Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 20 lutego 2004 r., sygn. akt IV SA 3363/02

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia NSA Otylia Wierzbicka przewodniczący
WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec NSA
Tadeusz Cysek sprawozdawca
Agnieszka Wójcik protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 20 lutego 2004r.
Sprawa
sprawy ze skargi S. w K. oraz P.S., M. S. i I.S. na postanowienie Ministra Kultury z dnia [...] czerwca 2002r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. - uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

[...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. postanowieniem z dnia[...] października 2001 r. Nr [...], powołując się między innymi na art. 40 ust. 4 pkt. 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, art. 4, art. 5, art.8 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie dóbr kultury oraz na art. 106 § 5 kodeksu postępowania administracyjnego, uzgodnił projekt decyzji [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie oficyny z przeznaczeniem na mieszkania z infrastrukturą techniczną i komunikacyjną na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło S.. w K. [...] (właściciel sąsiedniej działki).

Minister Kultury postanowieniem z dnia [...] czerwca 2002r. [...], wskazując jako podstawę prawną w szczególności art. 106 § 1 i 5, art. 138 § 1pkt.3 w związku z art. 144 kodeksu postępowania administracyjnego, umorzył postępowanie zażaleniowe.

W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że podmiotowi wnoszącemu zażalenie nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 Kpa, w postępowaniu w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony dóbr kultury decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Skargę do Sądu administracyjnego na postanowienie Ministra Kultury wniosło S. w K. oraz P.S. M.S. i I.S.. Skarżący zarzucają, iż organ II instancji winien rozpatrzyć zażalenie merytorycznie dokonując wnikliwej oceny całokształtu sprawy oraz, że orzeczenie organu o umorzeniu postępowania odwoławczego narusza prawo, albowiem poprzez odmowę uznania podmiotu wnoszącego zażalenie za stronę postępowania administracyjnego uniemożliwiono mu obronę interesu prawnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, podtrzymał stanowisko prezentowane w postanowieniu, iż wnoszący zażalenie nie ma przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga jest zasadna.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane przez organ współdziałający, w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania, powołany jedynie do zajęcie stanowiska w sprawie administracyjnej, która już zawisła przed innym organem administracyjnym. Obowiązek współdziałania z innym organem powoduje, że w sprawie kolejno są wydawane dwa akty administracyjne zewnętrzne-postanowienie organu współdziałającego i decyzja administracyjna załatwiająca sprawę.

Zgodnie z art. 106 § 2 kpa organ zwracając się do innego organu z żądaniem podjęcia współdziałania ma obowiązek zawiadomić o tym strony. W postępowaniu przed organem współdziałającym zachowują one te same uprawnienia procesowe, które służą im w postępowaniu głównym. Strony postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ wydający decyzję w postępowaniu głównym winny więc mieć zapewniony też czynny udział w postępowaniu wszczętym przed organem współdziałającym (por. Kodeks Postępowania Administracyjnego Komentarz B. Adamiak i J.Borkowskiego, wydanie IV z 2003r, Wydawnictwo C.H.Beck, str. 475).

Prawo to jest realizowane właśnie poprzez możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie organu współdziałającego.

Należy zdecydowanie odróżnić sytuację gdy organ konserwatorski samodzielnie załatwia sprawę i w konsekwencji wydaje decyzję opartą na treści art. 27 ustawy o ochronie dóbr kultury z dnia 15 lutego 1962r. (Dz. U. Nr 98 poz. 1150 z 1999r. - teks jednolity z późn. zm.) od przypadku, gdy współdziała on jedynie w załatwieniu sprawy przez inny organ.

Postępowanie "uzgadniające" nie jest bowiem postępowaniem samodzielnym lecz ma jedynie charakter pomocniczy i służy zakończeniu sprawy w postępowaniu głównym. Tym samym podmiot będącym stroną w postępowaniu głównym zachowuje prawa strony w postępowaniu "uzgadniającym".

Zważywszy na powyższe Sąd w składzie wyrokującym w niniejszej sprawie nie podziela odmiennych poglądów występujących w dawniejszym orzecznictwie sądowym.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002r.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002r.) należało uchylić zaskarżone postanowienie.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.