Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 28.02.2000 r. (...), po rozpatrzeniu odwołania Andrzeja G., działając na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa
- - utrzymał w mocy decyzję Wojewody K. z dnia 26.05.1997 r. (...) odmawiającą Andrzejowi G. nadania uprawnień budowlanych w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń: wodociągowych i kanalizacyjnych, cieplnych, wentylacyjnych i gazowych.
W ocenie organu odwoławczego Andrzej G. legitymuje się tytułem technika budowlanego o specjalności budownictwo ogólne i wobec tego nie posiada wykształcenia odpowiedniego dla wnioskowanej specjalności uprawnień budowlanych.
Wymienioną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Andrzej G. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając, że nie respektuje wyroku NSA z dnia 28 września 1999 r. IV SA 1340/97. Według skarżącego posiada on wykształcenie odpowiednie do wnioskowanej specjalności uprawnień budowlanych.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Z uwagi na to, że w przekonaniu skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 września 1999 r. IV SA 1340/97 przesądził, że jego wykształcenie uprawnia go do uzyskania uprawnień budowlanych określonych w art. 14 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego z 1994 r., niezbędne jest przede wszystkim wyjaśnienie treści tego orzeczenia w związku ze związaniem Sądu i organu oceną prawną wyrażoną wcześniej przez Sąd w sprawie dotyczącej tego samego przedmiotu w rozumieniu art. 30 ustawy o NSA /Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368 ze zm./. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 września 1999 r. IV SA 1340/97 uwzględniając skargę Andrzeja G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27.06.1997 r. (...) i uchylając tę decyzję, stwierdził przede wszystkim, że do jej wydania doszło z naruszeniem art. 7 i art. 77 Kpa. Podkreślił, że "zgodnie z par. 22 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie /Dz.U. 1995 nr 8 poz. 38/ wykształcenie uzyskane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, którego kierunek lub zawód techniczny był określony w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności." Natomiast "bezsporne jest, iż skarżący wykształcenie zdobył przed dniem wejścia w życie powołanego wyżej rozporządzenia.
Istniała zatem potrzeba rozważenia czy spełniona została druga przesłanka umożliwiająca indywidualne rozpatrzenie i zakwalifikowanie wykształcenia jako odpowiedniego lub pokrewnego dla specjalności wskazanej przez skarżącego. Wymagało to przeprowadzenia analizy czy "kierunek lub zawód techniczny był określony w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu." Żadnych ustaleń w tym zakresie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie poczynił."
"Z przedstawionej przez Andrzeja G. kserokopii świadectwa ukończenia Technikum Budowlanego dla pracujących w D.-G. wynika, iż uzyskał on tytuł "technik budowlany." W załączniku nr 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. termin taki nie jest używany. Wyróżnia się w nim bowiem inne określenie, tj. "technik budownictwa" /występujący obok innych np. "technika urządzeń budowlanych"/. Termin "technik budowlany" i "technik budownictwa" nie są tożsame.
"Należało zatem indywidualnie rozpatrzyć występującą różnicę i ocenić czy z uwagi na czas ukończenia technikum przez skarżącego, stosowaną w tym czasie w szkolnictwie nomenklaturę zawodów, strukturę istniejących szkół, wykształcenie Andrzeja G. może wchodzić w rachubę jako odpowiednie dla specjalności instalacje i sieci sanitarne."
"Bez dokonania stosownych ustaleń w tym zakresie nie można np. z całą pewnością przyjmować, iż także wcześniej kształcenie w zakresie urządzeń sanitarnych było prowadzone zupełnie odrębnie a nie w ramach programowo szerszej szkoły średniej. Szczegółowemu badaniu poddane winno zostać zatem jaki zakres programowy obejmowało kształcenie "technika budowlanego" i czy zupełnie oddzielnie nauczano przygotowując do zawodu związanego z instalacją urządzeń sanitarnych i sieci."
Odpowiadając na wystąpienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 15.03.2000 r. (...) Kuratorium Oświaty w K. wyjaśniono, że podstawą uzyskania przez Andrzeja G. tytułu programu nauczania o numerze TD/Z-95 z dnia 9 lutego 1977 r. zgodna z instrukcją nr 539 Departamentu Kadr i Szkolenia Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 17.10.1977 r. w sprawie zmiany planów nauczania techniku zawodowego dla pracujących na podbudowie zasadniczej szkoły zawodowej KA-3/477.
Informacją nr 529 z dnia 30 maja 1977 r. Departament Kadr i Szkolenia MBiPMB poinformował, że pismem Ministerstwa Oświaty i Wychowania z dnia 2 września 1977 r. zmienione zostały plany nauczania technikum zawodowego dla pracujących w zawodzie technik budowlany w specjalnościach:
- - budownictwo ogólne o numerze nauczania TD/Z-95 z dnia 9 lutego 1977 r.,
- - wyposażenie sanitarne budynków o numerze nauczania Td/Z-99 z dnia 9 lutego 1977 r.
W planach nauczania o specjalności - budownictwo ogólne, które obowiązywały w latach 1977 do 1982 występowały następujące przedmioty zawodowe:
- - rysunek techniczny, materiały budowlane, budownictwo ogólne, konstrukcje budowlane, projektowanie budowli, instalacje budowlane, kosztorysowanie, przepisy prawne w budownictwie i ekonomika budownictwa, natomiast w planach nauczania o specjalności - wyposażenie sanitarne budynków, które obowiązywały w latach 1977-1982 występowały następujące przedmioty zawodowe:
- - rysunek techniczny, mechanika techniczna, budownictwo ogólne, elektrotechnika, hydrologia i hydraulika, wodociągi i kanalizacja, ogrzewnictwo i wietrzenie, instalacje przemysłowe, instalacje gazu, kosztorysowanie, przepisy prawne w budownictwie i ekonomika budownictwa."
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po porównaniu programów nauczania w obu wymienionych specjalnościach, miał więc - podstawy - do uznania, że wykształcenie posiadane przez skarżącego /technika budowlanego o specjalności budownictwo ogólne/, nie może być uznane jako odpowiednie dla wnioskowanej przez niego specjalności uprawnień budowlanych określonych w art. 14 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Z urzędu należy jednak wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 4 lipca 2002 r. OPS 4/02 wyjaśnił wątpliwość prawną co do wykładni tego przepisu stwierdzając, że określa on kilka specjalności instalacyjnych w zakresie sieci, instalacji i urządzeń. W zależności od posiadanego wykształcenia i po spełnieniu pozostałych warunków, możliwe jest więc uzyskanie uprawnień budowlanych np. tylko w zakresie sieci, instalacji i urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych.
Z tych wszystkich względów brak jest podstaw do uwzględnienia skargi i dlatego na podstawie art. 27 ust. 1 powołanej ustawy o NSA należało orzec jak w sentencji wyroku.