Uzasadnienie
7/IV SA 3058/03
Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. ([...]) odmówił G.S. nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności: Linie, węzły i stacje kolejowe – bez przeprowadzenia egzaminu.
Jak wynika z uzasadnienia decyzji, G. S. ukończył studia wyższe zawodowe na Politechnice [...], kierunek: budownictwo w specjalności: inżynieria mostowa i komunikacyjna i w dniu [...].06.2002r. uzyskał tytuł inżyniera. Uzyskane wykształcenie figuruje w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 20 grudnia 1996r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w dziedzinie transportu kolejowego (Dz. U. z 1997r. Nr 4, poz. 23 z zm.), dalej zwanego rozporządzeniem, jako wykształcenie wyższe pokrewne w specjalności uprawnień budowlanych – linie, węzły i stacje kolejowe. Jako wykształcenie odpowiednie dla uzyskania uprawnień budowlanych w/w specjalności, wymagane jest ukończenie studiów wyższych na kierunku budownictwo w specjalnościach: drogi kolejowe, drogi żelazne, inżynieria kolejowa.
G. S. legitymuje się udokumentowaną dwuletnia praktyką zawodową odbytą w latach 2000 – 2002, jednak z uwagi na brak wyższego wykształcenia odpowiedniego (posiada wyższe wykształcenie pokrewne), brak jest podstaw do dopuszczenia w/w do egzaminu na uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności – linie, węzły i stacje kolejowe.
G.S. złożył odwołanie od powyższej decyzji, prosząc o uznanie posiadanego wykształcenia jako odpowiedniego, do uzyskania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności – linie, węzły i stacje kolejowe. Jego zdaniem prośbę tę uzasadnia to, że na kierunku studiów, który ukończył, były wykładane przedmioty wspólne i kierunkowe dla trzech kierunków kształcenia tj. drogi kolejowe, drogi kołowe i mosty.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania, decyzja z dnia [...] lipca 2003r. ([...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy, jak wynika z uzasadnienia decyzji, podziela w całej rozciągłości stanowisko organu pierwszej instancji. Ponadto wyjaśnia, iż zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, do uzyskania uprawnień budowlanych w danej specjalności jest wymagane, w zależności od zakresu tych uprawnień posiadanie odpowiedniego lub pokrewnego wykształcenia wyższego albo odpowiedniego wykształcenia średniego, odbycie wymaganej praktyki zawodowej i zdanie egzaminu.
Zgodnie z załącznikiem Nr 1 do rozporządzenia, posiadane przez skarżącego wykształcenie, jest nieodpowiednie aby uzyskać uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności: Linie, węzły i stacje kolejowe. Posiadane wykształcenie daje możliwość uzyskania uprawnień budowlanych w/w specjalności w ograniczonym zakresie. W tym przypadku, kiedy posiadane przez G. S. wykształcenie figuruje w załączniku Nr 1 do rozporządzenia, przepis § 4 ust. 3 rozporządzenia, nie ma zastosowania.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję, G.S. wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organów zajętym w jego sprawie. Jego zdaniem, organ był zobligowany do rozpatrzenia jego wniosku w oparciu o § 4 ust. 3 rozporządzenia. Poza tym skarżący powtarza argumentację wcześniej zawartą w odwołaniu.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymuje stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wnosi o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w sąd pierwszej instancji na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z pózń.zm).
Skarga jest nieuzasadniona.
Jak wynika z akt sprawy, nie ma pomiędzy skarżącym a organami orzekającymi w sprawie, sporu co do faktów. Skarżący natomiast, nie zgadza się z wykładnią przepisów powołanego na wstępie rozporządzenia a w szczególności z rozumieniem § 4 ust. 3 tego rozporządzenia. Zdaniem skarżącego przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy, powinien mieć zastosowanie w/w przepis, co by umożliwiło pozytywne rozstrzygniecie sprawy. Pogląd skarżącego jest błędny, nie uwzględnia bowiem warunku, jaki jest zawarty w przepisie § 4 ust. 3 rozporządzenia, który jednocześnie wskazuje kiedy ten przepis powinien mieć zastosowanie.
Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, indywidualnemu uznaniu i zakwalifikowaniu przez wojewodę podlega tylko wykształcenie, którego kierunek lub specjalność określono w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu.
Tak przecież nie jest w niniejszej sprawie, bowiem kierunek i specjalność ukończonych przez skarżącego studiów figuruje w pkt 1.2 załącznika Nr 1 do rozporządzenia, jako wykształcenie wyższe pokrewne dla specjalności uprawnień budowlanych – linie, węzły i stacje kolejowe, co może jedynie stanowić podstawę do uzyskania uprawnień w ograniczonym zakresie, z czym się nie zgadza skarżący.
Przepis § 4 ust. 3 rozporządzenia mógłby mieć zastosowanie, gdyby kierunek studiów ukończonych przez skarżącego lub specjalność, nie były uwzględnione w żadnym z punktów załącznika Nr 1 do rozporządzenia, a skarżący podnosił, ze program odbytych studiów pokrywał się z programem kierunków i specjalności studiów wymienionych w rozporządzeniu.
Natomiast w tym stanie prawnym i faktycznym, żądanie skarżącego sprowadza się do tego, aby organ (wojewoda) uznał jego wykształcenie wyższe za odpowiednie, chociaż z załącznika Nr 1 do rozporządzenia wynika, że jest to wykształcenie wyższe pokrewne. Takich uprawnień jednak nie posiada wojewoda, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w § 4 ust. 3 rozporządzenia.
W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.