Uzasadnienie
Zaskarżoną do Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. Rada Gminy w Z., po rozpatrzeniu protestu I. S. do projektu zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. dotyczącego projektowanej drogi o symbolu [...] wzdłuż nieruchomości nr [...] w Z.- protest ten odrzuciła.
W uzasadnieniu uchwały Rada Gminy podniosła, że uchwałą Nr [...] z dnia [...] lutego 2000 r. Rada Gminy w Z. przystąpiła do dokonania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Z.. Dotyczy ona zmiany przeznaczenia terenu położonego w miejscowości Z. pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. W projekcie planu została zaplanowana droga dojazdowa wzdłuż działek, w tym działki I. S., która będzie służyła do dojazdu głównie do działek nr [...], [..], [...] i ewentualnie do działki [...].Do pozostałych działek zaprojektowano odrębne drogi dojazdowe. Ruch kołowy na drodze dojazdowej biegnącej wzdłuż nieruchomości I. S. faktycznie zmniejszy się, gdyż droga ta w projektowanej zmianie planu oznaczona została jako teren projektowanej komunikacji kołowej o ruchu ograniczonym do ruchu lokalnego. Powoduje to, że zdaniem Rady Gminy protest I. S. jest niezasadny.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą uchwałę o odrzuceniu protestu wniosła I. S., wnosząc o "zajęcie stanowiska w sprawie" i "określenie czy działanie władz Gminy i Rady Zarządu są właściwe i zgodne z prawem".
W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła, że przedmiotowa droga wraz z planowaną drogą przy sąsiednich działkach nr [...] i [...] staje się jedyną drogą łączącą mające powstać osiedle domków jednorodzinnych z istniejącą drogą gminną. W związku z powyższym niemożliwością jest ograniczenie ruchu. Skarżąca podniosła, że jej działka nr [...] zostanie okolona drogami dojazdowymi do tych działek, gdyż ze względu na szerokość 4m będzie drogą o ruchu jednokierunkowym.
Skarżąca przyznała, że przedmiotowa droga nie została zaplanowana kosztem jej działki, ale nie zgadza się na jej przebieg ze względu na to, iż naruszy jej prywatność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje w przepisach art. 23 i 24 szczególną formę do zakwestionowania ustaleń zamieszczonych w projekcie planu miejscowego, to jest w drodze protestu oraz zarzutu. O przynależności zastrzeżeń wniesionych do projektu planu odpowiednio do kategorii zarzutów lub protestów przesądza w myśl art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139) naruszenie interesu chronionego prawem. Zarzut do projektu planu może wnieść, a w konsekwencji później zaskarżyć uchwałę rady o odrzuceniu zarzutów ten, kto wykaże, że jego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłożonego do publicznego wglądu. Ten, kto nie wykaże naruszenia interesu prawem chronionego może kwestionować ustalenia projektu w formie protestu (art. 23 ust 1 cyt. ustawy), z tym, że uchwała rady miejskiej odrzucającej protest nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Rada Gminy w Z. słusznie przyjęła, iż skarżący wniosła protest, a nie zarzut, skoro nie wykazała ona naruszenia jej interesu prawnego a jedynie faktycznego, jako że przepisy prawa, w tym przepisy kodeksu cywilnego chroniącego prawo własności, nie gwarantują, że w stosunku do innych nieruchomości, nawet sąsiednich, nie nastąpi zmiana funkcji. Projekt zmiany planu nie przewiduje, jak przyznała to sama skarżąca przebiegu drogi przez jej działkę o nr [...]. Skarżąca nie wykazała, aby planowany przebieg drogi przez działkę sąsiednią o szerokości 4 m zakłócał ponad przeciętną miarę korzystanie z jej nieruchomości.
Jeżeli zatem interes prawny skarżącej nie został naruszony projektowaną zmianą planu, to nie zostały wyczerpane przesłanki z art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym do wniesienia zarzutu i dlatego Rada Gminy w Z. zasadnie zakwalifikowała zgłoszone uwagi do projektu zmiany przedmiotowego planu jako protest.
Uwzględniając jednak, że na uchwałę rady o odrzuceniu protestu skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł ojej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).