Uzasadnienie
Wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) oraz regulacją zawartą w art. 97 § 1 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), skarga J. K. została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 154 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten wymaga, aby wniesienie skargi w wypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, zostało poprzedzone pisemnym wezwaniem tego organu do wykonania wyroku. Analogiczny zapis znajdował się także w art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), która obowiązywała w okresie kiedy skarżąca skierowała skargę do sądu.
W świetle zatem obowiązujących wówczas, jak i obecnie (w chwili wyrokowania) przepisów przesłanką konieczną do uznania skargi za dopuszczalną było uprzednie wezwanie skierowane do właściwego organu. W niniejszej sprawie natomiast skarżąca nie wykazała, aby takie wezwanie zostało skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a wręcz pełnomocnik skarżącej na rozprawie w dniu 6 lipca 2004r. oświadczył, że Minister nie był wzywany do wykonania decyzji. W takiej sytuacji należy uznać skargę za wniesioną przedwcześnie, a zatem na tym etapie niedopuszczalną. Skutkuje to jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie.