Uzasadnienie
Spółdzielnia Mieszkaniowo-Budowlana "I." w W., dalej zwana SMB "I.", pismem z dnia 22.07.2002 r. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r., utrzymującą w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2002 r., którą Burmistrz Gminy W. zatwierdził projekt budowlany i zezwolił Spółce "D." S.A. z siedzibą w W. na budowę zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami w parterach, garażami podziemnymi, w którego skład wchodzą: trzy budynki mieszkalne "A", "B", "C", budynek wartowni, budynek z dwoma stacjami transformatorowymi i śmietnikiem, oraz zagospodarowanie terenu na terenie działek (...) przy ul. [...] w W..
W uzasadnieniu powyższej decyzji między innymi wyjaśniono, w związku z zastrzeżeniami do projektu wniesionymi przez SMB "I.", iż obawy Spółdzielni są bezzasadne, bowiem projekt budowlany przewiduje tylko jeden wjazd do osiedla od ul. [...]. Zgodnie z przedłożoną "linijką słońca", lokalizacja projektowanego zespołu zabudowy mieszkaniowej, nie powoduje pozbawienia nasłonecznienia lokali mieszkalnych w istniejących budynkach Spółdzielni, sąsiadujących z projektowaną zabudową. Nasłonecznienie istniejącej zabudowy jest zgodne z przepisami rozporządzenia MGPiB z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W odwołaniu od powyższej decyzji SMB "I." uprzejmie informuje, ze uzasadnienie decyzji nie wyjaśnia wszystkich obaw, co do prawidłowości projektowanej zabudowy. "Być może z "linijki słońca" wynika, że nowe budynki nie pozbawią nasłonecznienia lokali w budynkach istniejących, jednak nie dano Spółdzielni, która jest stroną postępowania, możliwości zweryfikowania tego stwierdzenia, gdyż mimo naszych próśb opracowania "linijki słońca" nie otrzymaliśmy. Uzasadnienie decyzji nie daje odpowiedzi odnośnie zbyt bliskiej odległości w jakiej sytuuje się nowe budynki od budynków istniejących".
Wojewoda M. po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż zaskarżona decyzja spełnia warunki określone w decyzji z dnia [...] lipca 2001 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, inwestor przedłożył wszystkie wymagane uzgodnienia i wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W tej sytuacji zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zaś zarzut podniesiony w odwołaniu dot. ewentualnego zacienienia lokali w istniejących budynkach, nie zasługuje uwzględnienia, gdyż wykonana "linijka słońca" nie wskazuje na naruszenie § 57-60 rozporządzenia MGPiB z dnia 14 grudnia 1994 r.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję, SMB "I." zarzuca naruszenie art. 42 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym i wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji. Ponadto skarżąca w uzasadnieniu skargi podnosi dodatkowo, iż:
- - decyzja nie uwzględnia warunków obsługi infrastruktury technicznej i komunikacji, a w szczególności uzyskania zgody Spółdzielni na przyłącza do sieci technicznej,
- - nie zostały również uwzględnione słuszne interesy członków Spółdzielni naruszone z powodu uciążliwości komunikacji,
- - Spółdzielni nie udostępniono zwymiarowanego projektu technicznego inwestycji, jednakże uzyskane informacje pozwalają przypuszczać, ze nie zostały zachowane przepisowe odległości projektowanych budynków od nieruchomości spółdzielczych,
- - Spółdzielnia została również pozbawiona możliwości weryfikacji "linijki słońca" dla projektowanej inwestycji.
W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji podtrzymuje stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wnosi o oddalenie skargi. Ponadto w piśmie z dnia 14.10.2002 r. Urzędu Gminy W., skierowanym do Sądu informuje się, iż decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. zatwierdzono zamienny projekt budowlany dla przedmiotowej inwestycji, zgodnie z którym: obniżono wysokość budynków, zmniejszono ilość mieszkań, zmniejszono z dwóch na jedną ilość kondygnacji garażowych, zmodyfikowano wewnętrzny układ drogowy, zwiększono ilość naziemnych miejsc parkingowych z 28 do 71 miejsc.
