Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania K. K. od decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia [...] kwietnia 2002 r. – zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na budowę (...) garażu na posesji przy ul. [...] w W. – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W pisemnych motywach w/w decyzji stwierdził, co następuje;
Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w dacie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wykazał się prawem do dysponowania gruntem przedkładając akt własności nieruchomości przy ul. [...]. Inwestycja jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska. Zgoda właściciela sąsiedniej działki, na usytuowanie budynku przy granicy, nie jest wymagana od czasu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001 r.
Stwierdził też, ze w sprawie brak jest dowodów na niedotrzymanie przez inwestora warunków ugody z dnia [...] listopada 2001 r. Z kolei ze zdjęć przedstawionych przez inwestora wynika, że wywiązał się on z warunków w/w ugody.
Na powyższą decyzję ze skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpił K. K. Wnosząc o uchylenie w/w decyzji podniósł, że w związku z nie wywiązaniem się przez inwestora z warunków ugody nie powinien on uzyskać pozwolenia na budowę garażu. Podniósł też, że mimo iż pozwolenie na budowę nie jest prawomocne – obiekt praktycznie został wybudowany.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
1. Przede wszystkim należy podnieść, że ugoda administracyjna z dnia [...].11.2001 r., na którą powołują się strony a także organy obu instancji dotyczy rozbiórki ściany należącej do rozebranego drewnianego budynku położonego przy ul. [...], a także wybudowania w granicy posesji nr [...] i [...] nowej ściany wg projektu wykonanego przez rzeczoznawcę budowlanego L. K. Ściana ta, jak wynika z treści wymienionej wyżej ugody "może w przyszłości stanowić element konstrukcyjny przyszłej inwestycji (...)".
Tak więc postanowienia tej ugody będą wiążące dla inwestora i będą miały znaczenie przy ocenie projektu planowanej inwestycji tylko wówczas, jeżeli ściana ta stanowić będzie element konstrukcyjny projektowanego garażu.
Z dołączonego do akt projektu budowlanego (str.
3) nie wynika w jednoznaczny sposób, aby ściana projektowanego garażu była jednocześnie ścianą, która winna spełniać wymogi zawarte w ugodzie administracyjnej. W uzasadnieniu decyzji organu administracyjnego brak jest natomiast jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie, mimo iż organ ten stwierdza jednocześnie, że warunki ugody zostały spełnione. Zauważyć w tym miejscu należy, że zawarte w cyt. ugodzie postanowienia mogły, co najwyżej być wiążące dla organu przy ocenie projektu budowlanego w części dotyczącej przedmiotowej ściany, o ile jak to już wyżej podkreślono stanowiła ona część projektowanej inwestycji.
Przedstawiona wyżej ugoda nie miała jednakowoż przesądzającego znaczenia dla bytu projektowanej inwestycji.
2. Obowiązkiem organów administracji architektoniczno-budowlanej przed udzieleniem pozwolenia na budowę przedmiotowego garażu było zbadanie, czy przedstawiony przez inwestora projekt budowlany spełnia wymogi określone w przepisach Prawa budowlanego, w szczególności zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. - w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Zgodność projektowanej inwestycji z w/w przepisami została przez organy pominięta. Nie ustosunkowano się także do zarzutów skarżącego dotyczących budowy w granicy garażu, który zdaniem skarżącego przylega do budynku mieszkalnego i stanowić będzie dla niego uciążliwość.
Przypomnieć w tym miejscu należy, że stosownie do brzmienia art. 5 Prawa budowlanego obiekty budowlane należy projektować zgodnie z przepisami prawa, w tym techniczno-budowlanymi i w sposób zapewniający między innymi ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich.
W niniejszej sprawie organy administracji nie odniosły się do w/w kwestii.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając, iż zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem art. 7, 77 § 1, 107 § 3 kpa, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.