 97 § 1 pkt 4 KPA. W ocenie organów "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ i sąd". Stanowisko to zdaniem Sądu jest wadliwe, ponieważ ani fakt toczącego się postępowania przed Sądem Rejonowym w przedmiocie ustalenia zmiany prawa własności działki nr [...], ani nie rozpatrzenie odwołania w przedmiocie opróżnienia budynku nie stanowią zagadnienia wstępnego (prejudycjalności), którego rozstrzygnięcie mogłoby mieć zasadnicze znaczenie przy rozpatrzeniu sprawy i wydaniu decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę. Organ administracji publicznej prowadzący postępowanie w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę miał obowiązek samodzielnego wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym.

Niesporny w sprawie jest fakt, że K. K. jest wyłącznym właścicielem działki nr [...] w [...] nr [...] gm. S., na której usytuowany jest budynek – podlegający opróżnieniu z uwagi na stan techniczny zagrażający życiu i zdrowiu ludzi. O pozwolenie na jego rozbiórkę wystąpił więc właściciel, do którego wcześniej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego skierował decyzję nakazującą opróżnienie budynku. Sam fakt, że osoby trzecie w postępowaniu przed Sądem Powszechnym zgłosiły swoje roszczenia do własności działki nr [...] – nie ma prejudycjalnego znaczenia dla wszczętego postępowania o pozwolenie na rozbiórkę. Również złożone odwołanie przez S. K. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pozostawało bez znaczenia dla tego postępowania. Na dzień wniesienia wniosku o rozbiórkę, S. K. nie legitymował się żadnym tytułem do powyższej nieruchomości i ten stan prawny został potwierdzony na datę wyrokowania. W świetle akt sprawy i złożonych przez skarżącego dokumentów postanowienie o zawieszeniu zapadło więc z obrazą art. 97 § 1 pkt 4 KPA.

Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt c, art. 152 i art. 200 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 200 r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.