Uzasadnienie
7/IVSA 3334/03
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2003r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania S. i S. S. z dnia [...] października 2002r od decyzji Burmistrza Miasta Z. nr [...] r z dnia [...] października 2002r odmawiającej uchylenia (po wznowieniu postępowania) decyzji Burmistrza Miasta Z. nr [...]z dnia [...] listopada 1997r zezwalającej na rozbudowę budynku mieszkalnego – zabudowę tarasu od strony ulicy oraz zabudowę schodów wejściowych od strony podwórza w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w Z.– utrzymał w mocy w/w decyzją nr [...] z dnia [...] października 2002.
W toku postępowania administracyjnego ustalono co następuje.
S. i S. S. nie brali udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Burmistrza Miasta Z. [...] z [...] listopada 1997r w przedmiocie rozbudowy budynku mieszkalnego.
Postanowieniem nr [...] Wojewoda [...] kierując się wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartymi w wyroku z dnia 17 maja 2001r w sprawie IVSA 1511/01 wznowił postępowanie w/w uznając, że małżonkowie Sęk bez własnej winy nie brali udziału w w/w postępowaniu.
Decyzją z dnia [...] października 2002r nr [...]r Burmistrz Miasta Z. odmówił (w trybie art 146 § 2 kpa) uchylenia decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] listopada 1997r nr [...] uznając, że w wyniku wznowienia postępowania może zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w istocie decyzji dotychczasowej.
Organ I instancji stwierdził, że inwestorzy- A. i K. Ś. dysponowali decyzją z dnia [...] października 1997r o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki objętej zabudową. Decyzja ta była ważna w dniu wydania przedmiotowego pozwolenia na rozbudowę. Inwestorzy legitymowali się tytułem prawa własności do przedmiotowej nieruchomości. Wcześniejsza rozbudowa budynku mieszkalnego, dokonana została na mocy stosownej decyzji a budynek usytuowany został tak, że jego ściana bez otworów odległa była o 2 mb od granicy z sąsiadami – S. i S. S. Przedmiotową decyzją nr [...] zezwolono na zabudowę tarasu od strony ulicy i schodów wejściowych od strony podwórza.
Działka S. i S. S. na wysokości budynku inwestorów zabudowana jest budynkiem mieszkalnym usytuowanym w odległości 6 m od granicy obu działek.
Organ ustalił, że zabudowę obu działek dzieli odległość 8 mb, zatem odległości budynków, a tym samym zabudowy tarasów i schodów, pozostają w zgodzie z przepisem § 12 pkt 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Organ II instancji podzielił powyższą argumentację organu I instancji wskazał dodatkowo, że usytuowanie budynku w odległości 2 mb od granicy jest dopuszczalna w świetle przepisów prawa a w świetle orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001r wymóg uzyskania zgody właściciela sąsiedniej działki na usytuowanie budynku nawet przy granicy jest niezgodny z art 7 ust 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane.
W skardze z dnia [...] września 2003r S. i S. S. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Podnieśli, że jest niezrozumiałe dla nich dlaczego inwestorzy przy pierwotnej rozbudowie budynku nie obudowali schodów i tarasów. Ponadto oświadczyli, że nie wyrażają zgody na rozbudowę objętą przedmiotowym pozwoleniem bo ta dotyczy elementów budynku w odległości 2 mb od granicy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art 97 §1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002.
Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustrojów sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153 poz 1271 z pózn. zm.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa a w takim właśnie zakresie możliwa jest sądowa kontrola (art 1§2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 153 poz 1269).
Zdaniem Sądu decyzja Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] listopada 1997r zapadła w zgodzie z przepisami prawa tj. art 32,33,34 Prawa budowlanego z 1994 roku. Do wniosku o pozwolenie na budowę dołączono projekt budowlany dotyczący zamierzenia budowlanego, dowód stwierdzający prawo własności inwestorów do działki objętej inwestycją, obowiązującą decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Objęta przedmiotowym pozwoleniem zabudowa tarasu i schodów jest dopuszczalna w świetle dyspozycji §12 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich użytkowanie.
Przedmiotowa decyzja wiąże się z zabudową bez otworów, dotychczas otwartych przestrzeni schodów i tarasów w linii równoległej do granicy z nieruchomością skarżących w odległości 2 mb od tej granic. Tymczasem § 12 pkt 6 w/w rozporządzenia dopuszcza usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy lub w odległości nie mniejszej niż 1.5 m od tej granicy. W brew twierdzeniom skarżących przepisy prawa nie wymagają w tym zakazie zgody sąsiadów. Słusznie organy na tę okoliczność przywoływały orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wyżej opisane.
Zdaniem sądu decyzją o pozwolenie na przedmiotową rozbudowę nie naruszono uzasadnionych interesów osób trzecich w tym wypadku skarżących. W szczególności zabudowa tarasu i schodów nie ma wpływu na naturalne oświetlenie ich pomieszczeń gdy zważyć, że zabudowę i dom skarżących dzieli odległość 8 m.
W ocenie Sądu w świetle powyższych ustaleń zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają przepisów prawa. Prawidłowo bowiem organ I instancji odmówił, po wznowieniu postępowania, zmiany decyzji pozwolenia na rozbudowę. Decyzja ta zapadła bowiem z naruszeniem prawa procesowego gdyż sąsiedzi nie byli stroną tamtego postępowania ale po wznowieniu postępowania mogłaby zapaść jedynie decyzja odpowiadająca decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] listopada 1997r.
Zdaniem Sądu organy obu instancji w niniejszej sprawie wykazały, że wadliwość procesowa - pozbawienie małżonków S. i S. S. przymiotu strony w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] listopada 1997r, nie wpłynęła na prawidłowe zastosowanie w sprawie prawa materialnego.
Wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie ma podstaw do wydania po wznowieniu przedmiotowego postępowania innej decyzji niż dotychczasowa.
Sąd orzekł w trybie art 151 ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002r Dz. U. nr 153 poz 1270.