Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., po rozpatrzeniu wniosku Zarządu Dróg Miejskich w W., działającego w imieniu miasta [...], wydał pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego – budowa węzła "[...]" Trasy [...] w W. Decyzji tej nadał rygor natychmiastowej wykonalności, uznając iż inwestor spełnił wszystkie wymogi konieczne do uzyskania pozwolenia na użytkowanie.
Odwołanie od tej decyzji wniosła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w W. Zdaniem odwołującej spółdzielni wydana decyzja obarczona jest błędem prawnym polegającym na powołaniu się przez organ w jej uzasadnieniu na pozwolenie na wznowienie robót budowlanych [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego- z dnia [...] marca 2003 r., które nie było prawomocne. Taka sama sytuacja dotyczyła nieprawomocnego postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].01.2003 r. od którego złożone zostało zażalenie.
Zdaniem [...] SM "[...]" dotychczas wydane orzeczenia obarczone są błędem podającym różne parametry inwestycji. Toczące się postępowanie winno zakończyć się decyzją pozwalającą na wznowienie robót budowlanych w zakresie w jaki Naczelny Sąd Administracyjny unieważnił decyzję Wojewody [...] nr [...].
Ponieważ decyzja nr [...] nie pokrywa się z odcinkami trasy określonymi w § 8 decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] maja 1999 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji – Trasy [...] i nie obejmuje zjazdów i wjazdów, decyzja nr [...] jako niezgodna z przepisami, nie może być podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze.
Organ II instancji uznał, iż stosownie do art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego – stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Ponieważ odwołanie złożył podmiot nie mający do tego legitymacji, należało umorzyć postępowanie odwoławcze.
Skargę na tę decyzję złożyła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w W., która uznała, że art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego został wprowadzony w obrót prawny z dniem 11.07.2003 r. – nowelą z dnia 27.03.2003 r. Na podstawie tej ustawy przepis nie mógł być zastosowany przy rozpatrzeniu odwołania skarżącej Spółdzielni od decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Rzeczywiście jak podał to organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016) określa, iż stroną postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie może być wyłącznie inwestor.
Przepis art. 59 ust. 7 w tym brzmieniu wprowadzony został ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 80, poz. 718) – art. 1 pkt 45c i wszedł w życie z dniem 11.07.2003 r.
Art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. nakazał jednak do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosować przepisy dotychczasowe.
Wniosek Zarządu Dróg Miejskich o udzielenie pozwolenia na użytkowanie wszczynający postępowanie w tej sprawie, wpłynął do organu 29.04.2003 r., a więc niewątpliwie przed datą wejścia w życie ustawy.
Do sprawy tej mają zastosowanie obowiązujące do dnia 11.07.2003 r. przepisy ustawy – Prawo budowlane z 1994 r., w tym również dotyczące uprawnień strony w postępowaniach administracyjnych.
Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.