Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2000 r. nakazał rozbiórkę garażu drewnianego oraz gołębnika drewnianego na podmurówce z pustaków, wybudowanych niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, na posesji przy ul. B. w J..
Obiekty te, jak wynika z planu zagospodarowania przestrzennego z 1985 r., istniały już przed datą opracowania tego planu. Oba obiekty wykonane zostały niezgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r., które wymagały aby budynki gospodarze usytuowane bezpośrednio przy granicy były wykonane (ściany) z materiałów niepalnych. Uznając, iż oba obiekty powodują niedopuszczalne pogorszenie warunków użytkowych dla otoczenia, nakazana została ich rozbiórka.
W odwołaniu inwestora W. P. podniesiono, iż absurdalne jest powoływanie się w zaskarżonej decyzji na przepisy rozporządzenia z dnia [...].07.1980 r. w sytuacji, gdy obiekty powstały już w 1970 r.
Ponadto sąsiadka posiada takie same obiekty i w stosunku do nich brak jest działań restrykcyjnych.
[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...]maja 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji powtórzona została argumentacja zawarta w decyzji organu I instancji.
Skargę na tę decyzje złożył W. P. podnosząc, że organy naruszają zasadę równości wobec prawa, odmiennie traktując strony postępowania. Orzekają one tendencyjnie o rozbiórce w stosunku do jego obiektów postawionych w 1971 r., gdy sąsiadce pobłaża się przy samowolnych budowach.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Kwestią podstawową dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy jest ustalenie, czy w niniejszej sprawie do przedmiotowych obiektów budowlanych: garażu drewnianego i gołębnika drewnianego, powinny mieć, jak przyjęły to organy administracyjne, zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. prawo budowlane (Dz. U. nr 38, poz. 229 ze zm.).
Kontrola samowolnie wzniesionych obiektów budowlanych i wydanie decyzji o ich rozbiórce na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, może nastąpić tylko wówczas, gdy budowa tych obiektów zrealizowana została w czasie obowiązywania ustawy prawo budowlane z 1974 r.
Z uzasadnienia decyzji organu i instancji wynika, iż obiekty wzniesione samowolnie przez skarżącego były już uwidocznione w planach zagospodarowania terenu z 1985 r. Ustalenie jednak istnienia obiektów już w 1985 r. nie wystarcza do oceny prawidłowości zastosowanych w stosunku do nich przepisów prawnych. Nie wiadomo bowiem czy zostały one wybudowane przed 1974 r., czy też po dacie wejścia w życie ustawy – prawo budowlane z 1974 r.
Z odwołania oraz skargi W. P. wynika, że obiekty te istniały od 1970-71 roku.
W zależności od dokonanych przez organy administracji publicznej ustaleń i przyjęcia daty budowy przedmiotowych obiektów można będzie dopiero rozważyć, czy budowa pozostawała w zgodności z przepisami prawa budowlanego obowiązującymi w dacie budowy.
Uznając, iż zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem art. 7 i 77 kpa, Sad administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.