Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] Prezydent Miasta W. po rozpatrzeniu wniosku inwestora Firmy "V." sp. z o.o. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji kompleksowej modernizacji i rozbudowy budynku istniejącego przy ul. [...] w W., której granice oznaczono literami A,B,C,D,E,A na podkładzie geodezyjnym w skali 1:500 stanowiącym załącznik graficzny i będący integralna częścią decyzji. W pkt 4.1. decyzji m.in. stwierdzono: "Konieczne jest zapewnienie notarialnej służebności przejazdu technicznego i przejścia przez przejazd bramowy na działce ewidencyjnej nr [...] na rzecz użytkowników działek znajdujących się w sąsiedztwie - działki ewidencyjnej nr [...], nr [...] i nr [...]".
Decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpoznaniu odwołania inwestora od w/w decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 4.1 i nadało pkt 4.1 następującą treść: "Komunikacja. Dojazd i obsługa komunikacyjna od strony ul. [...] przez działki o nr ew. [...],[...] i [...] oraz przez przejazd bramowy na działce o nr ew. [...]. W granicach własnej działki nie ma możliwości realizacji miejsc postojowych -inwestor winien zapewnić parking obsługujący obiekt w bliskim jego sąsiedztwie, na warunkach uzgodnionych z Zarządem Dróg Miejskich". W pozostałym zakresie utrzymano decyzje w mocy. W uzasadnieniu decyzji podano, że decyzja organu I instancji w pkt 4.1 zawierała obowiązek ustanowienia służebności gruntowej, którego nie ma w planie zagospodarowania przestrzennego, gdyż jest to materia cywilnoprawna i bez podstawy ustawowej organy administracji nie mogą w tej sprawie wydawać decyzji. Ponadto z planu nie wynika, z której strony ma mieć miejsce dojazd do działki, jest możliwy z obu stron i w tym zakresie zmieniono decyzję.
Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożyła O. sp. z o.o. w W. użytkownik wieczysty działki ewidencyjnej nr [...] oraz właściciel budynków znajdującej się na tej nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. w zakresie dotyczącym zmiany treści pkt 4.1 decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] listopada 2002 r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. W uzasadnieniu skargi podano, że w/w decyzją narzucono skarżącemu konieczność tolerowania szlaku komunikacyjnego przez jego nieruchomość, co jest nie do pogodzenia z zakresem uprawnień właścicielskich, które może być w tym zakresie dokonane na gruncie prawa cywilnego. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji lub jej uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko, że decyzja organu I instancji w pkt 4.1 zawierała obowiązki nie znajdujące odzwierciedlenia w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego, należące do sfery cywilnoprawnej i dlatego zachodziła konieczność zmiany decyzji w tym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153. poz. 1270 /.
Skarga jest zasadna.
Stosownie do treści art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 1994 r. Nr 89 poz. 415 ze zm.) celem decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest przesądzenie, czy zamierzona inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku - z przepisami szczególnymi. Rozstrzyganie natomiast sporów na tle praw rzeczowych zastrzeżone jest dla kompetencji sądownictwa powszechnego. W przedmiotowej sprawie należy zgodzić się z organem II instancji, że decyzja organu I instancji w zakresie nałożenia obowiązku ustalenia służebności w zakresie przejazdu i przejścia w formie aktu notarialnego była nieprawidłowa, jednakże reformatoryjna decyzja organu II instancji zapewniająca dojazd do działki nr [...] / działka, na której ma być inwestycja / przez zabudowane działki nr [...] i nr [...] oraz przez działkę nr [...] i przejazd bramowy na działce nr [...] gdy tymczasem działka nr [...] ma bezpośredni dostęp do ul. [...] jest niezrozumiała.
Jak wynika ze szkicu granic ewidencyjnych znajdującego się w aktach sprawy działki o nr nr [...],[...] i [...] nie mają dostępu do drogi publicznej, jaką jest ul. [...], natomiast działka nr [...] taki dostęp posiada. Kwestię tę wyjaśnia pismo Delegatury Biura Naczelnego Architekta Miasta w dzielnicy W. z dnia 3 kwietnia 2003 r. / k.ll /, z jego treści wynika, że w akcie notarialnym, którym inwestor nabył działkę nr [...] nie zapewniono służebności przejścia i przejazdu bramowego do działek nr nr [...],[...], [...]. Tej kwestii nie może naprawić decyzja administracyjna, zainteresowane strony mogą to uczynić w drodze sporządzenia aktu notarialnego lub postępowania sądowego.
Dlatego też decyzja organu II instancji zapewniająca dojazd do działki nr [...] mającej dostęp do drogi publicznej jest całkowicie nie zrozumiała i podlega uchyleniu.
Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 152 i art. 153 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienie się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 w/w ustawy.