Uzasadnienie
7 IV SA 2767/02
Uzasadnienie
W dniu [...] sierpnia 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wydał decyzję nr [...] nakazującą S. S. rozbiórkę dobudowanej bez pozwolenia na budowę części magazynowej do istniejącego pawilonu handlowego. Decyzja ta wysłana została na adres zamieszkania skarżącego w dniu 31 sierpnia 2001 r. Przesyłka była awizowana w dniu 3 września i powtórnie 11 września 2001 r. W dniu 21 września została zwrócona przez pocztę do nadawcy z adnotacją " nie podjęto w terminie". Organ ponownie wysłał decyzję skarżącemu w dniu 24 września 2001 r. S. S. odebrał przesyłkę w dniu 18 października 2001 r. (w siedzibie organu) i złożył odwołanie w dniu 31 października 2001 r.
Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania S. S. postanowieniem z dnia [...] maja 2002 r. na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu argumentował, że ponowne wysłanie skarżącemu decyzji w dniu 24 września 2001 r. było bez znaczenia bowiem zgodnie z art. 44 kpa doręczenie uważa się za skuteczne z upływem ostatniego dnia od kiedy przesyłka była złożona na poczcie. Organ ustalił,że doręczenie dokonane zostało w dniu 18 września 2001 r. Nadto stwierdził,że skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2002 r. S. S. podnosi,że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie miało miejsca a decyzja organu II instancji podważa jego zaufania do organów państwa.
Według skarżącego organ nie zbadał czy doręczyciel podjął działania niezbędne do dokonania doręczenia zastępczego w trybie art. 42 kpa do rąk dorosłego domownika. Nadto, że nie umieszczono na jego drzwiach żadnego zawiadomienia o złożeniu pisma na poczcie. Twierdził, że pozostawienie zawiadomienia w skrzynce na listy nie odpowiada wymaganiom doręczenia zastępczego ale jednocześnie oświadczał, że zawiadomienia takiego doręczyciel w skrzynce nie pozostawił. W jego ocenie dopiero po wyczerpaniu czynności z art. 42 i 43 kpa można było zastosować tryb z art. 44 kpa. Podnosił,że organ I instancji doręczył mu decyzję w lokalu administracji państwowej, uznając że jest to jeszcze możliwe tak samo jak przyjęcie przez ten organ odwołania mógł on potraktować jako przywrócenie terminu.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że zgodnie z przepisem art. 44 kpa uznać należy, iż decyzja została skutecznie doręczona w dniu 10 września 2001 r. to jest po upływie 7 dni od pierwszego awizowania przesyłki. Faktyczne odebranie pisma w dniu 18 października 2001 r. nie miało wpływu na skuteczność doręczenia dokonanego wcześniej zgodnie z art. 44 kpa. Organ przyznał, że ponowne doręczenie decyzji mogło wprowadzić w błąd skarżącego co do możliwości odwołania w terminie 14 dni. Pismem z dnia 5.09.2002 r. poinformował go o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna. Podstawowym zagadnieniem w sprawie jest ocena w świetle art. 44 kpa prawidłowości doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej decyzję administracyjną. Zgodnie z tym przepisem za prawnie skuteczne może być uznane tzw. doręczenie zastępcze pisma, pod tym jednakże warunkiem, że zostaną zachowane przewidziane w kodeksie postępowania administracyjnego wymogi, które powinny umożliwić stronie odbiór kierowanej do niej korespondencji.
Zgodnie z art. 39 kpa organ administracji państwowej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy.
Z akt sprawy wynika,że doręczyciel pocztowy nie zastał adresata przesyłki pod adresem korespondencyjnym.
Stosownie do art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu do rąk sąsiada lub dozorcy umieszcza się zawiadomienie na drzwiach mieszkania adresata.
W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wyżej wskazany pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję lub, gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata albo biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy (art. 44 kpa w brzmieniu obowiązującym w dacie doręczania pisma). W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
W niniejszej sprawie brak jest potwierdzenia, że doręczyciel pozostawił w skrzynce korespondencyjnej adresata informację o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej na okres siedmiu dni. Zwrócić należy uwagę, że na przesyłce umieścił stempel o treści " adresat nieobecny, przesyłkę awizowano dnia 3 września 2001". Skuteczne zawiadomienie o złożeniu pisma polegało na umieszczeniu tego zawiadomienia w skrzynce na korespondencję a gdyby to nie było możliwe na drzwiach mieszkania bądź innego pomieszczenia wymienionego w art. 44 kpa. Doręczyciel ograniczył się do stwierdzenia, że przesyłkę awizował co jednak nie wyjaśnia wystarczająco miejsca pozostawienia zawiadomienia o przesyłce - zwłaszcza, że adresat mógł nie posiadać skrzynki na korespondencję. "Potwierdzenie odbioru" nie zostało przez doręczyciela wypełnione w sposób wyczerpujący i wystarczający do uznania "awiza" za skuteczne.
Zarzut skarżącego, iż nie można uznać za doręczone pismo awizowane poprzez pozostawienie zawiadomienia o nim w skrzynce korespondencyjnej jest niezasadny. Wynikało to bowiem wprost z art. 44 kpa (fikcja prawna doręczenia). Gdyby zwrotne poświadczenie odbioru zostało prawidłowo opisane przez doręczyciela co do sposobu awizowania przesyłki, to domniemanie jej doręczenia w niniejszej sprawie miałoby miejsce.
W stanie faktycznym sprawy brak było podstaw do uznania, że decyzja została doręczona w trybie określonym w art. 44 kpa.
Wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 44 kpa Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie.
Ponadto na podstawie art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami orzeczono jak w pkt II i III wyroku.