Uzasadnienie
Na wniosek M. T.- współwłaścicielki działki nr ew. [...] położonej w [...] przy ul. [...], przylegającej do skarpy nadrzecznej, wszczęte zostało postępowanie administracyjne w sprawie poszerzenie skarpy, poprzez usypanie nasypu z gruzu, śmieci i ziemi na terenie sąsiedniej działki nr [...], będącej własnością D. L. i G. L. oraz na działki nr [...], będącej własnością B. C. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzji Nr [...] z dnia [...].01.2003r., umorzył jako bezprzedmiotowe, postępowanie administracyjne, prowadzone w przedmiocie usypania skarpy na terenach nadrzecznych w [...], na w/w działkach nr ew. [...] i [...]. W uzasadnieniu wskazano, że powiększenie przedmiotowej skarpy powstało w okresie kilku lat, bez prowadzenia jakichkolwiek robót budowlanych, związanych z budową obiektu budowlanego -budowli ziemnej, co zdaniem organu wynika z ustaleń wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu [...].09.2002r.
Organ I instancji ustalił, że wysunięcie skarpy na odl. -10,0 m na całej szerokości działki nr ew. [...], oraz na części działki nr ew. [...], w porównaniu do mapy sytuacyjno - wysokościowej, aktualnej na m-c luty 1999r nastąpiło bez wiedzy właścicieli działek.
Organ I instancji wskazał również, że Burmistrz Miasta [...] wydał w dniu [...].04.2002r. decyzję, nakazującą D. i G. L., usunięcie gruzu, nadmiaru ziemi i innych odpadów ze skarpy ze skarpy rzecznej, na działce nr [...], przy ul. [...].
Od tej decyzji odwołanie złożyła M. T., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odwołaniu, strona podnosi, że poszerzenie skarpy zostało dokonane poprzez usypanie nasypu z gruzu, śmieci i ziemi. Zdaniem strony rozbudowana skarpa, która niekorzystnie zmieniła ukształtowanie terenu jest budowlą ziemną w rozumieniu prawa budowlanego.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. utrzymał w mocy zakwestionowaną w odwołaniu decyzję organu I instancji.
W ocenie organu II instancji organ I instancji po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego jaki istniał na gruncie w dniu oględzin i w sytuacji gdy w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocna decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].04.2002r nakazująca usunięcie gruzu, nadmiaru ziemi i innych odpadów ze skarpy ze skarpy rzecznej, prawidłowo umorzył postępowanie prowadzone w ramach nadzoru budowlanego.
Zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w trakcie przeprowadzonych przy udziale stron postępowania czynności kontrolnych, nie stwierdzono prowadzenia prac budowlanych przy formowaniu spornej skarpy. Zdaniem organu, niekontrolowane wysypiska gruzu, śmieci i ziemi, nie mogą być uznane za obiekty budowlane (budowle ziemne lub składowiska odpadów), w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.
Skargę na powyższą decyzję złożyła M. T., podnosząc, podobnie jak w odwołaniu, że rozbudowana skarpa, która niekorzystnie zmieniła ukształtowanie terenu jest budowlą ziemną w rozumieniu prawa budowlanego.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w decyzji Nr [...], z dnia [...].03.2003 r. i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271 z późn.zm.).
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja zapadła z oczywistym naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 kpa.
Postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone bez należytego wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i prawnych.
Zarówno organ I jak i II instancji wskazały, że trakcie przeprowadzonych przy udziale stron, czynności kontrolnych, nie stwierdzono prowadzenia prac budowlanych przy formowaniu spornej skarpy, a niekontrolowane wysypiska gruzu, śmieci i ziemi, nie mogą być uznane za obiekty budowlane (budowle ziemne lub składowiska odpadów), w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.
Tymczasem jeden z uczestników postępowania sądowego współwłaściciel działki nr [...], G. L., oświadczył na rozprawie sądowej w dniu 8 grudnia 2004r.,że przesunął ziemię poprzez jej niwelację, aby uzyskać łagodniejszy dostęp do pozostałej części działki. Przy czym uczestnik stwierdza, że prace te polegały na nawiezieniu gruzu z ziemią i utwardzeniu terenu spychaczem.
Powyższe oświadczenie G. L. sprzeczne jest z ustaleniami organów administracyjnych, które stwierdziły jedynie niekontrolowane wysypisko gruzu i śmieci, które jak wynika z oświadczenia G. L. zostało uporządkowane. Natomiast zgodne jest z twierdzeniem skarżącej M. T., że rozbudowę naturalnej nadrzecznej skarpy wykonano w sposób zamierzony i celowy.
W tej sytuacji wykonane przez G. L. roboty mogą nosić znamiona prac, na które jest wymagane pozwolenie na budowę (nasyp ziemny będący, w rozumieniu art.3 pkt.1 lit.b i pkt.3 prawa budowlanego, obiektem budowlanym).
Zdaniem Sądu, powyższe oznacza, iż stan sprawy nie został należycie wyjaśniony.
Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zawarta w art. 7 kpa zasada nakazująca organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością. Z kolei art. 77 § 1 kpa mówi, że organ administracji publicznej zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jako dowolne należy więc traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w protokole oględzin, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 kpa), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący (powołany wyżej art. 77 § 1 kpa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały bez wyjaśnienia okoliczności istotnych dla wyniku sprawy i dlatego działając na podstawie art. 145 ust.1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.