Uzasadnienie
Wojewoda [...] w [...] decyzja znak [...]wydana w dniu [...] kwietnia 2003r. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36, w związku z art. 82 ust. 3 pkt. 3 ustawy z dnia 7 lipca1994r. – Prawo budowlane, zatwierdził projekt budowlany i udzielił Przedsiębiorstwu Handlowo – Usługowemu "[...]" Sp. z o.o. pozwolenie na budowę inwestycji pod nazwa "Przebudowa układu drogowego wraz z infrastrukturą techniczna w [...] w związku z realizacją Centrum Usługowo – Handlowego" zlokalizowana na działkach o nr ew. [...].
W uzasadnieniu organ podniósł, że projekt jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i i zagospodarowania terenu oraz przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.
Odwołanie od tej decyzji wniosła "[...]" Spółka z o.o. z siedziba w [...].
Odwołujący zarzucił, iż organ przy wydaniu decyzji naruszył art. 107 Kpa nie określając podstawy prawnej i faktycznej udzielenia pozwolenia na przebudowę drogi i art. 16 i 20 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych poprzez wydanie pozwolenia spółce [...], która nie jest zarządca drogi, a także przepisów art. 32 ust 1 pkt. 1 i 1b i art. 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego z 1994r.
Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...]wydaną w dniu [...] lipca 2003r. na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 i 2 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na realizację inwestycji na terenie oznaczonym literami [...] na załączniku do wniosku znak [...] stanowiącym integralną część planu zagospodarowania terenu realizowanej inwestycji i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie, a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż uchylenie decyzji w części dotyczącej pozwolenia na budowę na terenie oznaczonym literami [...] spowodowane było faktem, iż pozwolenie na budowę na wyżej określonym terenie było przedmiotem wcześniejszego pozwolenia na budowę i objęte zostało wcześniej wydaną decyzjąznak [...] przez Burmistrza Miasta [...] dnia [...] marca 2003r.
Uzasadniając decyzję w pozostałej części organ podniósł, że kwestionowana przez odwołującego się decyzja była wydana w dacie ważności decyzji [...] z dnia [...] listopada 2002r. Burmistrza Miasta [...]: tj. Nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu obejmującego przebudowę układu drogowego w ramach istniejącej drogi [...] i teren działek nr [...]; oraz Nr[...]ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie przyłączy infrastruktury technicznej do planowanego "Centrum Usługowo-Handlowego" i obejmującej teren działek nr [...]. Inwestor wskazał swoje prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane składając oświadczenia właścicieli sąsiednich nieruchomości oraz decyzję Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wyrażającej zgodę na dysponowanie nieruchomością – w rozumieniu art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego.
Organ podniósł również, że nie było prowadzone postępowanie w celu oceny oddziaływania inwestycji na środowisko- gdyż jak wynika z przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, projektowana inwestycja nie mieści się w wykazie inwestycji mogących znacząco pogorszyć stan środowiska.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła spółka [...]. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej w mocy decyzji organu I instancji skarżący zarzucił organowi naruszenie przy jej wydaniu – art. 20 pkt. 3 i art. 16 ustawy o drogach publicznych – gdyż pełnienie funkcji inwestora przy budowie lub modernizacji drogi należy do Zarządcy Drogi i to on także winien ponosić Koszty inwestycji, a w niniejszej sprawie brak umowy zawartej ze Spółką [...] na mocy której strony w sposób odmienny uregulowałyby zasady realizacji, finansowania i przekazania Zarządcy przebudowanej drogi – art. 32 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994r. przez zaniechanie przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko – art. 32 ust 4 pkt 2 Prawa budowlanego – inwestor nie przedstawił dokumentów potwierdzając jego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
- – Art. 107 Kpa – ponieważ decyzja nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego rozstrzygnięcia, nadto nie powołuje z numerem i data – decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu do tyczącej inwestycji objętej decyzją o pozwoleniu na budowę
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sad Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271)
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżonej decyzji ani poprzedzającej ją decyzji organ I instancji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, a w takim właśnie zakresie możliwa jest ich sądowa kontrola (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sadów administracyjnych Dz. U. Nr 153 poz. 1269).
W myśl art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowanie działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymogami ochrony środowiska; wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami w tym techniczno – budowlanymi, a także kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń i wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlanego.
Dopiero po ustaleniu, że zostały spełnione wymagania z wyżej cytowanego przepisu, a także warunki zawarte w art. 32 ust 4 Prawa budowlanego organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę (wyrok NSA z dnia 7 lipca 1999r. IV SA 1154/98).
W niniejszej sprawie decyzja Wojewody [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę została wydana w dacie kiedy decyzje Nr [...] (dotycząca działek [...]) oraz Nr [...] (dotycząca działek [...]) wydane w dniu [...] listopada 2002r. przez Burmistrza Miasta [...] ustalające warunki zabudowy i zagospodarowania terenu były ostateczne.
Inwestor przedstawił organowi:
- 1. decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad znak [...] z dnia [...] marca 2003r. wydana na podstawie art. 16, art. 29 ust. 2 i art. 40 ust. 1,2 i 6 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych w której zarządca drogi postanowił uzgodnić projekt budowlany przebudowy drogi krajowej nr [...] oraz budowy ronda na skrzyżowaniu drogi krajowej z układem drogowym projektowanego centrum handlowego, wyraził zgodę na włączenie komunikacyjne układu drogowego projektowanego Centrum do drogi krajowej oraz zgodnie z art. 32 ust 4 ustawy Prawo budowlane wyraził zgodę na czasowe dysponowanie przez inwestora terenem Skarbu Państwa będącym w trwałym użytkowaniu Dyrekcji Dróg celem realizacji przedsięwzięcia
- 2. zgodę właścicieli działek [...] i [...] i [...] na dysponowanie nim w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego.
Niezasadny jest tez zarzut, że planowana inwestycja wymagała bezwzględnego przeprowadzenia postępowania w celu dokonania jej wpływu na środowisko.
Katalog inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska określony w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko nie zawiera przedmiotowej inwestycji w wykazie inwestycji mogących znacząco pogorszyć stan środowiska.
Natomiast fakt nie powołania w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji – decyzji Burmistrza Miasta [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu był uchyleniem, które nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Niezasadny jest również zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją uzasadnionego interesu skarżącego, który jedynie korzysta z działki na której ma być prowadzona inwestycja jako przejazdu na własna działkę, gdyż projektowana inwestycja odpowiada warunkom technicznym, nie spowoduje pogorszenia warunków sanitarnych ani tez nie będzie szczególnie uciążliwa dla otoczenia.
Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), w związku z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sad Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.