Uzasadnienie
Zofia i Roman małżonkowie P. w złożonej skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagali się zastosowania środków z art. 31 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wobec Wojewody M., który nie wykonał wyroku Sądu z dnia 20 października 2000 r. IV SAB 37/00. Wyrokiem tym Sąd zakreślił organowi termin do merytorycznego rozpatrzenia sprawy w przedmiocie pozwolenia na przebudowę linii telefonicznej magistralnej. Do dnia wniesienia skargi organ nie wykonał obowiązku z wyroku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie twierdząc, że opóźnienie w rozpatrzeniu sprawy jest wynikiem ciągłych skarg składanych przez małżonków P. i konieczność przesyłania akt między organami. Ponadto konieczność przesłania akt Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego celem przeprowadzenia kontroli obiektu budowlanego była powodem przedłużającego się postępowania.
Na rozprawie w dniu 4 grudnia 2001 r. skarżący małżonkowie P. oświadczyli, że w dniu 28 listopada 2001 r. Wojewoda M. wydał merytoryczną decyzję w przedmiotowej sprawie (...) i złożyli kserokopię tejże decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył:
Niesporny jest fakt, że wyrokiem z dnia 20 października 2000 r. Sąd zobowiązał Wojewodę M. do załatwienia merytorycznego sprawy dotyczącej pozwolenia na przebudowę telekomunikacyjnej sieci. Mimo upływu zakreślonego terminu a także mimo wezwania organu do wykonania wyroku NSA - sprawa nie została merytorycznie rozstrzygnięta do dnia wniesienia skargi niniejszej tj. do 16 sierpnia 2001 r.
Z nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę akt wynika, iż organ w sposób nieudolny podejmował czynności procesowe zmierzające do rozpatrzenia sprawy, a w konsekwencji przedłużające termin jej załatwienia. Jednak na dzień rozpoznania skargi, zgłoszonej w trybie art. 31 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - organ wykonał orzeczenie Sądu i wydał merytoryczną decyzję w sprawie. Odpadła więc przyczyna wymierzenia grzywny organowi na podstawie ww. przepisu tj. art. 31 ust. 1 ustawy o NSA. Skład orzekający w niniejszej sprawie zajmuje stanowisko, że celem art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ jest działanie na rzecz wykonania wyroku Sądu, tj. zakończenie sprawy merytorycznie, a nie bezwarunkowe ukaranie organu. Jeśli więc organ wykonał orzeczenie Sądu, wprawdzie po wyznaczonym terminie, ale przed wydaniem orzeczenia przez Sąd w sprawie ze skargi wniesionej w trybie art. 31 ust. 1 ustawy o NSA - skarga nie może wywrzeć skutku w postaci wymierzenia organowi grzywny.
Stanowisko także prezentowane jest zarówno w doktrynie /Komentarz J. Świątkiewicza do ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym W-wa 1995 r., E. Ochendowski "Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne" Wybór orzecznictwa Toruń 1997 r./, a także orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w znacznej mierze zajmuje stanowisko, że celem stosowania art. 31 ust. 1 ustawy o NSA jest dyscyplinowanie organu do zakończenia sprawy administracyjnej a nie jego karanie poprzez wymierzenie grzywny.
Jeśli więc organ wykonał zobowiązanie i rozstrzygnął sprawę merytorycznie, to odpadła przyczyna zastosowania art. 31 ust. 1 ustawy o NSA. Bez znaczenia pozostaje treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Dalsze popieranie skargi i domaganie się ukarania organu grzywną, należy w ocenie Sądu uznać za niezasadne, prowadzące w skutkach do oddalenia skargi.
Wobec powyższego z mocy art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzeczono jak w sentencji.