Uzasadnienie
Wojewoda S. decyzją z dnia 27 listopada 1997 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia 19 października 1995 r., udzielającej Jolancie i Czesławowi W. pozwolenia na budowę, obejmującą budynek mieszkalny jednorodzinny na działce położonej w S. przy ul. 15 S. Wniosek o stwierdzenie nieważności wymienionej decyzji złożyli Danuta i Andrzej O. zarzucając, iż w pozwoleniu na budowę nie została rozstrzygnięta kwestia przeniesienia przyłącza zasilania elektrycznego, stronie nie doręczono odpisu decyzji, co pozbawiło ich możliwości złożenia odwołania, a także brak było zgody obu małżonków na budowę w granicy działki.
Ustosunkowując się do złożonych zarzutów organ stwierdził, że w pozwoleniu na budowę nie mogło być orzeczenia o przyłączu elektrycznym, zaś brak doręczenia stronie decyzji mógłby stanowić podstawę do wznowienia postępowania, a nie stwierdzenia nieważności.
Co do braku zgody Danuty O. na budowę w granicy działki organ wyraził pogląd, iż w akcie notarialnym, w którym dokonano podziału działki budowlanej, wyrażona była wola budowy domu zbliźniaczonego, co jest równoznaczne z budową w granicy działki.
Odwołanie od decyzji organu I instancji złożyli Danuta i Andrzej O. wnosząc o jej uchylenie. Odwołujący się podtrzymali wszystkie swoje zarzuty podniesione we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji twierdząc, iż istnieją w związku z tym podstawy do stwierdzenia nieważności opisanej decyzji.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 8 stycznia 1998 r. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W motywach decyzji organ wskazał, że wykazane zostało w sprawie, iż brak jest zgody Danuty O. na budowę w granicy działki, a to jest równoznaczne, iż niespełniony został wymóg wyrażenia zgody wszystkich współwłaścicieli działki na tego rodzaju usadowienie budynku.
Konieczne jest wyjaśnienie tego, jakie znaczenie miało wyrażenie przez Danutę O. zgody na podział działki celem prowadzenia budowy na podzielonych jej częściach.
Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyli Jolanta i Czesław W. oraz Gabriela i Zbigniew W. wnosząc o jej uchylenie. Skarżący podnieśli, iż Danuta O. nie protestowała przeciwko rozpoczęciu budowy w granicy i od początku sprawy było uzgodnione w rodzinie, iż będzie budowany "bliźniak" i w tym celu dokonano podziału działki. Danuta O. akceptowała zatem zgodę wyrażoną przez jej męża na budowę domu w granicy działki przez Jolantę i Czesława W. Skarżący Gabriela i Zbigniew W. przedmiotową działkę nabyli aktem notarialnym w dniu 22 grudnia 1997 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
W sprawie wszystkie okoliczności faktyczne zostały prawidłowo wyjaśnione i ich dalsze wyjaśnianie, stosownie do stanowiska zajętego przez organ II instancji, nie znajduje uzasadnienia.
Niezbędne było natomiast dokonanie prawnej oceny zebranych faktów i wyciągnięcia z nich odpowiednich wniosków, w szczególności odnośnie tego, czy istnieją podstawy do przyjęcia, iż Danuta O. wyraziła zgodę na budowę w granicy działki. W tej kwestii należało wziąć pod uwagę to, że wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona nie tylko przez bezpośrednie jej wyrażenie w formie pisemnej czy ustnej, ale także przez każde zachowanie się tej osoby, takie, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny /art. 60 Kc/. Otóż ustalone w sprawie fakty, zdaniem Sądu, wskazują dostatecznie, iż Danuta O. wyraziła zgodę na budowę w granicy działki. Wymieniona brała udział w spisaniu aktu przekazania nieruchomości i jej podziału, który został dokonany dla wzniesienia obiektu dwurodzinnego z budową w granicy. W ten sposób godząc się na podział nieruchomości dla wykonania odpowiedniej budowy, wyraziła swoją wolę udzielenia zgody na budowę w granicy, gdyż było to uzgodnione w rodzinie rozwiązanie podziału nieruchomości. Zresztą Danuta O. nie zgłosiła zastrzeżeń przy rozpoczęciu budowy w granicy, co niewątpliwie było potwierdzeniem jej uprzedniego stanowiska.
Istnieją zatem wystarczające podstawy do przyjęcia, że Danuta O. wyraziła zgodę na budowę w granicy, a ewentualne późniejsze kwestionowanie przez nią tej zgody lub jej odwoływanie było prawnie bezskuteczne /art. 61 Kc/.
W tej sytuacji uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania nie znajdowało podstawy i uzasadnienia, dlatego też decyzja zaskarżona uległa uchyleniu.
Z powyższych względów z mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 i art. 55 ustawy o NSA z dnia 11 maja 1995 r. orzeczono jak w sentencji.