Postanowienie WSA w Warszawie z 25 lutego 2004 r., IV SA 3159/02

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 25 lutego 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi E. i W. M., M. F., K. i P. P., J. i S. J., M.O., T. i Z.S. oraz M. i J. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia:

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędziowie NSA Halina Kuśmirek (spr.), As. WSA Bogusław Cieśla

Sentencja

1. skargi odrzucić

Uzasadnienie

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na określenie zaskarżalności postanowień z art. 159 kpa. Użyty w art. 159§2 kpa termin wskazuje, iż zażalenie służy jedynie na postanowienie "o wstrzymaniu wykonania". Nie służy natomiast na postanowienie "o odmowie wstrzymania". Taka interpretacja została przyjęta tak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego - postanowienie z 9.01.200 lr. sygn. akt IV SA 2254/98, jak i wśród komentatorów (Z. Janowicz "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" Warszawa 1999r.).

W zakresie działania tak Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i obecnie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego mieszczą się skargi na postanowienia, na które przysługuje zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawy co do istoty.

Do żadnego z tych kategorii nie należy postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - art. 159§1 kpa. Rozstrzyga ono o kwestii wpadkowej w toku trwania sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji.

Mimo błędnego pouczenia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, postanowienie jako niezaskarżalne nie mogło być również przedmiotem skargi do Sądu Administracyjnego.

Z tych względów na podstawie art.58§l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak wyżej.