Inwestor D. S.A. w odpowiedzi na skargę (pismo z dnia 17.02.2004 r.), ustosunkowując się do podniesionych zarzutów wyjaśnia, iż teren na którym znajdują się sieci jest własnością Gminy, a sieci techniczne są własnością S., S., M. i inwestor otrzymał potrzebne zgody na wykonanie przyłączy. Skarga Spółdzielni opiera się na przypuszczeniach i domniemaniach, a nie na konkretnych faktach.
W piśmie z dnia 10.05.2002 r. Spółdzielnia potwierdza, że otrzymała skorygowaną "linijkę słońca". Do omawianego pisma inwestor załączył szereg kopii pism z korespondencji, jaką prowadził w sprawach podnoszonych w skardze, z skarżącą i Urzędem Gminy. Wśród załączonych kopii dokumentów, znajduje się porozumienie z dnia 11.10.2002 r. zawarte pomiędzy Gminą W. a inwestorem w sprawie wykonania kanalizacji deszczowej, sieci cieplnej oraz kabla energetycznego na dz. nr ew. [...] z obrębu [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Skarga jest nieuzasadniona.
Na wstępie należy wyjaśnić, iż udział SMB "I." w postępowaniu administracyjnym w niniejszej sprawie, opiera się na przepisie art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego, a więc w ramach "ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich", co zobowiązuje skarżącą do wykazania, że kwestionowana decyzja o pozwoleniu na budowę jednocześnie narusza przepisy prawa i uzasadnione interesy (prawne) Spółdzielni – członków Spółdzielni.
Wymaga podkreślenia, że chodzi tu o interesy prawne, a więc oparte na konkretnych przepisach obowiązującego prawa, a nie interesy faktyczne, które nie podlegają ochronie.
Zgodnie z art. 37 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (obowiązującej w dacie wnoszenia skargi) i art. 57 § 1 pkt 3 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), skarga powinna zawierać "określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego", czego nie spełnia w zasadzie skarga wniesiona w niniejszej sprawie. Zarzut naruszenia art. 42 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, mógł być podnoszony w stosunku do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jednak nie w stosunku do decyzji o pozwoleniu na budowę, która jest wydawana w oparciu o przepisy Prawa budowlanego i przepisy aktów wykonawczych do tej ustawy. Pozostałe zarzuty zawarte w skardze, podobnie jak i wcześniej w odwołaniu, są bardzo ogólnikowe, nieprecyzyjne, nie odwołujące się do konkretnych przepisów a przede wszystkim nie wskazujące na naruszenie interesów skarżącej Spółdzielni.
Niektóre z zarzutów podniesionych w skardze są wręcz sprzeczne ze stanowiskiem strony zaprezentowanym wcześniej w odwołaniu bądź są nowymi zarzutami nie podnoszonymi wcześniej. Przykładem może być zarzut dotyczący uciążliwości komunikacyjnych, zawarty w skardze (bez żadnego rozwinięcia i uzasadnienia o co chodzi skarżącej), tymczasem w odwołaniu w sprawach dot. komunikacji, strona skarżąca wyrażała pełne zadowolenie i brak obaw w związku z przyjętymi w tym zakresie rozwiązaniami w projekcie budowlanym. Niezrozumiałe są zarzuty "pozbawienia (Spółdzielni) możliwości weryfikacji "linijki słońca" i nie udostępnienia "zwymiarowanego projektu technicznego inwestycji". Przecież w jednym i drugim przypadku są to materiały znajdujące się w aktach sprawy, do których strona skarżąca na zasadzie art. 73 kpa miała dostęp w każdym stadium postępowania administracyjnego, gdyby chciała z tego prawa skorzystać. Z przedstawionych Sądowi akt sprawy, nie wynika zaś, aby stronie odmawiano bądź utrudniano przeglądania akt sprawy.
Poza tym w skardze SMB "I." w ogóle nie uwzględnia faktu, że decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. zatwierdzono zamienny projekt budowlany dla przedmiotowej inwestycji, co wynika z pism przesłanych do Sądu i co nie mogło nie mieć wpływu na kwestie podnoszone w skardze.
Sąd nie będąc związany granicami skargi, z urzędu, nie dopatrzył się, aby zaskarżona decyzja bądź decyzja utrzymana nią w mocy, były wydane z naruszeniem prawa. Zarzuty i obawy podnoszone przez stronę skarżącą, nie znajdują potwierdzenia w materiałach sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 wcześniej powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.