Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 21 grudnia 2004 r., sygn. akt IV SA 3083/03

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r.
Sprawa
sprawy ze skargi T. i J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki pawilonu gastronomicznego skargę oddala.
Skład
Sędzia WSA Tadeusz Nowak przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Mirosława Kowalska przewodniczący
Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska przewodniczący
Anna Sokołowska protokolant

Uzasadnienie

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2002r., na podstawie art. 37 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.) nakazał T. K. rozbiórkę pawilonu gastronomicznego wybudowanego, bez wymaganego pozwolenia na budowę, na terenie działki o nr-e ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...], usytuowanego w odległości 10,6 m. od krawędzi pasa jezdni ul. [...] i 2,9 m. od krawędzi pasa jezdni ul. [...].

W uzasadnieniu decyzji PINB wskazał, iż inwestor wybudował obiekt budowlany tj. pawilon gastronomiczno-handlowy parterowy, o konstrukcji stalowej, obity blachą, z dachem dwuspadowym o wym. 12,44 cm. x 13,47 cm. bez pozwolenia na budowę w latach 1990-1992.

Ponieważ pawilon wybudowany został przed 1995 r., w związku z tym zastosowano przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane.

Następnie organ stwierdził, że zgodnie z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego [....], zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Narodowej [...] w dniu [...].12.1982 r., działka przy ul. [...] położona była w strefie funkcjonalnej [...] Północna Dzielnica Mieszkaniowa i położona była na terenie przeznaczonym pod komunikację-metro i uzbrojenie techniczne, w liniach rozgraniczających ul. [...] pełniącej funkcję ulicy głównej obszarowej.

Zgodnie zaś z obowiązującym w dniu wydawania decyzji planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego [...], zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady [...] w dniu [...].

  1. 1992r., teren, na którym znajduje się pawilon przeznaczony jest pod komunikację ([,,,]) tj. ul. [...].

Inwestor na tym terenie wybudował bez pozwolenia pawilon handlowy, dlatego też zdaniem organu, zobligowany jest on na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 wyżej cyt. ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. wydać nakaz rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną przez T. K. decyzję organu I instancji.

W ocenie organu II instancji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w toku prowadzonego postępowania administracyjnego dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego.

Organ II instancji wskazuje, że zgodnie z art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. W tym przypadku zastosowanie znajdzie przepis art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r., zgodnie z którym, obiekty budowlane wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy podlegają przymusowej rozbiórce, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę.

Obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę pawilonu gastronomicznego na terenie działki przy ul. [...] w [...] nie dopełniła Pani T. K., samowolnie realizując obiekt. Ponieważ nieruchomość, na której powstał obiekt, znajdowała się wg obowiązującego w chwili wybudowania obiektu planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego [...] w strefie funkcjonalnej [...] Północna Dzielnica Mieszkaniowa, na terenie przeznaczonym pod komunikację-metro i uzbrojenie techniczne, w liniach rozgraniczających ul. [...] pełniącą funkcję ulicy głównej obszarowej, ustawa Prawo budowlane z 1974 r. nie przewiduje możliwości legalizacji samowoli budowlanej. Jedynym możliwym działaniem organu było zatem wydanie nakazu rozbiórki w trybie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

Skargę na powyższą decyzję złożyli T. i J. K. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zdaniem skarżących Pawilon wybudowali na własnej, ogrodzonej działce, w liniach rozgraniczających ul. [...]. Pawilon jest zmontowany z elementów typu "BISTYP', wykonany sposobem gospodarczym, etapowo - w miarę gromadzenia środków finansowych.

Skarżący wskazują,że przed podjęciem decyzji o przystąpieniu do montażu wystąpili z pismem z dnia 16 sierpnia 1990r. do władz architektoniczno - budowlanych ówczesnej Gminy [...] - Pomoc o wydanie zezwolenia. Ponieważ czas upływał, a Urząd decyzji nie podejmował - kilkakrotnie interweniowali w Wydziale Architektury.

Skarżący podnoszą,że w końcu października 1990r. w czasie kolejnej interwencji w kierownictwie Wydziału Architektury uzyskali ustną informację, ze budowa tego typu pawilonu nie wymaga zezwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w decyzji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądow administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271 z późn.zm.).

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

W ocenie Sądu Skarga nie jest zasadna.

W niniejszej sprawie obiekt wzniesiony przez skarżącego usytuowany został na terenie przeznaczonym w planie zagospodarowania pod drogę, w związku z tym nie jest możliwe dopuszczeniu do użytkowania opisanego wyżej pawilonu.

Wedle ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38/1974, poz. 229 z późn. zm.) dopuszczenie do użytkowania samowolnie, czyli bez pozwolenia na budowę, wzniesionego obiektu budowlanego było możliwe, ale tylko o ile obiekt budowlany wzniesiony został na terenie, który przeznaczony był pod budownictwo w aktualnym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Nie można zatem wydać pozwolenia na użytkowanie obiektu, jeżeli zachodzi w stosunku do niego okoliczności określone w art. 37 ust. 1 pkt 1 wskazanej powyżej ustawy. Takie okoliczności - co ustalono na podstawie analizy akt sprawy - miały miejsce w przypadku przedmiotowego obiektu.

Nieruchomość, na której powstał sporny obiekt, znajdowała się wg obowiązującego w chwili wybudowania obiektu planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego [...] w strefie funkcjonalnej [...] Północna Dzielnica Mieszkaniowa, na terenie przeznaczonym pod komunikację-[...] i uzbrojenie techniczne, w liniach rozgraniczających ul. [...] pełniącej funkcję ulicy głównej obszarowej.

Ustawa Prawo budowlane z 1974 r. nie przewiduje w takim przypadku możliwości legalizacji samowoli budowlanej. Jedynym możliwym działaniem organu było zatem wydanie nakazu rozbiórki w trybie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

Mając powyższe na uwadze Sąd administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.