Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] marca 2002r. Z. Sp. z o.o. działając w imieniu Z. S.A. - zwrócił się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę przyłącza kablowego niskiego napięcia do działki nr [...] położonej w miejscowości B. gm. S. - stanowiącej własność W. K..
Po rozpatrzeniu tego wniosku decyzją Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2002r. nr [...] odmówiono ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę przyłącza energetycznego do działki nr [...] położonej w miejscowości B. gm. S..
Decyzję podjęto na podstawie art. 1 ust. 2, art. 39, art. 40 ust. 1 i 3, art. 42 i art. 46 ust. 2 i 3 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym / t.jedn. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 /, art. 104 k.p.a. oraz w oparciu o ustalenia miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy S., zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy w S. Nr [...] z dnia [...] listopada 1984 r. (Dz.U. Woj. [...] Nr [...] poz. [...]).
W uzasadnieniu decyzji podano, że wg obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego działka nr [...] znajduje się w strefie "E" - ochrony wartości przyrodniczych i kulturowych - podlegających ochronie. Wskazano, iż przedmiotowa działka położona jest na terenie oznaczonym symbolem E.RZ tj. na terenach upraw polowych i trwałych użytków zielonych pozostających w ciągach ekologicznych. Dla tego terenu -jak podano w uzasadnieniu- plan zakłada "ochronę naturalnej roślinności i drzewostanu oraz zachowanie istniejącego ukształtowania i użytkowania terenu i krajobrazu". Wskazano również, że są to tereny o ograniczonym prawie zabudowy, gdzie zaleca się uzupełnianie zieleni poprzez wprowadzanie zadrzewień i zakrzewień. Organ podał, że na powyższym terenie dopuszcza się jedynie uzupełnianie, modernizację i przekształcanie już istniejących siedlisk zagrodowych. Wskazano także, że przedmiotowa działka nr [...] położona jest na terenie przyjeziornym S.J. stanowiącym grunty orne O.RP lub użytki zielone E.RZ określane jako tereny powiązań i ciągów ekologicznych, co powoduje, że planowana inwestycja nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zaś działka powinna być wykorzystywana w sposób dotychczasowy.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył W. K. właściciel działki nr [...].
W odwołaniu podniesiono, że decyzja odmowna jest niezasadna, krzywdząca i niezgodna z prawem. Odwołujący się wskazał, że działka położona jest przy drodze powiatowej, wzdłuż której istnieje zabudowa mieszkaniowa a część nieruchomości znajduje się w pasie drogowym. Ponadto podał, że słup napowietrznej linii energetycznej znajduje się na jego nieruchomości i z tego słupa chce uzyskać podłączenie energetyczne, oraz, że skrzynka przyłączeniowa znajduje się ponad 100 m od linii brzegowej jeziora. Wskazał, że budowa przyłącza energetycznego nie narusza ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazał ponadto, że do budowy ogrodzenia (po dokonaniu zgłoszenia) Wydział Architektury Starostwa Powiatowego w S. nie wniósł sprzeciwu.
Po rozpatrzeniu tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] lipca 2002r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2002r. nr [...] odmawiającą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł W. K. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2002r.
W skardze podniesiono, że odmowa ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest niezasadna i sprzeczna z prawem. Skarżący podał, że organy obu instancji orzekły w sprawie na zasadzie dowolności i uznaniowości, co w przypadku warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest sprzeczne z prawem.
Wskazano, że zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego działka nr [...] w miejscowości B. nie jest objęta całkowitym zakazem w zakresie modernizacji, przekształcania i uzupełniania istniejących siedlisk zagrodowych.
Obszar, na którym położona jest działka skarżącego nie jest oznaczony (jak podano w zaskarżonej decyzji) symbolem ERZ, lecz SJ i zgodnie z planem zagospodarowania dopuszczona jest zabudowa letniskowa. W związku z powyższym skarżący uważa, że zaskarżona decyzja Kolegium Odwoławczego jak też wcześniejsza decyzja Wójta Gminy S. są niezgodne z prawem.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszym rzędzie konieczne jest zbadanie, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów proceduralnych, gdyż dopiero wówczas, kiedy nie stwierdzi się tego rodzaju naruszenia, możliwe jest dokonanie oceny zgodności zaskarżonej decyzji z prawem materialnym.
W sprawie niniejszej nastąpiło takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 33 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych.
Tymczasem w sprawie niniejszej postępowanie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu prowadzone było na podstawie wniosku z dnia [...] marca 2002r. Z. Sp. z o.o. działającego w imieniu Z. S.A.
Oba działające w sprawie organy administracji tj. Wójt Gminy S. jak też Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. nie zwróciły uwagi na to, że Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Z.) nie mogła być - zgodnie z art. 33 § 1 k.p.a.- pełnomocnikiem i działać w imieniu Z. S.A.
Zgodnie z art. 41 1 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu może być wszczęte wyłącznie na wniosek zainteresowanego.
Wobec takiego brzmienia wskazanego przepisu organ administracji, do którego wpłynął wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu miał obowiązek zbadania, czy wniosek ten jest prawidłowy i złożony przez uprawniony podmiot.
Oczywistym jest, że wniosek taki może być złożony przez pełnomocnika działającego w imieniu osoby fizycznej lub prawnej. Jednakże zgodnie z brzmieniem art. 33 § 1 k.p.a., pełnomocnikiem strony może być wyłącznie osoba fizyczna mająca zdolność do czynności prawnych.
Wniosek Z. Sp. z o.o. działającego w imieniu Z. S.A. nie mógł zatem stanowić podstawy wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie przyłącza kablowego niskiego napięcia do działki nr [...] położonej w miejscowości B. gm. S. - stanowiącej własność W. K..
Organ administracji, do którego wpłynął wniosek, stosownie do zasady informowania wyrażonej w art. 9 k.p.a., miał obowiązek poinformować zainteresowanego o tym, że Spółka z o.o. (Z.) - będąca podmiotem gospodarczym a nie osobą fizyczną nie może występować w sprawie w roli pełnomocnika. Organ administracji winien, zakreślając stosowny termin do udzielenia odpowiedzi, wezwać zainteresowanego do wypowiedzenia się, czy w sprawie będzie występował osobiście czy też ustanowi pełnomocnika będącego osobą fizyczną jak tego wymaga art. 33 § 1 k.p.a.
Niedokonanie tego przez organ administracji należy ocenić jako istotne naruszenie prawa procesowego, to znaczy wyrażonej w art. 9 k.p.a. zasady należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania.
W niniejszej sprawie natomiast, rozstrzygnięcia organów obu instancji wydane zostały po przeprowadzeniu postępowania w oparciu o wniosek złożony przez podmiot, który nie mógł być pełnomocnikiem, co stanowi istotne naruszenie przepisów k.p.a.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie, jako pierwotne i główne przyczyny uznania wadliwości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, należy uznać działanie tych organów w oparciu o wadliwy wniosek.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).