Uzasadnienie
W toczącym się postępowaniu w przedmiocie wznowienia ostatecznej decyzji administracyjnej Burmistrz Miasta i Gminy B. decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. stwierdził, że decyzja [...] z dnia sierpnia 1999 r. wydana przez Burmistrza Miasta i Gminy B. zatwierdzająca projekt budowlany linii kablowej nn. wraz z przyłączami i zezwalająca na budowę tej linii do działek nr ew. [...],[...],[...] i [...] została wydana z naruszeniem art. 9 kpa ale nie będzie uchylona ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
Z uzasadnienia tego rozstrzygnięcia wynikało że postępowanie w przedmiocie wznowienia toczyło się na wniosek W. S., właścicielki działki na której stoi słup energetyczny od którego przeprowadzono linię niskiego napięcia do działek inwestorów. W. S. nie brała udziału jako strona w postępowaniu o pozwolenie na budowę tej linii gdyż organ nie uznał ją za stronę. Z przedłożonych szkiców geodezyjnych wynikało że słup energetyczny znajduje się poza jej działką -na drodze dojazdowej.
Po wznowieniu postępowania organ ustalił, że przedmiotowa inwestycja została zrealizowana przed kwietniem 2001 r. Nadto ustalił w oparciu o opinię geodezyjną przebieg prawnej granicy działki W. S. Wynikało z niej, że sporny słup energetyczny powinien znajdować się na działce będącej drogą dojazdową, jednak ogrodzenie działki W. S. przekracza granicę o 21 cm co skutkuje tym,że słup znalazł się w jej działce. Organ I instancji w postępowaniu wznowieniowym wydawał już dwie decyzje, które były następnie uchylane wskutek skargi wnioskodawczyni i przekazywane do ponownego rozpatrzenia. Obecnie przy tym rozpoznaniu uznał, że w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę linii energetycznej nastąpiło naruszenie prawa gdyż W. S. powinna uczestniczyć w postępowaniu jako strona a została pominięta. Jednak stosownie do art.. 151 § 2 kpa organ ograniczył się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa i wskazał zgodnie z art. 146 § 2 kpa, że nie uchyla pozwolenia na budowę bowiem we wznowionym postępowaniu mogłaby zapaść tylko taka sama decyzja to jest wydanie pozwolenia na budowę linii energetycznej.
Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji wniesionego przez W. S. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie I instancji.
W uzasadnieniu decyzji wskazał, że W. S. bez wątpienia powinna uczestniczyć jako strona w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę linii energetycznej, gdyż jej nieruchomość sąsiaduje z nieruchomością inwestora. Jednocześnie uznał, że brak jest możliwości wydania decyzji merytorycznej we wznowionym postępowaniu bowiem inwestycja została zakończona przed kwietniem 2001 r. W tej sytuacji orzekanie w sprawie pozwolenia na budowę jest bezprzedmiotowe i postępowanie powinno ulec umorzeniu.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję organu II instancji złożyła W. S. Podniosła w niej bezzasadność ustaleń organu I instancji co do nieprawidłowego przebiegu granicy w kontekście położenia słupa energetycznego. Nadto wskazała, że naruszone zostało jej prawo własności przez wtargniecie na działkę oraz, że nie uzyskała należnego w związku z tym odszkodowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] powołał się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył,co następuje:
Decyzja podlega uchyleniu ale z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Przedmiotem badania Sądu w tej sprawie była decyzja organu odwoławczego wydana w postępowaniu wznowieniowym. Organ II instancji na podstawie art. 138 § 1pkt 2 kpa uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji przyczyną uchylenia decyzji organu I instancji była jej wadliwość polegająca na tym, że po wznowieniu postępowania organ uznał za możliwe wydanie decyzji zgodnej z kwestionowaną czyli ponowne wydanie pozwolenie na budowę. Założenie to legło u podstaw rozstrzygnięcia opartego następnie na przepisie art. 151 § 2 kpa. Jest to oczywiście błędny pogląd skoro ustalono ponad wszelką wątpliwość, że budowa objęta treścią decyzji została w całości zrealizowana. Z tej przyczyny właśnie we wznowionym postępowaniu nie można było wydać ponownie decyzji pozwalającej na budowę.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że prawidłowa była decyzja organu odwoławczego o uchyleniu kontrolowanego rozstrzygnięcia. Jednak po uchyleniu decyzji organu I instancji nadal otwarta była kwestia zakończenia postępowania wznowieniowego. Skoro rozstrzygniecie swoje organ odwoławczy oparł na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa to powinien wydać decyzję merytoryczną. Z kolei o możliwych rozstrzygnięciach w postępowaniu wznowieniowym stanowi art. 151 kpa.
Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wskazuje na niewątpliwe istnienie przesłanki z art. 145 § 1 kpa polegającej na braku udziału strony. W tej sprawie skutkować to musiało- zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 uchyleniem decyzji pozwalającej na budowę. Dopiero po uchyleniu decyzji która była kwestionowana w postępowaniu wznowieniowym, następuje rozstrzygnięcie o istocie sprawy poprzez wydanie nowej decyzji. Tą nową decyzją rozstrzygającą istotę sprawy mogła być tu jedynie decyzja umarzająca postępowanie albowiem stało się ono bezprzedmiotowe wskutek zrealizowania inwestycji.
Różnica między rozstrzygnięciem organu odwoławczego a rozstrzygnięciem które powinno być wydane stosownie do art. 151 § 1 pkt 2 kpa jest zasadnicza.
W przypadku zaskarżonej decyzji organ umorzył postępowanie wznowieniowe bez wcześniejszego uchylenia kwestionowanej decyzji pomimo,że spełnione zostały do tego przesłanki (podlegające ocenie w toku postępowania wznowieniowego) i wbrew regulacji wynikającej z cytowanego wyżej przepisu. Podnieść również należy, że takie właśnie rozstrzygniecie nie jest obojętne dla dochodzonych przez skarżącą praw.
Ujawnione naruszenie przepisów postępowania tj. art. 151 § 1 pkt 2 kpa mające wpływ na wynik sprawy spowodowało uchylenie zaskarżonej decyzji na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Ponadto na podstawie art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt. II i III wyroku.