Uzasadnienie
Burmistrz Gminy W.-B. Decyzją z dnia 25 czerwca 2002 r. ustalił, na wniosek M.C. and C. P. SA, warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie centrum zaopatrzenia M. C. and C. P. SA., położonego w obrębie 7-10-08 w rejonie ulicy P. w W., uznając, że jest ona zgodna z ustaleniami Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla M. - część I, zatwierdzonego Uchwałą /..../ Rady Gminy W.-B. Z dnia 8 grudnia 2000 r.
Odwołanie od tej decyzji wnieśli: S. I. E., Stowarzyszenie "P. M." i Mieczysław K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., rozpoznając odwołania S. I. E. i Stowarzyszenia "P. M.", decyzją z dnia 9 sierpnia 2002 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy W.-B. Z dnia 25 czerwca 2002 r. W ocenie organu odwoławczego zamierzona inwestycja jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który przeznacza teren przyszłej inwestycji na cele zabudowy usługowej - centrum zaopatrzenia. W związku z tym, z uwagi na treść art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./, wydanie decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu było wyłączone.
Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpoznając odwołanie Mieczysława K., decyzją z dnia 13 września 2002 r. po raz drugi utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy W.-B. z dnia 25 czerwca 2002 r.
Skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli: S. I. E. i Stowarzyszenie "P. M." na decyzję z dnia 9 sierpnia 2002 r. oraz Mieczysław K. na decyzję z dnia 13 września 2002 r., kwestionując ich merytoryczną zasadność. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skarg, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach.
Sprawy ze skarg wymienionych podmiotów, na podstawie art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ w związku z art. 219 Kpc, zostały połączone w celu ich wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargi podlegają uwzględnieniu, lecz z innych przyczyn niż zostały w nich podane. Sąd nie będąc, zgodnie z art. 51 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, związany granicami skargi obowiązany był z urzędu uwzględnić, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 września 2002 r. dotknięta jest wadą nieważności w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa, gdyż została wydana bez podstawy prawnej. Zauważyć bowiem należy, że wniesienie, odwołania od decyzji organu pierwszej instancji przez dwie lub więcej stron postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek ich łącznego rozpatrzenia w jednym terminie. W wypadku gdy organ drugiej instancji wyda decyzję utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, mimo nie rozpatrzenia wszystkich wniesionych odwołań, to orzeczenie to kończy postępowanie odwoławcze.
W takiej sytuacji wyłączna jest możliwość rozpoznania innych, dotychczas nie rozpatrzonych odwołań i ponownego rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu odwoławczym. W rozpoznawanej sprawie obowiązek łącznego rozpatrzenia wszystkich odwołań nie został spełniony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze z nieznanych powodów, w pierwszej kolejności rozpoznało odwołania S. I. E i Stowarzyszenia "P. M." I decyzją z dnia 9 sierpnia 2002 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, a następnie rozpoznało odwołanie Mieczysława K. i kolejną decyzją z dnia 13 września 2002 r. ponownie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy W.-B. z dnia 25 czerwca 2002 r.
W związku z tym stwierdzić należy, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 września 2002 r. zostało wydane bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa. Postępowanie prowadzone przez organ odwoławczy zostało bowiem zakończone wydaniem decyzji z dnia 9 sierpnia 2002 r. i nie istniała podstawą prawna do wydania kolejnej decyzji przez organ drugiej instancji.Z przyczyn procesowych podlegały także uwzględnieniu skargi S. I. E. i Stowarzyszenia "P. M.". Nie wnikając w zasadność zarzutów podnoszonych przez skarżących Sąd wziął pod uwagę, że zgodnie z wyrażoną w art. 15 Kpa zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji. W postępowaniu odwoławczym organ powinien również zbadać zarzuty odwołania i odnieść do nich w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. W postępowaniu prowadzonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zakończonym wydaniem decyzji z dnia 9 sierpnia 2002 r. nie zostało rozpatrzone odwołanie Mieczysława K., a w związku z tym zapadła ona bez wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności co jest równoznaczne z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 22 ust. 3, art. 22 ust. 2 pkt 3 oraz art. 55 ust. 1 ustawy o NSA, orzekł jak w sentencji.