Uzasadnienie
Decyzją z dnia 26 maja 2003 r.. Nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E., działając na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy L. z dnia 6 listopada 2002 r.. Nr "[...]", i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Wskazaną decyzją Wójt Gminy L. ustalił jednorazową opłatę w wysokości 2.100 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi W. na rzecz gminy L. od J. i A. G. za nieruchomość, oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr 186/1.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Wójt Gminy L. Podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E., w odpowiedzi na skargę, wniosło w pierwszej kolejności o jej odrzucenie. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, że Wójt Gminy L. nie ma legitymacji procesowej do wniesienia skargi w sprawie, w której jako organ administracji publicznej wydał decyzję w I instancji. Z ostrożności procesowej Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło alternatywnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Powyższa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 ze zm.), przekazana została do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie.
Wskazać należy, że zarówno w świetle art. 33 ust. l ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, póz. 368 ze zm.), jak i art. 50 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. Zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, za podmiot taki nie może być uznany ani organ, który został powołany na mocy przepisów prawa do wydawania decyzji w sprawie, ani też gmina, której organ orzeka jako organ administracji publicznej w sprawie indywidualnej, niezależnie od tego, czy uprawnienia władcze wykonuje z tytułu funkcji własnych, czy też funkcji zleconych. Ani zatem gmina, ani żaden z jej organów nie są uprawnione do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego.
Gmina nie może być bowiem stroną postępowania w sytuacji gdy obowiązujące prawo powierza jej organowi kompetencję do rozstrzygania w drodze decyzji o prawach i obowiązkach podmiotu pozostającego poza systemem organów administracji publicznej. Skarżącym nie może być również jej organ, który wydał decyzję w I instancji. Wydając decyzję nie czynił on bowiem tego celem ochrony lub urzeczywistnienia własnego interesu prawnego, lecz celem realizacji ustawowych kompetencji, których wykonywanie podlega ocenie między innymi w ramach kontroli instancyjnej.
Z tych względów, stwierdzić należy, że Wójt Gminy L. nie był legitymowany do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. w sprawie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W tym stanie sprawy jego skarga nie mogła być też uwzględniona przez Sąd.
W świetle powyższego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.