Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2003 r. udzielającą pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie stawu rybnego o powierzchni lustra wody 735 m², na działce Nr [...] położonej we wsi B. gmina L., stanowiącej własność K. i S. T. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy w pełni podzielił stanowisko organu pierwszej instancji co do zasadności udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Wojewoda [...] podniósł, że projektowany bezodpływowy staw rybny, zostanie usytuowany wewnątrz działki Nr [...], w miejscu niewielkiego obniżenia terenowego i zasilany będzie wodą gruntową i opadową. Działka Nr [...] i sąsiadująca z nią działka stanowiąca własność Z. M. drenowane są przez rów melioracyjny. Wykonanie bezodpływowego stawu na działce Nr [...] nie będzie powodować osuszania terenów przyległych, gdyż zwierciadło wody w stawie będzie zależne od poziomu wód gruntowych na sąsiednich działkach.
Zgodnie z operatem wodnoprawnym położenie stawu nie będzie miało wpływu na otaczające go środowisko. Ponadto inwestycja nie ograniczy sposobu użytkowania terenów przyległych, zaś budowa stawu jest czynnością prowadzoną w celu rekultywacji wykopu znajdującego się na działce Nr [...].
Skargę na powyższą decyzję wniósł Z. M. Skarżący zarzucił, że przy wydawaniu pozwolenia wodnoprawnego organy nie uwzględniły, iż budowa stawu ma na celu ukrycie prowadzonej przez S. T. nielegalnej działalności polegającej na wydobywaniu piasku i żwiru. Skarżący podniósł, że powstałe wyrobisko niekorzystnie wpływa na stan sąsiadującej z nim działki, będącej jego własnością. W piśmie procesowym stanowiącym uzupełnienie skargi Z. M. dodatkowo zarzucił naruszenie art. 125 pkt 2 oraz art. 126 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz.1229 ze zm.) oraz art. 100 ust. 1,2 i 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.).
Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Sąd administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadne, chociaż nie wszystkie jej zarzuty okazały się trafne.
Należy podzielić stanowisko skarżącego, iż zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem art. 125 pkt 2w związku z art. 126 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.). Zgodnie z art. 125 pkt 2 powołanej ustawy pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Natomiast stosownie do art. 126 pkt 1 ustawy Prawo wodne odmawia się wydania pozwolenia wodnoprawnego między innymi wówczas, jeżeli projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z przytoczonych uregulowań wynika, że pozwolenie wodnoprawne powinno pozostawać w zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz w zgodności z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego określa w sposób wiążący przeznaczenia nieruchomości, stanowiąc ograniczenie w dysponowaniu nieruchomością na dowolnie wybrane przez właściciela cele. Przeznaczenie gruntu, dla którego nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określa się w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Jak wynika z akt postępowania administracyjnego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy L. obowiązywał do dnia [...] grudnia 2002 r. (por. wypis z planu z dnia [...] maja 2003 r.). W związku z tym przed wydaniem pozwolenia wodnoprawnego konieczne było ustalenie przeznaczenia terenu, na którym miał być usytuowany staw w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Takiej decyzji brak jest w aktach sprawy a do jej ustaleń nie nawiązują decyzje organów obu instancji. W takim stanie sprawy, w świetle regulacji zawartej w art. 125 pkt 2 w związku z art. 126 pkt 1 ustawy Prawo wodne brak było podstaw do wydania pozwolenia wodnoprawnego. Naruszenie wymienionych przepisów prawa materialnego miało wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy obowiązkiem organu będzie ustalenie przeznaczenia nieruchomości oznaczonej jako działka Nr [...] w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a następnie rozważenie, czy istnieją przesłanki do udzielenia pozwolenia wodnoprawnego.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi stwierdzić należy, iż nie są one zasadne. Podnieść należy, że w ramach postępowania o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego organ nie jest zobowiązany do badania w jaki sposób doszło do powstania wykopu, w którym ma być urządzony staw. W związku z tym zarzuty skargi dotyczące tej kwestii były poza przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji.
Podobnie nietrafny jest zarzut dotyczący naruszenia art. 100 ust. 1,2 i 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.). Powołany przepis nakazuje by przy planowaniu i realizacji przedsięwzięcia były stosowane rozwiązania, które ograniczą zmianę stosunków wodnych do rozmiarów niezbędnych ze względu na specyfikę przedsięwzięcia. Z operatu wodnoprawnego, stanowiącego podstawowy dowód w sprawie wynika, że wykonanie stawu rybnego w miejscu wykopu nie spowoduje obniżenia poziomu wód gruntowych na działce skarżącego, gdyż planowane jest urządzenie stawu bezodpływowego. Poziom wody w stawie będzie uzależniony od poziomu wód gruntowych.
Ponadto projektowany staw nie spowoduje powstawania osuwisk i zagrożenia osunięcia się sprzętu pracującego na sąsiednich działkach. Tak więc obawy skarżącego co do naruszenia stanu wód na jego nieruchomości nie znajdują uzasadnienia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto na podstawie art. 152 powołanej ustawy Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do daty uprawomocnienia się wyroku.