Uzasadnienie
7/IV SA 3132/ 03
Uzasadnienie.
Starosta Powiatu [...] decyzja nr [...] z dnia [...].02.2002 r. na podstawie art. 28, art. 33 ust 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 Kpa po rozpatrzeniu wniosku Zarządu Gminy [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla Gminy [...] sieci wodociągowej z przyłączami na działkach położonych we wsi [...], [...] [...], [...], [...].
W uzasadnieniu organ wskazał, że projektowany obiekt jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym na terenie projektowanej inwestycji i decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...].10.2001 r. wydanej przez Urząd Gminy [...].
W dniu 4.12.2002 r. A. Z. działający jako pełnomocnik S. Z. właściciela działki nr [...] i jako właściciel działki [...] złożył wniosek o stwierdzenie nieważności w/w decyzji.
W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że S. Z., właściciel działki nr [...] nie wyraził zgody na przedmiotową inwestycje. Ponadto organ gminy nie powiadomił we właściwym terminie S. Z. o planowanej inwestycji oraz błędnie przyjął, ze prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane posiada M. B., która wyraziła zgodę na realizację przedmiotowej inwestycji. Ponadto organ gminy pozostawił bez rozpoznania skargę złożoną przez S. Z. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...].03.2003 r. na podstawie art. 157 par 1 i 2 oraz art. 158 par 1 Kpa po rozpatrzeniu wniosku A. Z. działającego jako pełnomocnik S. Z. odmówił stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na wzruszenie decyzji organu pierwszej instancji, albowiem nie zachodzi żadna z przesłanek skutkujących nieważnością z art. 156 § 1 kpa.
Argumenty podnoszone przez A. Z. odnoszące się do kwestionowania przez skarżącego sposobu doręczenia decyzji bądź dewastacji działki, czy fałszowania podpisów nie mogą być podstawą prawną do stwierdznia nieważności decyzji w oparciu o art. 156 par 1 Kpa.
Od powyższej decyzji odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożył S. Z. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiaty [...] z dnia [...].02. 2002 r. ewentualnie o rozpatrzenie niniejszego odwołania przez organ pierwszej instancji i wydanie decyzji uwzględniającej niniejsze odwołanie w trybie 132 par 1 Kpa.
W uzasadnieniu skarżący podniósł zarzut rażącego naruszenia prawa przy wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. Ponadto naruszony został art. 32 ust 4 pkt 2 Prawa budowlanego, ponieważ inwestor nie posiadał prawa do dysponowania nieruchomością
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].07.2003 r. na podstawie art. 138 par 1 pkt 1 Kpa po rozpatrzeniu odwołania S. Z. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...].
W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja Starosty Powiatu [...] nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Organ ten wydał decyzję na podstawie dokumentów przedstawionych przez inwestora – Gminę [...] wskazujących m.in., że właścicielem działki nr [...] jest M. B. Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł S. Z. wnosząc o uchylenie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w całości.
Skarżący w/w decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 156 par 1 pkt 2 Kpa oraz naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7 i 8 Kpa.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na mocy art. 97 par 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r., a postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.
Skarga jest zasadna.
Decyzja organu I instancji została wydana bez należytego wyjaśnienia, czy decyzja Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2002 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę sieci wodociągowej z przyłączami nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Starosta Powiatu [...] wskazał, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto uzyskał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i ustalił, że inwestor spełnił ten warunek.
Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie doszedł do wniosku, że ustalenia te są prawidłowe, chociaż przyznał w uzasadnieniu decyzji, iż w wypisie z rejestru gruntów sporządzonym na dzień 6.12.2002 r. jako właściciel działki nr. ew. [...] figuruje Pan S.D.
Ten natomiast twierdzi, że właścicielem nieruchomości jest nieprzerwanie od 8.04 1998 r., a więc był on właścicielem nieruchomości w czasie objętym postępowaniem o wydanie pozwolenia na budowę. Wobec przedstawienia przez Inwestora zgody na przeprowadzenie i eksploatacje sieci wodociągowej przez działkę [...] w miejscowości [...] podpisanej przez M. B. wymagało wyjaśnienia, czy zgoda ta jest skuteczna.
Skarżący został pominięty w wykazie właścicieli gruntów pomimo korespondencji pomiędzy skarżącym, a organami Gminy [...].
Nie można zgodzić się z wnioskiem organów administracji obu instancji, że Starosta Powiatu [...] wydając decyzję o pozwoleniu na budowę bez zgody rzeczywistego właściciela działki nr. ew. [...] nie naruszył prawa był bowiem zobowiązany do ustalenia stanu faktycznego zgodnego z prawdą obiektywną.
W toku postępowania organy administracji publicznej stoją bowiem na straży praworządności i winny podejmować wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Ponadto organy te obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 7 i 8 kpa).
W niniejszej sprawie organy obu instancji nie dokonały oceny, czy decyzja Starosty Powiatu [...] z [...].01.2002 r. nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa w świetle ustalenia, że w wykazie właścicieli skarżący został pominięty, natomiast wypis z rejestru gruntów potwierdził jego własność odnośnie działki nr. ew. [...].
Z powyższych względów wobec naruszenia przepisów art. 7,8,77 kpa Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.